
Creativ Company Mini Craft Kit Embroidery

Tien frank voor een handwerk dat me ontspant, mijn creativiteit stimuleert en me uiteindelijk beloont met een tasje. Waren die zwarte stippen er maar niet.
Het is bijna tien jaar geleden dat ik voor het laatst een borduurnaald in mijn hand had. Met de set van Creativ Company wil ik de draad weer oppakken.
Tien frank voor een oud ambacht – ik doe mee. Of het een goede deal is, zal snel blijken.
Ik open de set en vind een kleurrijke selectie: twee meter garen, twee naalden, een draaddoorhaler, een klein etui om te borduren en gel om uitstekende draden vast te lijmen. "Niet slecht", denk ik.

Ik draai de tas naar links en realiseer me meteen hoe de lage prijs tot stand komt. Geen nette zomen en overhangende draadkettingen. De rits zit in ieder geval goed.

In de bijgevoegde handleiding vind ik wel het een en ander over de borduurset, maar in tegenstelling tot mijn verwachting niets over de basissteken of andere borduurtips. Jammer – maar het lukt ook zonder.
Voorbedrukte stippen op het etui tonen het silhouet van bloemen. Ze vergemakkelijken mijn start, doordat ik van punt naar punt borduur. In de handleiding zie ik twee inspiraties hoe ik het toilettasje zou kunnen borduren. Het sjabloon is creatief, maar niet mijn smaak. De stippen geven me in ieder geval een richting, in de uitvoering ben ik vrij.

Ik begin met de binnenkant van de bloem. Daarvoor trek ik het gele garen met de draaddoorhaler door de punt van de twee naalden. Het uiteinde van de draad knoop ik vast. Bij de eerste poging mis ik de zwarte stip. Nog twee keer. En dan: raak! Het garen glijdt door de stof.
Het begint: de naald bij het eerste punt erin en bij het volgende er weer uit. Dan nogmaals. En nogmaals. En al na een paar steken groeit de eerste cirkel in het midden van de bloem. Een beetje chaotisch, maar ik zie de visie. Vervolgens wil ik de bloemblaadjes borduren, en wel met zalmkleurig garen.
Dan het eerste ongelukje: de draaddoorhaler breekt.
Echt waar? Wie goedkoop koopt, koopt… Je kent het spreekwoord.

Moeizaam lap ik hem op, maar al bij de tweede poging scheuren de fijne draden opnieuw. Geen kans tegen het dikke garen. Gelukkig vind ik in mijn naaikist nog een oude draaddoorhaler. Dus knoop ik een knoop aan het uiteinde van de draad en vul de bloemen aan met een klassieke stiksteek. Zoals afgebeeld op het sjabloon.

Na 15 steken straalt ze me tegemoet. Mijn eerste bloem. En de verwarde blaadjes vind ik zelfs heel mooi. Alleen de markeringen die ik niet precies heb geraakt en naast het garen doorschijnen, zou ik het liefst wegvegen. Helaas kan dat niet.
Met donkergroen garen tover ik tot slot een steel voor de bloem. Dan herhaal ik de procedure voor de twee bloemen links ervan. Nu zouden de drie bloemen klaar kunnen zijn. Maar nee: rond de steel van de ene bloem zweven nog ongeborduurde stippen.
Waarom alleen op deze plek? Geen idee.
Het idee? Ik kan alleen maar vermoeden dat er een wilde borduur-wirwar (rommel) rond de bloemen moet ontstaan. Zo ziet het er tenminste uit op het sjabloon. Niet mijn smaak. Ik borduur de bloem daarom met groene stekels.


Aan de achterkant doen de contouren van de voorgetekende bloemen me denken aan viooltjes. Dat inspireert me om iets eigens, gedetailleerds te creëren. Ik oriënteer me nog steeds aan de stippen, maar deze keer vul ik de vlakken volledig op. En nog belangrijker: ik werk zo dat de zwarte stippen achter het garen verdwijnen.


Mijn nieuwe aanpak vereist niet alleen meer geduld, maar ook meer materiaal. De vele steken maken het garen zo los dat het in zijn afzonderlijke strengen uiteenvalt. Dit bemoeilijkt het borduren en de vlakken vervagen tot één oppervlak.
En dan wordt het nog erger: de tweede draaddoorhaler scheurt. Ik word gek.



Met moeite en nood rijg ik het garen weer door het oog van de naald. Een tegenslag, maar ik laat me er niet door ontmoedigen en waag me zelfs aan twee nieuwe steken. Voor de steel gebruik ik – toepasselijk – de steelsteek, de onderlijn geef ik aan met een kettingsteek.


De tweede kant kost me aanzienlijk meer tijd, maar het resultaat spreekt voor zich. Ik ben tevreden met het tasje. Als het aan mij lag, zou het kunstwerk nu voltooid zijn. Maar op twee plaatsen lichten nog steeds zwarte stippen op. Ik moet iets bedenken.
Er komt een gedachte bij me op: in plaats van de voorbedrukte stippen zou Creativ Company een sjabloon en een pen kunnen meeleveren om eigen ontwerpen te tekenen. Dan zou ik zelf kunnen beslissen hoe wild ik met het ontwerp wil gaan.

Laatste stap: om de garenuiteinden vast te zetten, verdeel ik de meegeleverde "Sticky Base"-gel over de knopen en losse draden. Dit fixeert ze en voorkomt dat het borduurwerk na verloop van tijd gaat rafelen. De volgende dag is de massa uitgehard en houdt het garen vast, zelfs als ik eraan trek. Niet slecht.



De borduurset is geschikt voor degenen die hun eerste ervaringen met borduren willen opdoen, maar zonder gedetailleerde instructies voor de basissteken. Alles wat nodig is, wordt meegeleverd, behalve een schaar. Hoewel het etui niet van bijzonder hoge kwaliteit is, is de garenkeuze voldoende om een geweldig resultaat te bereiken. Jammer dat de zwarte stippen, die als oriëntatie dienen, niet uit te gummen zijn.
Hoewel ik het een en ander aan de set bekritiseer, kan ik alleen maar zeggen: de prijs vergeeft in dit geval veel. Uiteindelijk houd ik een schattig, klein etui in mijn handen dat ik zelf heb versierd. En ondanks de afgedrukte zwarte stippen kan ik mijn fantasie de vrije loop laten en de borduurwerken naar mijn smaak ontwerpen.
Pro
Contra

Creativ Company Mini Craft Kit Embroidery
De muren verven vlak voordat je de flat overdraagt? Zelf kimchi maken? Een kapotte gourmetoven solderen? Kan niet - kan niet. Nou ja, soms wel. Maar ik ga het zeker proberen.