Deze gestabiliseerde verrekijker is kleiner dan een creditcard
15/7/2026
Vertaling: machinaal vertaald
Foto's: Michael Restin
De Stabi One vervult drie wensen tegelijk: hij is klein, licht en beeldgestabiliseerd. Met tienvoudige vergroting is de mini-monoculair van Kite Optics leuk uit de hand en op de smartphone - als alles klopt.
Op papier spreekt de Stabi One me meteen aan. Een tienvoudig vergrotend altijd-bij-de-hand-verrekijkding dat ook nog eens trillingen opvangt en magnetisch aan de smartphonecamera kan worden gekoppeld? Wat een gadget. Geef maar hier!
Althans als testapparaat, dat me bereikt in een chique matzwarte verpakking met de ingeprinte silhouet van een rode wouw. Die heet in het Engels Red Kite, waarmee de herkomst van de merknaam van het Belgische bedrijf is opgehelderd. Ze produceert sinds 1992 optische instrumenten.
Maar terug naar de verpakking: deze bevat dik schuim, want zo'n «stabilized pocket scope» wil goed beschermd zijn. Met duim en wijsvinger bevrijd ik hem uit zijn zachte bed, waaronder nog een draagriem als accessoire verborgen zit.
Zo klein en licht als beloofd?
«Het is kleiner dan je portemonnee en lichter dan je smartphone», schrijft Kite Optics over zijn «wereldprimeur», het volledig gestabiliseerde 10×20 observatie-instrument Stabi One. Mijn «portemonnee» heeft creditcardformaat. Daarachter verdwijnt de gadget met zijn ruim vijf centimeter hoogte en zeven centimeter breedte. Over het feit dat hij vier centimeter dik is, zullen we zwijgen. Stel je gewoon een stapel van 50 creditcards voor.
Vanwege de kubusvormige vormfactor is de Stabi One eerder geschikt voor een jaszak dan voor een broekzak. En Kite Optics heeft geluk dat ik geen iPhone 13 mini bezit: met een geplaatste AAA-batterij weegt de Stabi One 143 gram en is daarmee twee gram zwaarder dan deze smartphone. Het zij zo. Dat hij klein en licht is, klopt in ieder geval, en een batterijduur van maximaal twaalf uur klinkt goed.
De filigrane outdoor-metgezel is zo klein dat ik elke keer bang ben hem te verliezen als ik de lens- en oculairbescherming, gecombineerd tot een rubberen ring, eraf haal. Ik zou hem kunnen verliezen. Of erger: het hele apparaat laten vallen. Hij is alleen aan de voorkant, waar de batterij achter een gemakkelijk te verwijderen klep zit, gripvast rubber. En natuurlijk aan de oogschelp, die traploos kan worden uitgedraaid.
Het loont de moeite om de chique, op een klimtouw lijkende nekriem te bevestigen. Daarmee bungelt de Stabi One veilig om mijn nek en kan ik hem via de snelsluiting altijd losklikken. Het apparaat meenemen is geen probleem. Om zijn plaats aan de nek of in de tas waard te zijn, moet hij technisch overtuigen. Bij gebruik aan het oog en bij het «digiscoping» met de smartphone.
De stabilisatie is echt goed
Eerst gebruik ik de Stabi One direct aan het oog – als een verrekijker, telescoop of monoculair, wat zowel de meest omslachtige als de meest treffende term is voor het kleine apparaat. Als ik de schakelaar aan de bovenkant op On zet, gebeurt er iets in de kleine behuizing. Daarmee ontgrendel ik de fysieke vergrendeling van het ingebouwde gimbalsysteem. Met een geplaatste batterij begint het beeldtrillingen te compenseren.
Ik hou van het effect. De wereld stopt met schudden, ik kan me concentreren op het observeren. Schommelingen van maximaal twee graden worden weggewerkt, daarboven worden de bewegingen zacht. Klinkt niet veel? Dat is het wel! Bekijk de vergelijking zelf maar. De video heeft geen geluid en duurt nog geen tien seconden. Links: gestabiliseerd. Rechts: niet gestabiliseerd.
Natuurlijk kan ik de Stabi One ook ongestabiliseerd gebruiken. Als hij niet aan een smartphone hangt, is hij rustiger vast te houden. Maar met de stroom is ook de magie weg. Een rode LED geeft aan wanneer de stabilisatie is geactiveerd. Als hij knippert, moet ik de batterij vervangen. Om te voorkomen dat ik per ongeluk energie verspil, schakelt de Stabi One na precies 20 minuten automatisch uit. Wat hij me niet afneemt: de schakelaar op Off zetten – pas dan is de gimbal weer vergrendeld en wiebelt hij niet meer in de behuizing.
Compromissen bij de optiek
Over de beeldkwaliteit in combinatie met de smartphone kom ik later. Eerst gaat het me erom wat de Stabi One op zichzelf als observatieapparaat kan.
Met een objectiefdiameter van 20 millimeter en een uittredepupil van 2 millimeter is het duidelijk dat ik geen nachtkijker in handen heb. Voor schemering en duisternis is deze mini-optiek niet gemaakt.
De minimale scherpstelafstand is 3,5 meter, en een krappe halve slag aan de passend stroeve focusring is voldoende om naar oneindig te schakelen. Omdat alles op de Stabi One wat kleiner is, heeft deze twee duidelijk uitstekende ribben die de vingers grip en oriëntatie bieden. Hij is goed te bedienen.
Het reële gezichtsveld bedraagt 5,15°, ik overzie daarmee een uitsnede van 90 meter op 1000 meter afstand. Het schijnbare gezichtsveld is met 25,5° smal, de neiging gaat naar tunnelvisie. Als brildrager zet ik mijn bril elke keer af, want de uittredepupilafstand van 11 millimeter laat anders alleen nog een sleutelgatblik toe. Dat klinkt misschien negatief, maar zo is het helemaal niet bedoeld. Hé, we hebben het over een apparaat ter grootte van een creditcard! Dat gaat niet zonder compromissen.
Bovendien heeft het zijn magische schakelaar. Als het beeld gestabiliseerd is, duik ik toch in het landschap en heb ik mijn observatieobject goed in beeld. Wat deze functie betreft, hoeft de Stabi One zich nauwelijks te verstoppen achter de Nikon 12×25 s. Deze compacte, gestabiliseerde verrekijker is qua prijs niet zo ver verwijderd van de Stabi One en overtreft hem optisch met een klasse.
Bij de Stabi One lijken de kleuren wat vlakker, het gezichtsveld beperkter en de randscherpte minder. Geen wonder bij zo'n kleintje. Toch is het leuk, en het is verbazingwekkend wat Kite Optics uit zo'n kleine kubus haalt. De monoculair is een productcategorie op zich – en kan iets wat een echt koopargument zou kunnen zijn: de brandpuntsafstand van je smartphonecamera vertienvoudigen en tegelijkertijd een statief overbodig maken.
Een smartphone-adapter voor iedereen? Moeilijk!
Bij digiscoping koppel je je smartphone aan een verrekijker of telescoop om opnames te maken door een externe optiek. De Stabi One wordt geleverd met een constructie die voor zoveel mogelijk smartphonemodellen moet werken. Het is een hoekstuk waaraan ik bovenaan het apparaat met een klittenbandriem bevestig. Onderaan koppelt hij met een combinatie van een magneetplaat en een met schroeven te bevestigen rail aan de achterkant van de telefoon.
«De zelfklevende metalen plaat hecht niet goed op siliconen hoesjes, soft-touch coatings of keramische achterkanten», moet ik in de handleiding lezen. Dat sluit al behoorlijk veel apparaten uit. Wat dan? «Gebruik in dit geval secondelijm», staat er serieus bij. Eh, nee?
De verpakking bevat drie magneetplaten, en ik probeer er een van zonder secondelijm permanent te bevestigen. Aan mijn iPhone, aan een Pixel, aan een Fairphone en uiteindelijk aan mijn Nothing Phone, waarvan de plastic achterkant het beste werkt. Ook aan de glazen achterkant van mijn oude iPhone X houdt de constructie, nadat ik het oppervlak voor het lijmen goed heb gereinigd.
Maar ongeacht welk apparaat ik gebruik, het afstellen blijft moeilijk. Zelfs als de magneet perfect aan de achterkant van de smartphone blijft zitten en de aangekoppelde hoek stevig is vastgeschroefd, heeft de verbinding nog steeds een beetje speling – en het oculair heeft vier tot vijf millimeter afstand tot de achterkant van de smartphone. Deze kan niet worden aangepast. De Stabi One zit in een uitsparing op de rail, ik kan hem niet naar voren of naar achteren bewegen.
Zelfs als ik de oogschelp helemaal uitdraai, blijft er bij mijn testapparaten altijd een spleet, waardoor nu eens meer, dan weer minder licht valt. Dat vermindert de beeldkwaliteit; bruikbare snapshots lukken me alleen in de schaduw of als ik de lens met de hand bescherm tegen storende stralen.
Ik doe de tegenproef en houd de adapter tegen de iPhone 17 Pro van een collega. Het apparaat heeft niet alleen een aanzienlijk betere beeldkwaliteit, maar ook een «camerabult» van 4,43 millimeter dikte. Omdat deze de afstand overbrugt en zijdelingse lichtinval voorkomt, past de constructie daar veel beter op. Dat het universeel geschikt is voor alle smartphones, kan ik niet zeggen. En als je de magneet niet op een onbeschermde smartphone, maar op een hoesje wilt plakken, ziet het er met de afstand alweer anders uit.
Beeldkwaliteit tussen goed en onbruikbaar
Voor mij betekent dat: bij het uitlijnen moet ik voorzichtig en geduldig zijn. Gewoon aankoppelen en beginnen lukt me niet, ik moet steeds opnieuw bijstellen. Dat kost tijd en soms zenuwen. Daarom is hier geen afbeelding van een blauwe reiger te zien, maar alleen landschap. Het dier heeft voor mij het geduld verloren. Toch indrukwekkend hoe ver ik kom met de Stabi One.
Regelmatig merk ik wat er allemaal mogelijk zou zijn met de Stabi One. Met een top-smartphone – en vooral met een betere adapter. Want de smartphone alleen lost niet alle problemen op. Omdat het apparaat op het moment van mijn test in mei nog niet leverbaar is, geef ik het een paar dagen aan mijn verrekijker-enthousiaste collega met de iPhone 17 Pro. Hij legt de adapter al snel opzij en richt zich op experimenten.
«Ik ben het helemaal met je eens, er is een betere adapter nodig, ik had ook te veel zijdelingse lichtinval», schrijft hij me na zijn experimenten. Een dikke camerabult alleen is dus ook geen optimale oplossing.
Na al die wankele ervaringen kijk ik jaloers naar de man in de volgende video, die de Stabi One gebruikt met het Snapshot-systeem van Ollin. Daarmee zit het apparaat binnen enkele seconden perfect voor de camera, zonder storende lichtinval.
Ik denk dat het de moeite waard is om te investeren in geschikte accessoires speciaal voor jouw smartphonemodel, om lang plezier te hebben van de kleine toverkubus. Uiteindelijk is hij met ongeveer 400 frank of euro te duur om compromissen te sluiten.
Handmatig is leuker
Bij het fotograferen en filmen moet je er rekening mee houden dat je de camera beter in de handmatige modus bedient – in geval van twijfel via een andere foto-app die je alle vrijheid laat. Als je smartphone op basis van zoomniveau, lichtomstandigheden en afstand tot het onderwerp automatisch de juiste lens kiest, springt de camera anders eventueel van de Stabi One weg.
In principe is hij heel eenvoudig te bedienen. En toch een speeltje voor mensen die er wat intensiever mee bezig willen zijn. Met geduld, de juiste uitrusting en de juiste instellingen is er veel uit te halen. Je wordt beloond met indrukwekkend stabiele tele-opnames. Of je dat nodig hebt of in geval van twijfel liever naar de grote camera grijpt, moet je zelf weten. In mijn ogen is de Stabi One inderdaad een geweldige gadget – niet alleen op papier.
Conclusie
Geweldige stabilisatie, goede optiek, moeizame smartphone-adapter
De Stabi One van Kite Optics is een toverkubus. Kleiner dan een creditcard, biedt hij tienvoudige vergroting met een behoorlijke scherpte en een overtuigende beeldstabilisatie. Het geheel functioneert als een monoculair, net als een verrekijker, en ook in combinatie met een smartphonecamera.
De meegeleverde adapter is echter min of meer geschikt, afhankelijk van het smartphonemodel. Hij wordt via een magneet bevestigd, die je op je smartphone of hoesje moet plakken. De constructie houdt niet in alle gevallen perfect. Op sommige oppervlakken moet je secondelijm gebruiken, en bij veel smartphones is de afstand tot de cameralens zo groot dat strooilicht een probleem wordt. Daarvoor trekken we één ster af.
Pro
- geweldige beeldstabilisatie
- minuscuul, tienvoudige vergroting
- Batterijduur van 12 uur
- maakt de smartphone een supertelefoon
Contra
- Adapter suboptimaal
Michael Restin
Senior Editor
Michael.Restin@digitecgalaxus.chEenvoudige schrijver, vader van twee kinderen. Is graag in beweging, beweegt zich door het dagelijkse gezinsleven, jongleert met verschillende ballen en laat af en toe iets vallen. Een bal. Of een opmerking. Of allebei.
Deze artikelen kunnen je ook interesseren
5 opmerkingen
later