
Gevatte antwoorden op een ketterse vraag in de marge
Voor AN0NÜMU5 en iedereen die kleding wil labelen, pak ik opnieuw het strijkband. De TZe-FA3 van Brother past in het labelapparaat en wordt bedrukt uitgespuugd – maar is niet overal de beste keuze.
Ik was best een beetje trots toen ik weer eens een hele stapel kinderkleding van naamplaatjes had voorzien. Met een voor mij geniale oplossing: de kledingstempel Marky. Ik hoefde alleen maar met een pincet de letters te plaatsen, zo nauwkeurig mogelijk te stempelen en een paar seconden te strijken. Het zag er misschien wat knutselachtig uit, maar het blijft tot op de dag van vandaag uitstekend zitten. Dus heb ik erover geschreven.
De reacties waren gemengd: er was interesse en er kwamen alternatieve ideeën. «Zou mij te veel moeite kosten, ik blijf kant-en-klare labels bestellen», reageerde Graf Zahl. Hm, klopt. Dat kan natuurlijk ook. «Tegenwoordig gebruik ik een textielstift, omdat dat gewoon veel minder werk is», kwam van Kevinkevin. Dat wil de linkshandige krabbelaar in mij niet. En dan was er nog AN0NÜMU5, wiens reactie me met de platte hand tegen mijn voorhoofd deed slaan.

Er bestaat iets van Brother? Ik ben dol op Brother! En ik had geen idee dat er een cassette met strijkband voor mijn labelmaker bestond. Als dat net zo goed werkt, kan ik Marky met pensioen sturen. AN0NÜMU5 hoeft me niet verder aan te sporen om het te testen – het band wordt besteld en opgestreken.
Wat het Brother-band belooft
Twee dingen vallen me meteen op. Niet relevant: het product genaamd TZe-FA3 zou ook een broer van Elon Musks zoon X Æ A-Xii kunnen zijn. Mogelijk relevant: het is veel dunner dan het band zonder naam dat bij de Marky-kledingstempel wordt geleverd. Daardoor is het aanzienlijk flexibeler. Of dat goed of slecht is, zal blijken. Bij de verpakking zit een handleiding in prettig foutloos Duits. Ik leer onder andere:
- Correct opgestreken labels kunnen «meer dan 30 keer» op minder dan 80 graden worden gewassen; bleekmiddel tast de kleur aan.
- De beste resultaten krijg je op gladde, hittebestendige oppervlakken zoals katoen, linnen of katoen-polyester mengweefsel. Op grof geweven oppervlakken hecht het band niet optimaal.
- Bij het strijken moet ik stevig naar beneden drukken: tien tot 15 seconden op 160 tot 180 graden door een oud stuk stof activeert de lijmverbinding. Standaard.
Sommige passages zijn onderstreept. Ik moet het band met een schaar afknippen omdat het snijmechanisme van de labelmaker dat niet aankan. Klopt niet, bij mij gaat dat prima.

De volgende onderstreepte tekst lijkt me belangrijker: na het afkoelen moet ik nogmaals tien tot 15 seconden op de linker- en rechterkant drukken. Als de hoekjes na het wassen loslaten, kan dezelfde truc helpen. Ik ben benieuwd en begin met een persoonlijke boodschap aan mijn opdrachtgever – in de hoop dat die klopt.

De eerste poging eindigt ontnuchterend
De 100 procent katoen van mijn Galaxus-T-shirt zou volgens de handleiding een geschikte ondergrond moeten zijn. De eerste indruk na het opstrijken is goed: de kleur oogt vol, het band lijkt met de stof versmolten, de randen zitten vast. Tenminste, tot de eerste wasbeurt. Na een rondje in de centrifuge zijn de randen al zorgwekkend losgekomen.

Bij synthetische sportkleding, die minder hittebestendig en lastiger te strijken is, zie ik een vergelijkbaar beeld – de eerste indruk is top, alsof de fabrikant het label er zelf op heeft gedrukt.
Bij het wassen laten de Brother-labels echter sneller los dan ik van Marky gewend ben.
De met stempel en strijkband gemerkte spullen hebben zeker al meer dan 30 wasbeurten achter de rug en zitten nog steeds vast. De labels zijn aan de randen wat vervaagd, daarnaast is de lijmlaag te zien.

Deze lijmlaag lijkt me dikker dan bij Brother; het TZe-FA3 hecht meer als transparant plakband en houdt van gladde oppervlakken. Misschien is dat een noodzakelijk compromis zodat er drie meter band op een cassette past en het zonder problemen door het mechanisme kan worden gevoerd.
Grove stoffen en bandverspilling
Als een Brother-label los begint te laten, kan ik het opnieuw opstrijken of bijna zonder resten weer verwijderen. Op grovere stoffen is dat laatste de betere optie – de lijm komt niet diep genoeg in het weefsel. Om eerlijk te blijven: daar wijst Brother ook op. Maar het is wel een verschil met mijn andere band.

Er is ook veel meer verspilling: zelfs als ik kettingprinten kies, komt er aan het begin van het band een paar centimeter onbedrukt band mee. Daarvan zou ik met de stempel elke keer minstens twee extra labels kunnen maken.
Zo, genoeg geklaagd. Mits goed gebruikt, doet het TZe-FA3 zijn werk.
Onder deze omstandigheden blijft Brother goed zitten
Misschien heb ik iets fout gedaan. Het strijkband is zeker niet bedoeld voor hele zinnen. Maar zelfs als ik alleen namen print, merk ik dat de grootte van het label een heikel punt blijft. De vezels van mijn katoenen T-shirt zijn net zo rekbaar als die van sportkleding. Trek ik ze iets uit elkaar, dan werkt het band niet mee. Het klinkt alsof ik een pleister eraf trek. Is het op een klein plekje losgekomen, dan is dat het begin van het einde.

Aan sportkleding en kinderkleding wordt getrokken en gesjord. Als ik mijn T-shirt over mijn hoofd trek, rek ik het ook een beetje uit. Bij alle elastische kledingstukken let ik er daarom op dat ik de krachten zo min mogelijk aangrijpingsvlak bied. Ik print alleen nog in het kleinste lettertype en op twee regels, wat de labels compact houdt. Het resultaat is beter en doorstaat de trekproef zonder problemen. Op vaste stoffen zoals laboratoriumjassen zouden zeker ook langere labels langdurig blijven zitten.
Brother labelt mooier, Marky is veelzijdiger
Natuurlijk kan ik bij het Brother TZe-FA3 nog geen conclusie op lange termijn trekken. Als deze tekst een review was, zou ik hem drie sterren geven. Het band doet ongeveer wat het belooft en heeft op gladde, weinig elastische stoffen geen problemen.
Heb je al een geschikte labelmaker, dan is het strijkband een goede optie. Ik zou er niet speciaal een voor kopen. Het is immers niet zo veelzijdig en zuinig als ik zou willen. Op die punten is Marky superieur, waarmee ik bovendien direct op lichte stoffen kan stempelen.
Voor opgestreken labels eindig ik met een algemene tip die ook voor adviesteksten geldt: houd ze zo kort als nodig.
Eenvoudige schrijver, vader van twee kinderen. Is graag in beweging, beweegt zich door het dagelijkse gezinsleven, jongleert met verschillende ballen en laat af en toe iets vallen. Een bal. Of een opmerking. Of allebei.
Praktische oplossingen voor alledaagse vragen over technologie, huishoudelijke trucjes en nog veel meer.
Alles tonen













