Ik cruise met de boodschappenkar door de stad
29/7/2026
Vertaling: machinaal vertaald
Foto's: Darina Schweizer
Een boodschappentrolley? Voor mij klonk dat lang als een bejaardentehuis. Vandaag rol ik er vrijwillig mee door de stad.
"Een beetje gênant is het wel", denk ik, als ik voor het eerst met een boodschappentrolley het huis verlaat. Op het platteland, waar ik opgroeide, hadden alleen gepensioneerden "Poschtiwägeli". Voor mij waren ze de voorloper van de rollator. Een verdere stap richting pensioenleeftijd.
Maar mijn wekelijkse boodschappen als een pakezel naar huis sjouwen? Daar had ik geen zin in toen ik naar de stad verhuisde. Net zo min wilde ik een auto kopen, als ik alles met het OV kan bereiken.
Dus besloot ik, in plaats van een voorstadstank, een boodschappenkar te kopen.
Tussen rammelbak en luxe wagen
De keuze in het Galaxus-assortiment is enorm: er zijn rammelbakken vanaf 16 frank en shopper-Bentleys voor tot wel 400 frank. De inhoud varieert van 25 tot meer dan 100 liter. Uiteindelijk wordt het een wendbare middenklasse shopper: Rolser Eco Pep 2L.
- Acceleratie van 0 naar 5 km/u in minder dan tien seconden
- 40 liter kofferbakvolume
- Tweevoetaandrijving
- Lichtgewicht chassis in aluminiumlook
- Cabriodak
- Aerodynamische klapconstructie
- Circulair geoptimaliseerde materiaalarchitectuur (van 100 procent gerecycled katoen en PET)
Maar hoe rijdt de Rolser Eco Pep 2L, door mij liefdevol "Rolser Royce" gedoopt?
Eerste proefrit
Migros, station Enge in Zürich. Ik manoeuvreer door de diepvriesstraat en sla af bij de bakkerijhoek. De boodschappentrolley is wendbaar, hij laat zich gemakkelijk sturen. En de smalle constructie is ook een voordeel tussen de schappen.
De inhoud had ik echter overschat. De laatste twee pakjes cherrytomaten zijn er één te veel. De tas dreigt van het laadvlak te glijden. Ik moet hem omhoog trekken en weer rechtzetten. En het deksel, dat alleen met een metalen ring verzwaard is, sluit ook niet. Een knoop of klittenband zou handig zijn. Zo ben ik gedwongen om in de halfopen cabrio verder te rijden.
Comfortabel tot aan de voordeur
Niets dan terug naar huis. Ik hijs de trolley in de bus. Dat werkt probleemloos, totdat het voertuig over een hobbelige weg dondert. De trolley dreigt om te vallen. Ik moet hem verplaatsen en zijwaarts parkeren. Hemel, uitgerekend dat! Hoe dan ook: parallel aan de rijrichting staat hij iets stabieler.
Als de bus stopt, til ik mijn boodschappenwagen uit het voertuig en rol naar huis. Het is bijna alsof ik vlieg: geen pijnlijke bovenarmen, geen ingesneden vingers, geen stoppen en neerzetten.
Op de helling faalt de Royce
Maar dan sta ik voor een onoverkomelijke hindernis: de trap naar de woning. "Hijsen of rollen?", overweeg ik. De eerste trap doe ik op spierkracht (wie push-ups kan, moet ook een "oma-wagentje" kunnen optillen). Nou, dacht je dat. De trolley is te zwaar voor twee verdiepingen. Dus trek ik hem tot de volgende trede, kantel lichtjes achterover, trek weer en werp mijn gewicht opnieuw naar voren. Als een slecht afgesteld metronoom slinger ik de trap op.
Pas dagen later, als de trolley opgevouwen in de kelder is opgeborgen, ontdek ik: er zijn ook offroad-modellen traploper-modellen met drie wielen aan elke kant. Nou ja. Achteraf was ik al vaak slimmer. Inmiddels dragen we de Rolser Royce alleen nog met z'n tweeën de trap op.
TÜV geslaagd – met verbeterpunten
Mijn conclusie: de Rolser Eco Pep 2L heeft kleine zwakke punten. Andere modellen van merken zoals Andersen of reisenthel bieden, afgezien van het design, al meer – soms zelfs voor dezelfde prijs.
Toch is mijn aankoop de moeite waard geweest. Mijn Rolser Royce is een verrassend comfortabele stadsflitser die mijn dagelijks leven heeft vereenvoudigd. Ik sjouw nooit meer tassen. Zelfs geen boodschappenmanden, omdat ik boodschappen direct scan en inpak. Mijn rug en mijn schouders danken me ervoor. En als ik zware lasten zoals oud glas, potgrond of pakketten moet vervoeren, haal ik gewoon de container uit het frame en bevestig alles met spanbanden op het laadvlak.
Dat boodschappentrolleys alleen iets voor oude mensen zijn, heb ik achter me gelaten. In de stad rijden er net zoveel jonge als oude mensen mee rond. En ja, ook mannen. Mijn chef is er één van.
Als ik vandaag nog iemand zie die zich afbeult met boodschappentassen, denk ik alleen nog: "Een beetje gênant is het wel."
Zou jij met een boodschappentrolley rondrijden? Schrijf het in de reacties.
Conclusie
Dag draagtassen
De Rolser Eco Pep 2L bewijst: boodschappentrolleys zijn allang niet meer alleen voor gepensioneerden. Wie zijn boodschappen niet meer wil sjouwen, krijgt een lichte, wendbare en verrassend stijlvolle alledaagse hulp. Met 40 liter inhoud en een draagvermogen van maximaal 40 kilogram maakt hij het winkelen aanzienlijk comfortabeler. Afhankelijk van de belading staat hij echter wat wankel op de wielen, ook door het te smalle laadvlak, en de tas kan met een verzwaarde metalen ring slechts halfslachtig worden gesloten. Ook een trapklimfunctie ontbreekt.
Pro
- mooi
- licht
- 40 liter inhoud/40 kilogram draagvermogen
- van 100 procent gerecycled katoen en PET
- ruimtebesparend en opvouwbaar
Contra
- niet altijd stabiel
- geen klittenband of knoop om te sluiten
- geen traploopfunctie
- enigszins smal laadoppervlak
Darina Schweizer
Senior Editor
Darina.Schweizer@digitecgalaxus.chIk hou van alles met vier poten of wortels - vooral van mijn asielkatten Jasper en Joy en mijn verzameling vetplanten. Mijn favoriete bezigheden zijn rondsnuffelen met politiehonden en kattencoiffeurs op reportages of gevoelige verhalen laten opbloeien in tuinbrocki's en Japanse tuinen.
Deze artikelen kunnen je ook interesseren
Toon alle
4 opmerkingen
later