MacBook Neo getest: Premium gevoel voor een budgetprijs
17/3/2026
Vertaling: machinaal vertaald
Apple's laptop voor de massa zet een nieuwe standaard in zijn prijssegment. De noodzakelijke compromissen zullen de doelgroep waarschijnlijk niet hinderen.
De MacBook Neo is het belangrijkste product van Apple in jaren. Met een prijs van 579 frank of 699 euro bereikt hij mensen die nooit eerder een Mac zouden hebben overwogen. Dit vereist een paar compromissen. Voelt de Neo nog steeds aan als een echte MacBook?
Design en afwerking zijn eersteklas
Het is vanaf het eerste contact duidelijk: Apple heeft niet beknibbeld op ontwerp en afwerking. De MacBook Neo ziet er net zo solide en hoogwaardig uit als mijn 4000 frank kostende MacBook Pro. Aluminium unibody. Perfecte afmetingen van de opening. Een scharnier met precies de juiste weerstand. Andere fabrikanten bieden krakend plastic in dit prijssegment.
De randen zijn ronder dan bij de MacBook Air, waardoor de Neo iets «-vriendelijker aanvoelt». De felle kleuren dragen hier ook aan bij, vooral als je hem kiest in «citrus» of «pink». De Neo is 1,4 millimeter dikker en iets kleiner dan de MacBook Air. Ondanks het identieke gewicht voelt hij in directe vergelijking dus iets logger aan. De brede randen rond het beeldscherm zien er ook minder modern uit.
De kwaliteit van het LCD-scherm is uitstekend voor deze prijsklasse. Het heeft dezelfde pixeldichtheid van 219 pixels per inch (ppi) en dezelfde maximale helderheid van 500 nits als de MacBook Air. Dit zorgt voor een scherp beeld met een hoog contrast. Alleen buitenshuis zou ik mijn MacBook Pro nog helderder willen hebben. En in het donker betekent het ontbreken van local dimming dat zwart niet echt zwart is. Beide zijn echter ook van toepassing op de Air en er is niets vergelijkbaars in de Windows wereld voor deze prijs.
Besparen op kleine dingen
Apple bezuinigt op details. De Neo heeft bijvoorbeeld geen TrueTone sensor, die de kleurtemperatuur van het scherm aanpast aan het omgevingslicht. De webcam heeft ook maar een resolutie van twee megapixels in plaats van twaalf. Dit stoort me nauwelijks, want de HD-resolutie is nog steeds ruim voldoende voor videogesprekken. De luidsprekers klinken iets minder helder in vergelijking met de Air, maar hebben meer bas.
Wat ik het meest mis is het ontbreken van achtergrondverlichting op het toetsenbord. Dit maakt het lastig om in het donker te typen als ik in bed een paar berichten wil beantwoorden. De Touch ID sensor ontbreekt ook in de configuratie met 256 GB SSD. Afgezien daarvan voelt het Magic Keyboard echter net zo goed aan als ik gewend ben van andere MacBooks.
Hetzelfde geldt voor het trackpad. Het is kleiner door de vormfactor van de Neo, maar mijn vinger glijdt net zo soepel over het glazen oppervlak als altijd. Klikken op de Neo is mechanisch. Ik druk het hele paneel fysiek naar beneden, terwijl het bij de grotere broers en zussen vast zit. Daar simuleert een vibratiemotor het klikgevoel. De mechanische klik voelt niet zo goed - maar bijna.
Bij de aansluitingen moet je grotere compromissen accepteren. De twee USB-C aansluitingen aan de linkerkant ondersteunen geen Thunderbolt. De ene verstuurt maximaal 10 Gb/s (USB 3), de andere slechts 480 Mb/s (USB 2). Je kunt dus alleen een enkele externe monitor aansluiten met een maximale resolutie van 4K bij 60 frames per seconde. Het beeldscherm van de laptop werkt tenminste nog. Verder is er alleen een koptelefoonaansluiting linksonder. MagSafe ontbreekt. In hoeverre deze beperkingen je beïnvloeden in het dagelijks leven is aan jou. De doelgroep zal waarschijnlijk maar zelden meerdere dingen tegelijk opladen en aansluiten. De meeste randapparatuur wordt tegenwoordig toch draadloos aangesloten.
Snelle sprinter, maar geen marathonloper
De MacBook Neo bevat een iPhone-chip. Om precies te zijn de A18 Pro van de iPhone 16 Pro uit 2024. Om productie goedkoper te maken, gebruikt Apple een afgeslankte («binned») versie van de chip: Terwijl de chip in de iPhone 16 Pro nog zes GPU-kernen had, zitten er in de MacBook Neo nog maar vijf. Het uitschakelen van een kern betekent minder afkeur, omdat niet elke wafer perfect hoeft te zijn. Een ander gevolg van het maximaliseren van de productie-efficiëntie is dat de 8 gigabyte (GB) RAM niet kan worden uitgebreid in de configurator.
De smartphonechip haalt desondanks indrukwekkende scores in synthetische benchmarks. De single-core prestaties in Cinebench liggen iets boven het niveau van de M3 (dia 1 in de grafiek hieronder), in Geekbench 6 haalt de A18 Pro zelfs de M4 in (dia 4). De beste mobiele chips van Intel (Core Ultra X9 388H) en AMD (Ryzen AI Max+ 395) met respectievelijk 17 en 20 procent. Alleen de Snapdragon X2 Elite Extreme van Qualcomm is nog eens 15 procent sneller.
In multi-core modus blijft de A18 Pro ver achter bij de laatste generaties M-chips (dia 2). De goedkoopste MacBook Air met de afgeslankte M5 haalt gemiddeld 114 procent hogere scores, terwijl de laatste generatie met M4 nog steeds 106 procent beter presteert dan de A18 Pro. Het verschil is vooral groot bij langere tests zoals Cinebench R24 (dia 9). In mijn grafische benchmarks, die werken met 8 GB RAM, presteren de laatste twee Airs respectievelijk 106 en 51 procent beter dan de MacBook Neo (dia 3).
Geheugen als knelpunt
Dankzij de hoge single-core prestaties voelt de Neo bliksemsnel aan bij de meeste dagelijkse taken, zoals surfen op het web of tekstverwerken. Dit kan bijvoorbeeld worden gemeten met de Speedometer browser benchmark (dia 1 in de grafiek hieronder). Maar meerdere parallelle programma's of tabbladen vullen het RAM-geheugen heel snel. De SSD moet dan invallen als tijdelijke opslag («Swap Memory») - en dit is niet bijzonder snel met een lees- en schrijfsnelheid van ongeveer 1500 MB/s.
Het is nog steeds voldoende om het RAM-geheugen te vullen.
Het is nog steeds voldoende om korte belastingspieken te overbruggen met behulp van wisselgeheugen. Als je het echter permanent gebruikt, zal de SSD na verloop van tijd slijten. Tab-messies en multitaskers zijn daarom beter af met de 16 GB RAM van een MacBook Air. Of je kunt accepteren dat je MacBook Neo over vijf jaar niet meer zo snel reageert.
Zelfs in programma's die meer prestatie vragen, kom ik verrassend ver met de MacBook Neo omdat de meeste software goed geoptimaliseerd is. Normale beeldbewerking in Lightroom verloopt soepel. Alleen bij grote exports (dia 2 in de grafiek hierboven) of veeleisende filters zoals AI denoising (dia 3) zou ik willen dat ik een krachtigere chip had. Dit geldt ook voor video: het bewerken van een vakantiefilm met iMovie is geen probleem, zelfs niet in 4K resolutie. Geanimeerde titels en effecten drijven de A18 Pro echter tot het uiterste. Het exporteren van mijn testproject naar DaVinci Resolve (dia 4) duurt ook navenant lang.
Batterijduur
De batterij van de MacBook Neo heeft een capaciteit van slechts 36,5 wattuur - 32 procent minder dan die van de 13-inch MacBook Air (53,8 wattuur). Vermoedelijk zou er meer in de behuizing passen, maar dan zou de budgetlaptop duurder en zwaarder zijn. En omdat de smartphonechip maar een kleine hoeveelheid energie nodig heeft, is de batterijduur nog steeds indrukwekkend. Apple claimt 16 uur videostreaming, slechts twee uur minder dan de M5 MacBook Air, oftewel twaalf procent. Ik kan dit niet helemaal bevestigen in mijn getest.
In de continue YouTube-modus gaat de MacBook Neo ongeveer 25 procent minder lang mee dan de huidige MacBook Air. Vijf exports van mijn testvideo verbruiken ook drie keer zoveel batterij: de MacBook Neo heeft nog 47 procent over en staat daarmee op gelijke hoogte met de M3 MacBook Air. De M5 MacBook Air heeft na dezelfde taak nog 82 procent in de tank zitten. Deze verschillen zijn relatief gezien significant. In absolute zin zou de Neo echter nog een werkdag mee moeten gaan - iets wat niet gezegd kan worden van veel Windows apparaten in dit segment. Bovendien blijft de kleine MacBook altijd stil dankzij de passieve koeling.
Conclusie
De nieuwe begrotingsbenchmark
De MacBook Neo bereikt iets wat vergelijkbaar is met wat de Apple II deed in 1977, de eerste iMac in 1998 en de M1 MacBook Air in 2020: het combineert een niveau van gebruiksvriendelijkheid, design en prestaties dat voorheen niet beschikbaar was of alleen verkrijgbaar was tegen een veel hogere prijs. Apple plukt dus de vruchten van een geoptimaliseerde toeleveringsketen die CEO Tim Cook in tientallen jaren heeft opgebouwd. Geen enkele andere fabrikant kan dat op dit moment bijhouden.
Voor alledaagse taken zoals surfen op het web, tekstverwerken of eenvoudige beeldbewerking biedt de MacBook Neo een eersteklas ervaring tegen een budgetprijs. Programma's openen snel en lopen soepel. Hij heeft geen ventilator nodig. Het beeldscherm, toetsenbord en trackpad zijn bovengemiddeld goed. De aluminium unibody voelt net zo hoogwaardig aan als een MacBook Pro.
Veeleisende taken en multitasking brengen de A18 Pro en het beperkte 8 GB RAM op de knieën. Als je veel kracht nodig hebt of voortdurend talloze programma's open hebt staan, kun je beter voor een MacBook Air of zelfs Pro gaan. Hij heeft ook betere aansluitingen en een toetsenbord met achtergrondverlichting. Maar de MacBook Neo zet een nieuwe standaard in zijn prijssegment. Heb je een laptop nodig voor school, kantoorwerk of je oma? Hier is hij.
Pro
- fantastische prijs
- Hoogwaardig ontwerp
- verbazingwekkend krachtig
- Goede weergave
- blijft stil en koel
- Solide batterijduur
Contra
- weinig RAM en SSD
- Spartaanse verbindingen
- Geen toetsenbordverlichting
Samuel Buchmann
Senior Editor
Samuel.Buchmann@digitecgalaxus.chMijn vingerafdruk verandert vaak zo drastisch dat mijn MacBook hem niet meer herkent. De reden? Als ik me niet vastklamp aan een beeldscherm of camera, dan klamp ik me waarschijnlijk aan mijn vingertoppen vast aan een rotswand.
Deze artikelen kunnen je ook interesseren
12 opmerkingen
later