Marstek Venus E 3.0 getest: Betaalbare hulp bij energiebesparing
21/8/2026
Vertaling: machinaal vertaald
De Venus E 3.0-thuisbatterij van Marstek slaat sinds mei overtollige stroom van mijn zonnepanelen op het dak op in mijn kelder. In combinatie met een slimme aansturing verlaagt hij mijn energiekosten.
Batterieopslag is booming, zowel voor particuliere huishoudens als in de industrie. De reden ligt voor de hand: vooral tijdens de middaguren produceren zonnepanelen vaak meer stroom dan er op dat moment nodig is. En met een opslagsysteem kun je die stroom als het ware bewaren voor later of verkopen wanneer de prijs hoog is. Voor sommige bedrijven is dit een eigen bedrijfsmodel.
Als huiseigenaar met een kleine fotovoltaïsche installatie (9,5 kilowattpiek vermogen) op het dak word ik niet rijk. Maar ik wil zoveel mogelijk van de geproduceerde stroom zelf verbruiken. Dat ontlast de netcapaciteit – en een beetje de energierekening.
Bij de installatie van de PV-installatie zo'n vijf jaar geleden waren opslagsystemen nog erg duur. Inmiddels zijn de prijzen aanzienlijk gedaald. Een echte prijsbreker is de Venus E 3.0 van Marstek. Voor minder dan 1500 frank heb je een batterijopslag met een capaciteit van 5,2 kilowattuur (kWh).
Voor een test heeft de Zwitserse importeur van dit Chinese koopje mij een exemplaar ter beschikking gesteld. Zoals altijd bij tests van de Galaxus-redactie zonder beïnvloeding en zonder verplichting over hoe de test uitgevoerd moet worden of wat het resultaat moet zijn.
Installatie zonder installateur
De prijs maakt de Marstek-opslag aantrekkelijk. Er is nog een tweede reden: ik kan hem in gebruik nemen zonder een elektriciteitsbedrijf te hoeven inschakelen. Zoiets kost al snel weer een paar honderd frank. De Venus E 3.0 is een plug-and-play-opslag. Ik steek hem in een vrij stopcontact en klaar is kees. De besturing voor de opslag is geïntegreerd, evenals een bidirectionele omvormer. Die is nodig om naar keuze stroom op te slaan of weer terug te leveren aan ons huisnet.
Eerst moet het apparaat echter op de juiste plek komen; bij mij is dat in de kelder. Je kunt hem overigens ook in de garage of zelfs buiten opstellen – hij is IP67-gecertificeerd, dus stofdicht en beschermd tegen waterstralen. Het kan dus met bakken uit de hemel komen, de opslag maakt het niet uit. De door de transporteur geleverde opslag weegt inclusief verpakking ongeveer 60 kilogram; je moet niet proberen hem alleen te tillen. Eenmaal uit de verpakking is de Venus E 3.0 een verrassend slanke en compacte verschijning: 50 centimeter breed, 63 centimeter hoog en slechts 15 centimeter diep.
In mijn technische ruimte in de kelder hangt al de omvormer voor de PV-installatie, het energiemanagementsysteem (EMS) is in de meterkast gemonteerd en de gepimpte boiler doet daar zijn werk. Daar zou de Marstek-opslag zich prima moeten voelen. Ik zet hem op de grond, maar zou hem met een meegeleverde rail ook aan de muur kunnen hangen; de bijbehorende zware pluggen zijn al inbegrepen.
Bij de levering zit precies één kabel. Die past op slechts één aansluiting op de Venus E 3.0. Aan het andere uiteinde zit een normale stekker voor een stopcontact. Dat is idiot-proof.
Verbinding met de Solar Manager
Om ervoor te zorgen dat de Venus E 3.0 weet wanneer de PV-installatie op het dak meer stroom produceert dan er op dat moment in huis wordt verbruikt, heeft hij toegang nodig tot de totale stroommeting. De Marstek-app herkent tijdens de installatie eerst het wifi-netwerk, vraagt om het wachtwoord en is verbonden. Daarna vindt de app de Shelly in de meterkast, die de verbruiks- en productiegegevens levert, en maakt ook daarmee verbinding.
Dat klinkt bijna te eenvoudig, toch? Klopt. Want ondanks de succesvolle wifi-integratie en Shelly-verbinding start de opslag niet. De waarden in de Marstek-app blijven op nul staan. Ik zie alleen dat de opslag af fabriek een laadniveau van 47 procent heeft. Ook in de Solar Manager-app wordt de Marstek-opslag als apparaat herkend; hij is echter niet functioneel. Naar verluidt ontbreekt de verbinding.
Na een uur prutsen in de instellingen geef ik het op. Ik neem contact op met Hans Fischer, een van de uitvinders van de Solar Manager. Hij moet het weten. En jawel: nog geen tien minuten na mijn e-mail heb ik antwoord van hem en de oplossing. Er is een ethernetverbinding nodig, zo legt Hans uit. De wifi-verbinding met de Solar Manager wordt door Marstek geblokkeerd. Ik volg een korte handleiding en zodra er een LAN-kabel in de poort van de Venus E 3.0 en mijn switch zit, meldt de Solar Manager de opslag als «verbonden». Dat van die LAN-kabel staat overigens ook op de website van Solar Manager. Ik had dus alleen even mijn ogen moeten openen.
Op internetfora melden gebruikers van de Marstek-opslag problemen bij de installatie. Vaak is een instabiele wifi-verbinding de oorzaak – de door Marstek ingebouwde module heeft duidelijk niet de beste prestaties. Een kabelverbinding heeft nu eenmaal zijn voordelen. De installatie is in principe eenvoudig, maar een beetje technisch inzicht kan geen kwaad. Een goede lijst met mogelijke problemen en oplossingen vind je hier.
Laden en ontladen werkt
De eerste test met de batterijopslag vindt plaats op een dag in mei, zon en wolken wisselen elkaar af aan de hemel. De opslag van Marstek gaat direct in de laadmodus. Hij pakt 600 watt van de door de PV-installatie geleverde overtollige zonnestroom en slaat deze op in zijn LiFePO₄-accu. Als er wolken voor de zon schuiven, reageert de besturing bijna per seconde en vermindert de stroomtoevoer naar de batterij. Er is zo goed als geen latentie.
De fabrikant belooft een levensduur van 15 jaar. Of 6000 volledige laad- en ontlaadcycli. De garantie loopt tien jaar. Mijn interne rekenmachine berekent dat er bij een capaciteit van vijf kWh de komende jaren minstens 30.000 kilowattuur door de opslag zal gaan.
Is dat financieel de moeite waard? Bij een aanschafprijs van 1500 frank is dat grofweg te berekenen. Ik zet de investering in verhouding tot de kilowatturen. Als ik bij elke afzonderlijke kWh-transactie vijf cent kan besparen, heeft de aanschaf zich al terugverdiend.
Dat is probleemloos mogelijk. Als ik bijvoorbeeld één kWh zonne-energie opsla, verlies ik de vergoeding van de EKZ, momenteel ongeveer tien cent. Maar als ik die ene kWh bijvoorbeeld 's ochtends gebruik om koffie en thee te zetten, bespaar ik de 25 cent die ik anders zou moeten betalen. Het verschil is als het ware mijn winst. Zeer vereenvoudigd gezegd.
Marstek-opslag kan ook noodstroom leveren
Ik wil echter niet voor elk kopje koffie nadenken over hoe dit verschil mijn energierekening beïnvloedt. Daarom laat ik het denken over aan het systeem. In de Marstek-app zijn er vier modi. Ze heten Eigenverbruik, AI-optimalisatie, Handmatig en UPS. Die laatste is interessant als de opslag als noodstroomvoorziening moet dienen. In de «Uninterruptible Power Supply», kortweg UPS, laadt hij altijd op als er stroom beschikbaar is – ongeacht of die van de EKZ komt of van de zonnepanelen op het dak. Hij hamstert dus stroom wanneer hij maar kan. Kleine zijstap: vooral daarom zijn stroomopslagsystemen zoals die van Marstek momenteel erg in trek in Oekraïne, waar door Russische aanvallen de stroomvoorziening steeds weer wordt onderbroken. In Zwitserland of Duitsland is dat gelukkig geen thema. Toch goed om te weten: op de Venus E 3.0 zit een stopcontact dat ik kan gebruiken mocht de stroom bij ons een keer uitvallen.
In de andere modi kan ik handmatig heel nauwkeurig instellen wanneer er geladen en ontladen mag worden. In de «AI-modus» zou ik in stappen van 15 minuten wisselende prijzen in dynamische tariefmodellen kunnen gebruiken om supergoedkoop stroom in te kopen en die dan weer aan het net te leveren, oftewel te verkopen wanneer de prijzen hoog zijn. Dat is in Zwitserland echter momenteel niet zinvol, omdat de dynamische tarieven hier nog in de kinderschoenen staan en de verschillen te klein zijn. In de buurlanden is er meer mogelijk. Soms krijg je daar op bepaalde tijden geld als je overtollige stroom afneemt.
Doel: veel stroom zelf verbruiken
Mijn focus ligt er meer op om zoveel mogelijk van de geproduceerde stroom zelf te gebruiken. En dat in samenspel met het laadstation voor de elektrische auto in de garage en met de warmtepomp en de boiler. Dat alles loopt sowieso al via mijn EMS, oftewel de Solar Manager. Daarom stuur ik ook de Marstek-opslag daarmee aan en niet met de Marstek-app. Ik hoef geen functionaliteiten te missen, integendeel: er zijn daar nog meer modi.
Mijn 600-watt-probleem
Ik geef echter toe dat deze diversiteit me enigszins overvraagt. Spontaan spreekt de «Eco»-modus me aan. Deze moet de batterij passend bij het verbruik zinvol laden en ontzien, omdat de teruglevering tijdens de middagpieken wordt verminderd. Heb ik dat nodig?
En dan is er nog de vraag hoeveel watt ik maximaal in de Marstek pomp. Eerst heb ik daar 600 watt gedefinieerd, zowel voor het laad- als het ontlaadvermogen. Meer teruglevering aan het net is in Zwitserland ook niet toegestaan.
Maar ik was waarschijnlijk te voorzichtig. In ieder geval geeft Hans Fischer me nog de tip om het laadvermogen voor de accu iets hoger in te stellen. Met 1500 watt is de Venus E 3.0 namelijk in ruim drie uur vol. Dan is ook de «Eco»-modus een goed idee.
Eerst nieuwsgierigheid, dan rendement
De eerste twee, drie dagen zit ik veel op mijn telefoon. Ik moet het batterijniveau checken, ik moet kijken hoeveel watt er op dat moment in de opslag gaat, ik wil weten hoeveel stroom er vannacht is verbruikt. Het is spannend om dat te observeren. Ik zou ook voor de opslag in de technische ruimte kunnen gaan zitten en de led-strip kunnen observeren. Pulseert het licht van links naar rechts, dan laadt de accu; van rechts naar links, dan ontlaadt hij. Dat heeft iets meditatiefs. Wie wil, kan het led-spektakel ook uitzetten.
Na een paar dagen neemt de nieuwsgierigheid af. Ik heb nu genoeg vertrouwen dat de opslag doet wat ik van hem verwacht. En de Solar Manager-app bevestigt me. Via een pushbericht laat ze me weten dat de mate van zelfvoorziening en het eigenverbruik in ons huishouden zijn gestegen.
Mei loopt ten einde. In de komende weken stijgen de temperaturen in Zwitserland, en het aantal zonuren ook. Vaak is de Marstek-opslag al in de late ochtend helemaal vol. Ik overweeg of ik naast het testapparaat nog een tweede zal aanschaffen.
De vijf kilowattuur capaciteit is in de zomer op veel dagen weliswaar voldoende voor de nacht, wanneer in huis alleen de ventilatie en een paar stand-by-apparaten stroom nodig hebben. Enkele dagen achter elkaar betrekken we geen enkele kilowattuur stroom van de netbeheerder. Met een tweede opslag zou ik het aantal zelfvoorzienende dagen zeker nog iets kunnen verhogen.
Conclusie
Perfecte instap in de opslag-game
Eenvoudiger kan het echt niet. De Marstek-opslag is interessant als je een PV-installatie hebt – of die nu op het dak van je huis ligt, of slechts een paar panelen op het tuinhuisje of het balkon. Hij is eenvoudig te installeren, neemt niet veel ruimte in beslag en is ook goed te bedienen met de Marstek-app. De Solar Manager-oplossing die ik gebruik, is puur optioneel.
Pro
- aantrekkelijke prijs-kwaliteitverhouding
- snelle reactietijd tussen laden en lossen
- gratis, begrijpelijke app
- eenvoudige installatie
- Wandmontage mogelijk
- neemt weinig ruimte in beslag
Contra
- nogal instabiele wifi
Martin Jungfer
Head of Content
Martin.Jungfer@digitecgalaxus.chIk ben journalist sinds 1997. Gestationeerd in Franken, aan het Bodenmeer, in Obwalden, Nidwalden en Zürich. Familieman sinds 2014. Expert in redactionele organisatie en motivatie. Behandelde onderwerpen? Duurzaamheid, hulpmiddelen voor telewerken, mooie dingen voor in huis, creatief speelgoed en sportartikelen.
Deze artikelen kunnen je ook interesseren
Toon alle
Deze artikelen kunnen je ook interesseren
4 opmerkingen
later