
Speeltjes in plaats van snoepjes: is deze adventskalender voor katten wat?
Als katteneigenaar waren adventskalenders voor mij vooral één ding: 24 keer potentiële teleurstelling. Zouden mijn katten daar anders over denken?
Als minimalist ben ik uiterst kritisch op adventskalenders. Waarom zou ik 24 dingen kopen waarvan ik niet eens weet of ik ze nodig heb?! En als het dan ook nog voor huisdieren is... nou, dan heb je de poppen aan het dansen. De meeste kalenders in onze shop bevatten alleen maar snoepjes – waarvan mijn katten de helft meestal laat liggen.
Onlangs kwam ik echter een exemplaar met kattenspeeltjes tegen. En ik besloot het voor een test eens flink onder de loep te nemen.
Buitenkant matig, binnenkant goed
Het rammelt en rinkelt in alle denkbare toonhoogtes als ik de adventskalender uitpak en de deurtjes open. De helft van de doos valt erbij uit elkaar of scheurt – veelbelovend. Ik hoop dat de speeltjes meer overtuigen dan de verpakking en leg ze voor me neer.

Er zijn twee soorten speeltjes: zachte en rollende. Achter de deurtjes zitten stoffen kussentjes in alle kleuren en vormen, die ik kan inwrijven met kattenkruid – dat ook in een buisje is bijgevoegd. Ze ermee vullen kan niet: de kussentjes hebben daar geen openingen voor. Verder zijn er ballen in allerlei varianten: rinkelend, versierd met veertjes of bevestigd aan elastiekjes.
Oké, deze kalender is in ieder geval afwisselender dan die met snoepjes. Maar ook voor mijn katten?
Op naar het speelparadijs
Ik spreid de hele berg speelgoed uit voor Jasper en Joy. Een ballenparadijs of een zintuiglijke overprikkeling? Kat Joy weet niet eens waar ze moet kijken. In het hoofd van kater Jasper lijkt het te ratelen.

Plotseling stort hij zich op een zachte pompon van rode en groene viltbolletjes. Uitgerekend het lelijkste stuk! Maar dat verbaast me niets: Jasper is dol op vilt. Dat hij ook de rood-groene stoffen bal met satijnen lintjes en een muis met veertjes te grazen neemt, verbaast me evenmin. Over de kwaliteit valt (nog) niet te klagen: geen van de speeltjes die Jasper probeert te slopen, gaat kapot.

Joy durft nu ook. Ze jaagt achter de stoffen bal met de satijnen lintjes en de rode paillettenbal aan. Natuurlijk, omdat hij rammelt! Om dezelfde reden interesseren plastic ballen met belletjes haar ook. Waarom er in de kalender twee bijna identieke plastic ballen plus een soortgelijke rammelaar zitten, begrijp ik niet. Net zomin als waarom er zoveel kussentjes nodig zijn (meer dan de helft van alle speeltjes!). Omdat ze het goedkoopst zijn?!

Van één product ben ik echter verrast: de zachte pluche bal met roze veer. Joy is helemaal door het dolle heen. Eigenlijk is hij veel te groot voor haar. Maar katten veranderen nu eenmaal vaak van smaak. Dus ik observeer het speelgoedarsenaal nog een paar dagen.
Te veel kussentjes
Mijn conclusie na ruim een week is kort: het populairst zijn ballen en alles met sisal en veertjes. De kussentjes zijn grotendeels oninteressant. En de rode bel is angstaanjagend. De kwaliteit blijft oké. Jasper heeft op dag drie alleen een viltbolletje van de pompon afgebeten.

Het kan natuurlijk goed zijn dat dat bij jouw huistijgers anders is. Wat ik echter in het algemeen over katten kan zeggen: zoveel functioneel identieke kussentjes zijn zinloos. De ballen kunnen de moeite waard zijn als je net een viervoeter hebt en wilt ontdekken wat hij leuk vindt.

Of daarvoor een adventskalender nodig is? Nou ja. Voor gemiddeld 1,50 frank per speeltje zou ik het geld liever gericht investeren in een paar goede, uitgekozen stukken. Of je spreekt af met bevriende katteneigenaren en ruilt speeltjes uit. Dat bespaart geld, ruimte en zenuwen.
Wat zou jij in een adventskalender voor katten stoppen? Laat het weten in een reactie.
Conclusie
Te veel opvulmateriaal
Pro
- afwisselend
- kwalitatief in orde
- Prijs-kwaliteitverhouding is in orde
Contra
- te veel kussens
- geen openingen voor kattenkruid
- goedkope verpakking
Ik hou van alles met vier poten of wortels - vooral van mijn asielkatten Jasper en Joy en mijn verzameling vetplanten. Mijn favoriete bezigheden zijn rondsnuffelen met politiehonden en kattencoiffeurs op reportages of gevoelige verhalen laten opbloeien in tuinbrocki's en Japanse tuinen.













