
Achtergrond
In Zen-modus: hoe een theeceremonie ons hoofd leegmaakte
van Darina Schweizer

Naast koffie leidt thee een schimmig bestaan. Het wordt ten onrechte afgedaan als flauw en saai. Maar als echte kenner weet ik dat thee een statement is, een stille rebellie.
Heb je ooit thee voor koffie aangeboden gekregen in de sale? Mij zeker niet. Staat er bij jou op kantoor één theesoort naast een volautomaat, een portafilter en een capsulemachine? Nauwelijks. Koffie is standaard in ons deel van de wereld, in al zijn variaties. Als het om thee gaat, kan ik kiezen - als ik al kan kiezen - tussen een smaakloze Lipton zwarte thee en een stoffige pepermuntthee. Aangevuld met de magere uitleg van een collega: «Je drinkt alleen thee als je ziek bent.»
«Misschien ben je daarom ziek» Ik onthoud me altijd van repliek. Thee is niet alleen verzachtend en digestief. Het verzacht ontstekingen en versterkt het immuunsysteem - zonder de zuurgraad van de maag te verhogen en het lichaam energie te geven.
En dat is nog maar het begin.
Hier zijn vijf redenen waarom thee geen saai kruidenwater voor zieken en verveelden is, maar een waar wonderelixer.
Verveine, rozenbottel ... de weinige soorten die de meeste restaurants je aanbieden, hebben niets te maken met het echte theeassortiment. Fruit- en kruidenthee - hoe lekker ze ook zijn - zijn niet eens echte thee, maar theeachtige producten. De reden: ze zijn niet gemaakt van de theeplant Camellia sinensis. Zelfs met trendy theesoorten als matcha heb je nog niet het hele thee-universum ontdekt. Probeer gele thee, kukicha, witte thee of hojicha
Ik hoor ze al: uitspraken als «Thee is smaakloos.» Ze komen meestal van mensen die theezakjes gebruiken en er suiker aan toevoegen. Geen wonder - als je niet verder kijkt dan je eigen theekastje en de smaakrem erop laat zitten, kom je niet ver. Een losse thee van hoge kwaliteit (dus niet in een zakje), zoals een Pu-Erh Shu, doordrenkt met een paar gekookte vruchten of verfijnd met specerijen, laat de smaakpapillen echt opbloeien.
In mijn vriendenkring is koffie ongeveer net zo verdraaglijk als Mentos en Coca Cola. Terwijl de ene vriend hartkloppingen krijgt, klaagt de andere over buikpijn. En van koffie word ik uren of zelfs dagen misselijk. Omgekeerd ken ik niemand die ziek wordt van thee. Behalve misschien diegenen die - net als ik vroeger - elke dag een hele kan zelfgemaakte masala chai naar binnen werken. De dosis maakt het gif. Varieer tussen verschillende soorten thee is cruciaal.
Thee maakt je wakker zonder te overdrijven. Matcha, bijvoorbeeld, geeft je energieniveau een boost minder abrupt dan koffie, maar werkt gelijkmatiger en langer - tot wel zes uur. Het scherpt de geest zonder de zenuwen te belasten en bewijst dat prestaties niets te maken hebben met innerlijke rusteloosheid. Trouw aan het motto: «Je kunt het niet beter doen met thee, maar wel langer.»
Wat ook langer duurt is thee zetten. Je neemt langzaam koffie, maar je drinkt zachtjes thee. Iedereen die thee voor je zet, geeft daarmee aan dat hij de tijd voor je neemt, aandacht voor je heeft en zich niet van de ene afspraak naar de andere haast.
Als je het zo bekijkt, is thee niet saai, maar rebels. Immers, door in onze snelle wereld een paar minuten uit de turbomodus te stappen, een kopje thee te zetten en ervan te genieten, geef je een duidelijk signaal af tegen eindeloze versnelling en verhoogde efficiëntie - en dat doet je goed.
Zo mag ik je een kopje thee aanbieden?
Of heb je liever een kopje koffie? Vertel me in de comments wat jouw favoriete warme drank is.
Ik hou van alles met vier poten of wortels - vooral van mijn asielkatten Jasper en Joy en mijn verzameling vetplanten. Mijn favoriete bezigheden zijn rondsnuffelen met politiehonden en kattencoiffeurs op reportages of gevoelige verhalen laten opbloeien in tuinbrocki's en Japanse tuinen.
Dit is een subjectieve mening van de redactie. Het weerspiegelt niet noodzakelijkerwijs het standpunt van het bedrijf.
Alles tonen