Eindelijk vertelt Elektra haar dramatische verhaal in haar eigen woorden: "Mijn vader heeft me mijn naam gegeven. Ik ben als de zon: vurig en stralend. Steeds weer heeft hij me verteld dat ik het licht in onze familie ben." Verlangend wacht Elektra, prinses van Mykene, op de terugkeer van haar vader Agamemnon. Alleen van hem heeft ze genegenheid ervaren. Sinds hij naar de Trojaanse oorlog trok, lijdt ze onder haar moeder, Klytaimnestra. Deze hield van haar man, totdat hij voor zijn oorlogsgeluk hun oudste dochter Iphigenie offerde. Bij zijn terugkeer brengt Agamemnon de priesteres Kassandra mee als buit. Zij kan voorspellen welke tragedie de Mykeners te wachten staat, maar niemand gelooft haar. De lotsbestemmingen van de drie vrouwen – Elektra, Klytaimnestra, Kassandra – zijn onontkoombaar verbonden door de grillen van de goden en de wandaden van de mannen. Elektra begint echter zich te verzetten en haar lot zelf in handen te nemen. Op weg naar zelfbepaling moet ze de goden uitdagen. "Vertelt op briljante wijze de sterke emoties en de complexiteit van de vrouwen." "Evenwaardig aan de romans van Madeline Miller.".