Het grote verschil met de meeste koffiemachines is dat hier een klassiek mondstuk wordt gebruikt, dat geen "motorkap" heeft. Dit betekent dat je het mondstuk niet gewoon in de melk kunt houden, want daar werkt het. Concreet moet je de opening van het mondstuk steeds op het oppervlak van de melk houden, zodat de lucht mee naar beneden wordt gezogen en je een gesis hoort. Na verloop van tijd stijgt het melkniveau, zodat je het mondstuk te langzaam omhoog moet blijven trekken om aan het oppervlak van de melk te blijven. Zodra de melk heet is en je het kopje bijna niet meer in je hand kunt houden, zet je de stoom uit en trek je het pijpje uit het kopje. Dan kun je de beker op tafel tikken en de melk een beetje zwenken om de grote bellen weg te krijgen.
Natuurlijk is het geheel een kunst die oefening vergt en niet iedereen doet het op dezelfde manier, maar dit is hoe het voor mij werkt. Vooral de eindtemperatuur waarop je stopt maakt een merkbaar verschil: als je te vroeg opschuimt, is de melk nog vrij vloeibaar en heeft weinig stevigheid. Als je te lang schuimt, wordt het schuim stevig en vloeit het slecht uit de beker.
Ik hoop dat ik je geholpen heb en geniet van je latte ;-)