De Franse digitale belasting: wat zit erachter?
Wie gegevens naar Franse internetaansluitingen verstuurt, moet in de toekomst betalen. De staat wil 5,5 cent per gigabyte innen. Dat heeft de Nationale Vergadering in Parijs besloten. Het zal echter nog wel even duren voordat het zover is.
Frankrijk wil zijn «tol voor de digitale snelweg» uitbreiden. Bedrijven waarvan de diensten voor bijzonder veel dataverkeer zorgen, moeten daarvoor heffingen betalen aan de Franse staat – namelijk 5,5 cent per gigabyte. Dit zou vooral streamingdiensten zoals Netflix treffen, maar ook gamingplatforms zoals Steam of die van de Playstation, Xbox of Switch. Ook Big Tech-bedrijven zoals Meta, Google of Amazon zijn verantwoordelijk voor een grote hoeveelheid internetverkeer. Er is echter een plafond: de heffing mag maximaal 15 procent van de omzet van de bedrijven in Frankrijk of twee procent van de wereldwijde omzet bedragen – afhankelijk van welk bedrag lager is. Het voorstel werd in de Franse Nationale Vergadering ingediend door het parlementslid Laurent Lhardit van de Parti socialiste. Hij rekent op belastinginkomsten van ongeveer 10 miljard euro per jaar.
Wat is het idee erachter?
Sinds 2019 kent Frankrijk al de «taxe sur les services numériques», oftewel de digitale belasting. Deze heeft tot nu toe betrekking op de advertentie- en bemiddelingsdiensten van grote digitale concerns. Als zo'n bedrijf in Frankrijk meer dan 25 miljoen euro omzet maakt, moet het drie procent daarvan afdragen aan de Franse staat. Dit leverde de Franse schatkist vorig jaar omgerekend al 875 miljoen Amerikaanse dollar op.
Bron: ampmetropole
Het amendement van Lhardit is erop gericht om meer bedrijven te verplichten die in Frankrijk een hoge omzet behalen met diensten, maar hun belastingen betalen in landen met lagere tarieven – bijvoorbeeld in Ierland. Naast de bedrijven die al onder de regeling vielen, moeten nu ook ondernemingen gaan betalen die grote hoeveelheden data versturen. Lhardit motiveerde dit door te stellen dat digitale diensten tot nu toe nauwelijks belast worden, terwijl fysieke diensten dat wel worden. Bovendien zou de heffing een stimulans zijn voor bedrijven om hun data sterker te comprimeren – minder verkeer is ook beter voor het milieu.
De oorspronkelijke vorm van de digitale belasting was bedoeld als overgangsoplossing totdat een internationale oplossing via de OESO (Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling) van kracht zou worden. Vorig jaar werd er al gedebatteerd over het verhogen van het tarief van drie naar zes procent. De Senaat wees dit echter af.
Hoe werkt dit precies?
De Franse internetproviders meten elk kwartaal welke hoeveelheden data van welke afzender bij hun klanten aankomen. Deze cijfers melden zij geaggregeerd en geanonimiseerd aan de belastingdienst, die het geld vervolgens bij de aanbieders int. De gehele procedure wordt gecontroleerd door de toezichthouder Arcep. Zo moet worden gewaarborgd dat de belasting correct wordt afgedragen zonder de privacy te schenden. Het geheel moet recht doen aan het principe dat de vervuiler betaalt – want zo wordt voorkomen dat concerns een groot deel van het dataverkeer genereren op een infrastructuur die door klanten en belastingbetalers wordt gefinancierd.
Critici merken op dat de helft van deze belasting niet Big Tech treft, maar kleine bedrijven die populaire software aanbieden. Bijvoorbeeld de Franse ontwikkelaar VideoLAN, wiens populaire VLC-speler volgens hun eigen berekening plotseling extra kosten van een miljoen euro per jaar zou veroorzaken. En dat terwijl de VLC-speler gratis is. Bovendien ligt het volgens critici voor de hand dat tech-concerns de extra kosten simpelweg zouden doorberekenen aan de eindklanten.
Hoe gaat het verder?
Nadat het idee bij de financiële commissie aanvankelijk op dovemansoren stuitte, werd het door de Nationale Vergadering aangenomen. Opmerkelijk is echter: van de 577 parlementsleden waren er slechts 35 personen in de plenaire zaal aanwezig. 11 tegen 10 stemmen, bij 14 onthoudingen, was het resultaat. Nu moet het voorstel door een tweede lezing in de Nationale Vergadering en daarna door de beraadslaging in de Senaat. Omdat daar een conservatieve meerderheid regeert, wordt een mislukking bij de volgende stemming waarschijnlijk geacht – zeker omdat de Franse uitvoerende macht het voorstel ook afwijst.
Sinds ik ontdekt heb hoe ik beide telefoonkanalen op de ISDN kaart kan activeren voor meer bandbreedte, ben ik aan het knutselen met digitale netwerken. Ik knutsel al met analoge netwerken sinds ik kan praten. Winterthur door keuze met een rood-blauw hart. En koffie - voor, na, tussendoor en tijdens.
Van de nieuwe iPhone tot de wederopstanding van de mode uit de jaren 80. De redactie categoriseert.
Alles tonen