De Scott Kinabalu Ultra: een schoen die een paar wensen onvervuld laat
24/3/2026
Vertaling: machinaal vertaald
Foto's: Siri Schubert
De Kinabalu Ultra van Scott zou moeten voldoen aan wat ik wil voor een extra lange duurloop. Maar ik ben nog niet helemaal tevreden.
Als je van hardlopen houdt, herken je het wel - de motivatieboost die nieuwe schoenen oproepen. Als ik de nieuwe trailrunningschoenen van Scott in mijn hand houd, voel ik hetzelfde.
«Kinabalu Ultra» staat er op de schoenen - ze zijn dus gemaakt voor lange afstanden. Geheel passend staat er een langeafstandsloop van 33 kilometer op mijn trainingsschema. Als dat geen wedstrijd is! Dus rijg je schoenen aan en daar ga je.
Mijn eerste indruk
Ik heb de damesversie van de schoen ontvangen van de fabrikant Scott. Op het eerste gezicht vind ik hem erg mooi. Ik hou van het lichtgewicht Matryx bovenwerk, dat dun en een beetje doorschijnend is. Ik hou ook van de roze-apricot kleurstelling. Maar de schoen is er ook in het blauw.
Scott biedt ook een herenversie met een andere pasvorm in verschillende kleuren.
Matryx stof wordt tegenwoordig op verschillende manieren gebruikt in veel hardloopschoenen en wordt beschouwd als robuust en slijtvast. In de «Kinabalu Ultra» is het zo geweven dat het enigszins rekbaar en relatief zacht is. Dit onderscheidt het van andere schoenen, waar Matryx stugger lijkt en soms doet denken aan gebreid tandzijde.
Vergeleken met de herenversie biedt het damesmodel iets meer ruimte voor een hoge wreef. Dit werkt voor mij: de schoen omhelst de voet maar zit niet te strak als je hem voor het eerst aantrekt.
Het lage gewicht is een ander pluspunt. 240 gram voor de damesschoen in maat 40 met een dikke zool is een goede waarde. De zoolhoogte is 39 millimeter bij de hiel en 33 millimeter bij de voorvoet. De drop ligt met zes millimeter binnen het gebruikelijke bereik voor een trailschoen.
Hoewel ik niet per se een fan ben van dikke zolen, gebruik ik graag meer demping voor lange duurlopen. Voorwaarde is dat ik mijn gevoel voor de grond niet helemaal verlies en dat de schoen de juiste balans houdt tussen stabiliteit en veerkracht. Met andere woorden, hij voelt niet sponzig aan als een marshmallow en niet hard als een autoband.
De buitenzool van de «Kinabalu Ultras» maakt met zijn profiel van vier millimeter een solide indruk. De nokken staan ver genoeg uit elkaar zodat modder zich er niet meteen tussen ophoopt.
In de praktijk: niet aan alle eisen voldaan
Mijn eerste run gaat over veld- en bospaden, doorspekt met bladeren en gladde plekken, over grindpaden en asfalt. De route heeft een hoogteverschil van ongeveer 550 meter en is technisch niet zwaar
Weinig stabiliteit in de hiel
Wat ik al na een paar stappen merk: De schoen biedt weinig steun bij de hiel voor mijn voetvorm. Ik schuif op en neer, wat de hele loopervaring instabiel maakt. Om dit te verhelpen, gebruik ik ook het bovenste gat voor de schoenveters en knoop ze in de zogenaamde marathonveter. Dit brengt niet veel verbetering. In plaats daarvan is er een nadeel: de vetersluiting drukt nu een beetje op het gebied tussen de wreef en de enkel. Niet erg, maar wel merkbaar.
Eén reden voor het losse gevoel is de pasvorm. Lopers met een smalle hiel zullen geen perfecte pasvorm hebben in deze schoen. Ten tweede is de tussenzool niet verzonken bij de hiel. Sommige nieuwere trailschoenen hebben deze eigenschap wel, wat zorgt voor extra stabiliteit. Vooral met de royale hakhoogte van de «Kinabalu Ultra» had ik dit graag gewild om het risico op het verzwikken van mijn enkel te minimaliseren.
Een gebreide kraag om te voorkomen dat er steentjes, boomnaalden en ander vuil in komen zou ook welkom zijn geweest.
Stevige tussenzool
Om de belasting van een duurloop van meerdere uren of zelfs meerdere dagen aan te kunnen, hebben ultraloopschoenen over het algemeen een stevigere zool dan trailschoenen. Dit is ook het geval bij de «Kinabalu Ultra». Maar in vergelijking met andere schoenen zoals de Norda 005 (met test-review), de Normal Kjerag (met test-report) of de La Sportiva Prodigio Pro (met testrapport) zijn een stuk harder. Het biedt minder rebound en het grondgevoel blijft letterlijk achter. Door de stevigheid is de schoen minder stuiterend en speels dan andere modellen. Hij belooft echter ook duurzamer te zijn omdat hij minder vervormt bij elke stap.
Het stevige schuim belast mijn voet anders en zwaarder dan de schoenen waarin ik normaal ren. Na de eerste test van 33 kilometer heb ik de «Kinabalu Ultra» ook gedragen tijdens een 27 kilometer lange duurloop met ongeveer 700 hoogtemeters en een tempoloop van acht kilometer. Elke keer voelde ik na de training een trekkend gevoel in mijn hiel en achillespees dat ik niet ken van andere hardloopschoenen.
Voor mij betekent dit dat ik de «Kinabalu Ultra» van Scott niet aan mijn voeten zal hebben voor de 50 kilometer die ik voor half april heb gepland. De combinatie van hoogte en kracht werkt niet voor mij.
Zoolhoogte, balans en rocker
De laars ziet er vrij slank uit. Ik vind hem er mooi uitzien. Maar hij heeft ook een nadeel: een hoge, harde en verhoudingsgewijs smalle tussenzool is niet bijzonder stabiel. Ik zou de schoen daarom niet aanraden voor technisch terrein met wortels en rotsen, waar een goede balans belangrijk is.
De hoge torsiestijfheid is naar mijn smaak ook iets te veel van het goede. Omdat de voet hoog op de tussenzool zit, voorkomt de torsiestijfheid dat de voet zich aanpast aan het terrein door te buigen in de middenvoet. Daardoor lijdt de balans eronder.
De kromming van de schoen, de zogenaamde rocker, zorgt voor een prettige voortstuwing op bospaden en flow trails. Voor technisch terrein is er voor mij iets te veel geleiding.
Zool biedt veel grip
De buitenzool van de «Kinabalu Ultra» is de ster van de show. Net als de buitenzool van de Scott Supertrac RC 3 (hier de test-review), biedt deze zool van Scott ook zeer goede grip - zelfs op natte trails. Met vier millimeter zijn de lamellen niet bijzonder hoog, maar ze boden voldoende grip tijdens mijn testruns in het regenachtige voorjaar. Ze hadden alleen geen schijn van kans in de combinatie van gevallen bladeren en modder - maar de meeste schoenen zouden het hier laten afweten.
Conclusie
Een solide ultra schoen met een paar zwakke punten
De "Kinabalu Ultra" is goed gemaakt, lichtgewicht en voorzien van een comfortabel bovenmateriaal. De rockergeometrie met een knik bij de voorvoet zorgt voor een prettige voortstuwing op makkelijke tot matig moeilijke trails. De grip van de buitenzool is ook indrukwekkend. Toch zou ik de schoen vanwege de hoge en relatief stevige tussenzool niet gebruiken voor loopjes verder dan de marathonafstand - of in ieder geval niet zonder een inwerkperiode. Het blijft echter een optie voor trainingslopen over kortere afstanden.
De losse pasvorm bij de hiel en het ontbreken van een gebreide kraag om vervelende steentjes te voorkomen, zijn nog meer redenen waarom ik niet helemaal overtuigd ben van de schoen.
Pro
- comfortabel, ademend bovenmateriaal
- Laag gewicht
- goede grip van de buitenzool
- Tuimelgeometrie voor voortstuwing
- Duurzame tussenzool
Contra
- dichte, stevige tussenzool met lage terugvering
- Losse pasvorm bij de hiel
- ontbrekende gebreide kraag
Omslagfoto: Siri Schubert
Siri Schubert
Senior Editor
Siri.Schubert@digitecgalaxus.chOnderzoeksduiker, outdoorgids en SUP-instructeur - ik ben graag in, op en rond het water. Meren, rivieren en de oceaan zijn mijn speeltuinen. Voor een ander perspectief bekijk ik de wereld van bovenaf tijdens het trailrunnen of het vliegen met drones.
Deze artikelen kunnen je ook interesseren
1 commentaar
later