Dit horloge is een echte Game Boy Colour
Chris "LeggoMyFroggo" Hackmann heeft twee jaar gewerkt aan een project waar niemand op zit te wachten en dat juist daarom zo fascinerend is: Hij heeft een echte, bespeelbare Game Boy Color omgetoverd tot een polshorloge van 38 millimeter.
Soms komen de vreemdste dingen voort uit het consequent nastreven van een idee. Chris Hackmann, op YouTube bekend als «LeggoMyFroggo», heeft de Game Boy Colour van 1998 verkleind tot het formaat van een smartwatch. Zijn «Time Frog Color» is een ongewoon horloge dat klassieke Game Boy Colour-spellen afspeelt in een piepklein formaat. Het hoogtepunt: Hackmann vertrouwt niet op een eenvoudige softwareoplossing, maar blijft technisch zo dicht mogelijk bij het origineel.
Hackmann is geen onbekende in de community van modding. Een paar jaar geleden presenteerde hij de «Frog Boy Color», een Game Boy Color in een Game Boy Advance-behuizing in liggend formaat, gevolgd door de ultracompacte «Tad Boy Color». De «Time Frog Color» is de logische voortzetting van deze serie en tegelijkertijd het meest absurde hoofdstuk ervan.
Drie regels, geen uitzonderingen
Voordat Hackmann ook maar een soldeerbout oppakte, stelde hij zichzelf drie voorwaarden. Ten eerste moest het horloge de originele Game Boy Color processor gebruiken. Ten tweede moest het fysieke cartridges kunnen afspelen. Ten derde moest het de tijd weergeven, zelfs als het was uitgeschakeld. Anders zou het gewoon geen horloge zijn.
Deze zelfopgelegde beperkingen maakten het project veel ingewikkelder dan het had moeten zijn. Een emulatie op moderne hardware had meer voor de hand gelegen. Hackmann wilde echter de echte Sharp SM83 processor van de Game Boy Color, zijn video RAM en zijn systeemgeheugen - allemaal samen op een aangepaste printplaat die in een behuizing van 38 millimeter past.
Originele hardware in horlogeformaat
Het centrale technische probleem was de beelduitvoer. De originele GBC-chip voert een parallel RGB-signaal uit dat geen enkel modern beeldscherm dat geschikt is voor horloges kan verwerken. Hackmann loste dit probleem op met een Raspberry Pi RP2040, die hij beschrijft als «Poor Man's FPGA»: De microcontroller vertaalt het parallelle beeldsignaal naar een formaat dat het 1,12 inch kleurenscherm van het horloge begrijpt.
Hackmann heeft de behuizing uit een 6061 aluminiumlegering gefreesd en vervolgens geanodiseerd in een karakteristiek paars: een directe verwijzing naar het indigo van de originele Game Boy Color. De afmetingen zijn indrukwekkend: de «Time Frog Colour» wordt geleverd in een horlogekast van 38 millimeter en is met 15 millimeter ongebruikelijk dik. Ter vergelijking: een grote Apple Watch heeft een kasthoogte van 46 millimeter, maar blijft met ongeveer 10 millimeter aanzienlijk dunner.
Bron: LeggoMyFroggo / YouTube
Mini cartridges
Hackmann weigerde een SD-kaart met ROM-bestanden te gebruiken. In plaats van digitale kopieën wilde hij fysieke cartridges, ook al lijken die volkomen absurd in relatie tot het horloge.
Zijn oplossing: hij ontwikkelde geminiaturiseerde printplaten die in een M.2 slot worden gestoken. Hackmann gebruikt bewust alleen de compacte vormfactor die ook in laptops wordt gebruikt voor NVMe SSD's, maar niet hun elektronica. De originele of in ieder geval compatibele ROM-chip van het spel in kwestie zit op de kleine printplaatjes. Hackmann koos voor «Pokémon Gold», die probleemloos op het horloge draaide, als bewijs van functionaliteit. Dit besluit heeft gevolgen voor de werking van het horloge.
Deze beslissing heeft een directe fysieke prijs: de cartridge-sleuf neemt zoveel ruimte in beslag in de behuizing dat er geen batterij meer in past.
De batterij zit in de polsband
Hackmanns oplossing voor het batterijprobleem is even creatief als vreemd. Hij heeft de batterij direct in het siliconen bandje gegoten en via een flexibele printplaat met de horlogekast verbonden. Hij geeft zelf toe dat dit thermisch en veiligheidstechnisch niet ideaal is, maar vindt het risico acceptabel zolang er niet met het horloge wordt gespeeld tijdens het opladen.
Bron: LeggoMyFroggo / YouTube
De bedieningselementen bevinden zich aan de zijkanten van de behuizing. Aan de ene kant zit een veel kleinere richtingsknop en de aan/uit-knop, aan de andere kant zitten vier zogenaamde gezichtsknoppen voor A, B, Start en Select. Je bedient het horloge dus niet zoals een Game Boy, maar drukt erop vanaf de zijkanten. Hackmann zelf beschrijft de spelervaring als «minder dan optimaal». Gezien de piepkleine knopjes en de onbekende positie van de hand, lijkt dit bijna beleefd.
Twee jaar werk, nul praktisch voordeel
Hackmann heeft ongeveer twee jaar nodig gehad om de «Time Frog Colour» van de eerste schets tot het voltooide horloge te brengen. Het resultaat zit vol compromissen: Het horloge geeft geen geluid omdat de benodigde onderdelen te laat arriveerden. Het display is piepklein, de batterij gaat maar kort mee en de bediening is onhandig.
Bron: LeggoMyFroggo / YouTube
Hackmann vat het zelf droogjes samen: zijn horloge is een Game Boy Color met een slechtere gebruikerservaring, een kortere looptijd en een bestaansrecht «net voor Mac and Cheese met ketchup». Desondanks eindigt hij met een speelbare Game Boy Color om zijn pols - in ieder geval technisch gesproken.
Open Source zodra de documentatie klaar is
Hackmann heeft aangekondigd dat hij alle bouwtekeningen, schakelschema's en bestanden op GitHub zal publiceren zodra hij de documentatie heeft afgerond. Iedereen die het project wil namaken zal geduld moeten hebben - niet alleen vanwege de complexiteit, maar ook vanwege de kosten. Gebruikte Game Boy Colour consoles zijn nu meer dan honderd dollar waard en de benodigde vaardigheden in elektronica, CNC-bewerking en printplaatproductie vereisen enige ervaring.
Mijn interesses zijn gevarieerd, ik geniet gewoon graag van het leven. Altijd op zoek naar nieuws over darten, gamen, films en series.
Van de nieuwe iPhone tot de wederopstanding van de mode uit de jaren 80. De redactie categoriseert.
Alles tonen