Recensie van Crime Boss: Rockay City - hersenloos vuurgevecht met Chuck Norris, Danny Trejo en Vanilla Ice in de hoofdrollen
4/4/2023
Vertaling: machinaal vertaald
Crime Boss: Rockay City is een schitterend auto-ongeluk. Het spel is een liefdesbrief aan trashy jaren 90 actiefilms. Helaas komt het nooit tot zijn recht door de saaie gameplay en repetitieve missies. Zelfs Chuck Norris kan daar niets aan doen.
Crime Boss: Rockay City werd voor het eerst geïntroduceerd tijdens de Game Awards 2022. De trailer greep me meteen. Volop actie, drugs en explosies. Kickass. De setting spreekt me ook aan. Crime Boss: Rockay City speelt zich af in een fictieve stad in het Florida van de jaren 90. De trailer zit boordevol neonkleuren en hippe jaren 90 visuals. De actie wordt begeleid door de Stereo MC's en hun hit uit 1992, Connected. De trailer wordt gecompleteerd door een sensationele cast van 90s Hollywood actiesterren - en Vanilla Ice.
Ik heb het spel ongeveer zes uur gespeeld. En ik kan me niet van het gevoel ontdoen dat het hele budget van de ontwikkelstudio is opgegaan aan het betalen van de (ex-)sterren. Die hun optredens er natuurlijk bij inschoten.
Labberig werk van een ensemble met allemaal (ex-)sterren
In Crime Boss: Rockay City kruip je in de huid van Travis Baker, een ambitieuze drugsdealer. Je doel is om controle te krijgen over de hele stad. En niet alleen de drugshandel, maar elke illegale activiteit in Rockay City. Kortom, je wilt een misdaadbaas worden.
De spelwereld zit vol louche personages en brute bendeleiders, geportretteerd door een all-star cast van voornamelijk jaren negentig actiehelden.
- Chuck Norris - bekend van Walker, Texas Ranger en memes
- Vanilla Ice - blanke rapper uit de jaren 90, bekend van Ice Ice Baby
- Danny Trejo - bekend van Machete, From Dusk Till Dawn
- Michael Rooker - bekend van The Walking Dead, Guardians of the Galaxy
- Kim Basinger - bekend van LA Confidential, Final Call
- Michael Madsen - bekend van Reservoir Dogs, Kill Bill
- Danny Glover - bekend van Lethal Weapon
- Damion Poitier - bekend van stuntwerk en games als Payday 2
Als kind uit de jaren 90 was mijn hype behoorlijk hoog. Maar al na een paar minuten speeltijd begint een teleurstelling te hangen.
Door het spel heen word ik eindeloos gebombardeerd met kwalitatief twijfelachtige tussenfilmpjes waarin Chuck Norris en zijn actievriendjes allerlei rare dingen bespreken. Wat gebeurt er? Verhaalvertelling? Nee. Het lijkt alsof iemand willekeurig de videobibliotheek van het spel heeft geschud.
Gelukkig is ook de kwaliteit van het vertoonde acteerwerk onvoldoende. Het enige positieve dat opvalt is Damion Poitier, die zijn rol als adviseur van drugsdealer Travis Baker overtuigend speelt.
Wat echt schokkend is, is het "acteren" van Chuck Norris. Hij is zogenaamd de sheriff van Rockay City. Zijn teksten klinken alsof hij ze thuis in bed heeft gelezen, net nadat hij wakker is geworden. Of misschien heeft een defecte AI het werk overgenomen. Ik kan dit miserabele optreden niet anders verklaren.
Bron: 505 Games
De scripts komen overeen met het onderaardse kwaliteitsniveau van de acteurs. Bendelid Hielo, gespeeld door Vanilla Ice, gebruikt "bitch" in wel elke zin. Steeds weer word ik geconfronteerd met pareltjes als "It's crime time, motherfucker!" en na het succesvol voltooien van missies verblijden mijn teamleden me met bijna-Confuciaanse citaten: Wie zijn de kneuzen? Wij! Wie is de verliezer? Zij. Ik. kan. Het. Het. Niet meer.
Ik hou van rotzooi. Maar deze prullenbak is gewoon te prullerig, zelfs voor mij. Er is geen meta-niveau, geen ironie. Alles is hier gewoon slecht. En de rest van het spel is niet beter.
Rogue-achtige singleplayer-campagne
Eén van de weinige hoogtepunten van Crime Boss: Rockay City is de schurkachtige singleplayer modus. Om Travis Baker op te werken tot Crime Boss moet hij zoveel mogelijk gebieden van de stad veroveren en controleren. Als Baker tijdens een missie sterft, eindigt de campagne en begin je opnieuw. Door te levelen neem je extraatjes en wapens mee naar een nieuwe run. Helaas kan de saaie shooter-gameplay dit interessante idee niet bijbenen.
Op de hubkaart kun je kiezen uit verschillende levels en missies. Missies en verhaallijnen worden tijdens elke run willekeurig gegenereerd.
Bron: Domagoj Belancic
Aan de ene kant zijn er de turfoorlogen. Dit zijn de basisopdrachten met wapens, waarbij je gebieden verovert op vijandelijke bendes of je eigen gebieden verdedigt.
Overvallen en berovingen zijn veel spannender. Je kunt banken, winkelcentra en zelfs vijandelijke bendes beroven. Op deze manier verzamel je al snel een flinke voorraad geld. Je hebt het geld nodig om nieuwe wapens te kopen en bendeleden te rekruteren. Je moet altijd je budget in de gaten houden om de overhand te hebben bij onverwachte aanvallen van vijandelijke bendes.
Bron: 505 Games
Bij invallen moet je altijd een afweging maken tussen maximale winst en de veiligheid van je team. Is het de moeite waard om een tweede safe te kraken? Of ga je als een dolle naar de vluchtauto met de goudstaven netjes ingepakt voordat je wordt overmeesterd door de politie? Het is elke keer weer een hele keuze.
Deze dilemma's zijn de hoogtepunten in Crime Boss: Rockay City. Des te vervelender is het dat overherhaling en frustrerend missieontwerp deze spannende gameplay-momenten verpesten.
Bron: Domagoj Belancic
Totale escalatie
In theorie kun je elke inval nauwkeurig plannen en voor elke missie de juiste leden rekruteren. Hoe minder chaos en schade je veroorzaakt, hoe beter. In de praktijk is voorbereiding echter waardeloos, want elke missie eindigt hoe dan ook in een chaotisch vuurgevecht.
Bron: Domagoj Belancic
Crime Boss: Rockay City weet niet wat nuance betekent. Je kunt proberen een missie aan te pakken in de sluipmodus. Maar eigenlijk heb je niet veel creatieve opties. Als je ook maar de kleinste fout maakt, breekt meteen de hel los.
Wil je een voorbeeld? Ik dood een vijand en blijf onopgemerkt. Na een paar minuten ontdekt een bendelid van de tegenpartij het lichaam. Plotseling weet elke vijand waar mijn team is en worden we van alle kanten aangevallen. Behoorlijk irritant. En om het nog gekker te maken, als de actie intensiever wordt, wordt ook de politie gealarmeerd en die springt blindelings in de kogelregen.
Bron: 505 Games
De onvermijdelijke schietpartijen zouden geen probleem zijn als het schietspel echt leuk was. En dat is het niet. De besturing is omslachtig. De wapens missen kracht. Het balanceren van de wapens is ook raadselachtig. Met de shotgun kan ik vijanden in één schot wegschieten, zelfs van een grote afstand. Andere wapens voelen in vergelijking nutteloos aan.
Multiplayer frustratie
Deze nutteloosheid strekt zich ook uit tot mijn AI-teamleden. Ze staan vaak maar wat dom te doen in plaats van hun taken uit te voeren of vijanden neer te schieten. Als je geen zin hebt in hersendode bendeleden, richt je dan op de multiplayer.
In de Crime Time-modus voltooi je korte missies en verdien je snel geld. In de spelstand Urban Legends kun je drie coöp-campagnes spelen. Net als in de singleplayer modus zijn ze ingebed in een verhaal met kwalitatief twijfelachtige tussenfilmpjes. Inhoudelijk verschillen deze missies niet veel van de singleplayer-campagne. Je speelt dezelfde maps en de meeste missies eindigen nog steeds in een wilde schietpartij.
Beide speltypen zijn zowel met vrienden als met vreemden te spelen. Voor mijn review speelde ik uitsluitend met spelers die ik niet kende. En ik bleef worstelen met technische problemen. Sommige missies willen om de een of andere reden niet starten. Ik word steeds uit lobby's geschopt. Soms crasht het spel helemaal.
Ik kon tijdens mijn test niet verifiëren of de multiplayer soepeler loopt met vrienden.
Grafisch goed
Grafisch ziet Crime Boss: Rockay City er soms best aardig uit. Vooral de buitengebieden zijn prachtig geïmplementeerd en geven die Florida vibe. De personagemodellen zijn gedetailleerd. Hun animatie laat echter vaak te wensen over, vooral tijdens cutscènes.
Het is jammer dat het spel er wazig uitziet, zelfs op maximale instellingen. De tussenfilmpjes zijn ook slecht gecomprimeerd, wat leidt tot duidelijk zichtbare artefacten.
Bron: 505 Games
Ik heb helemaal niets aan te merken op de soundtrack uit de jaren 90. Freestyler van de Bomfunk MC's voegt echt veel plezier toe aan missies.
Verdict: nee, bedankt
Ergens diep, diep van binnen is Crime Boss: Rockay City een solide co-op shooter. De schurkachtige benadering van een singleplayer-campagne is prijzenswaardig en sommige missies kunnen eindigen in gespannen en zenuwslopende situaties.
De paar leuke momenten in het spel worden echter overschaduwd door repetitieve missies, saaie wapens en technische problemen. De prestaties van het spectaculaire (ex-)sterrenensemble zijn ook teleurstellend en kunnen het spel niet redden.
In zijn huidige vorm kan ik Crime Boss: Rockay City niet aanbevelen. De saaie gameplay zal zelfs de grootste trash- en nineties-liefhebbers na een paar uur vervelen. Ik betwijfel of de al aangekondigde content roadmap in de toekomst voor extra variatie en complexere gameplay zal zorgen. Als je met vrienden virtuele raids wilt doen, zijn er veel betere alternatieven in Payday 2 en GTA Online.
Crime Boss: Rockay City is verkrijgbaar in de Epic Games Store. Het werd ons ter beschikking gesteld door 505 Games voor testdoeleinden. De Xbox Series X/S- en PlayStation 5-versies zijn voor onbepaalde tijd uitgesteld.
Afbeelding voorkop: 505 Games
Domagoj Belancic
Senior Editor
Domagoj.Belancic@digitecgalaxus.chMijn liefde voor videospelletjes ontstond op vijfjarige leeftijd met de originele Gameboy en is in de loop der jaren met sprongen gegroeid.
Review
Welke films, series, boeken, spellen of bordspellen zijn echt goed? Aanbevelingen uit eigen ervaring.
Alles tonenDeze artikelen kunnen je ook interesseren
16 opmerkingen
later