Schalen voor een Biang-Biang noedel pop-up - geen twee hetzelfde
Voor de pop-up Miam Miam Noodles heeft keramiste Jalscha Römer 150 stuks serviesgoed ontwikkeld – haar grootste productie tot nu toe, geen enkel stuk is hetzelfde.
Een gipsen mal is eigenlijk gemaakt voor herhalingen. Bij Jalscha Römer niet helemaal. Voor de serviesserie die ze exclusief voor Miam Miam Noodles heeft ontwikkeld, gebruikt de Zürichse keramiste precies dit principe, maar elke schaal droogt anders, elke rand valt anders, elke draagt zichtbare sporen van de hand die haar heeft gevormd.
De Aziatische noodle pop-up zelf wordt gerund door een vriendengroep van vier in het Zürichse restaurant Hermanseck. Centraal staat een gerecht dat tot nu toe nauwelijks in de stad te vinden is: Biang-Biang-noedels – brede, handgetrokken noedels uit de Chinese provincie Shaanxi, traditioneel met knoflook, chili, sojasaus en azijn. Geen van de vier teamleden komt uit de horeca; wat hen bindt, is een gemeenschappelijke passie voor het ambacht erachter.
Römer legt in het gesprek uit waarom dit precies belangrijk voor haar is: klei blijft lang zacht, maar kan zo gevormd worden dat het zelfs in harde toestand nog zacht lijkt. Als het tijdens het vormen iets te droog is, springen de randen open. Op de kommen zie je soms nog haar vingerafdrukken. Precies dat wil ze laten zien: de “niet al te perfecte” vertaling van het maken.
Ze kwam bij Miam Miam Noodles via Silvan Possa, die ze kent via de ZHdK. Hij is een van de vier creatieve geesten achter Miam Miam Noodles – naast Lena Xue, Lukas Blum en Shixuan Wu – en heeft haar vroegtijdig gevraagd of ze zin had om het servies te maken. Voor Römer een gelukstreffer met timing: ze zit midden in een vierjarige voltijdopleiding tot keramist EFZ in Bern, nadat ze twee jaar geleden de “Grexit” heeft voltooid, de uitstap uit grafisch ontwerp. De baan was haar te beeldschermgericht, te oncreatief en te stressvol geworden – een gevoel dat ze bij velen in haar omgeving observeert.
Van slib tot schaal
Römer mocht 150 stuks produceren voor de gastoptreden – 60 grote kommen, plus kleinere onderdelen. De grote kommen zijn gegoten, de kleine zwarte schaaltjes ontstaan uit klei die in mallen is geperst. De techniek mag dan gericht zijn op herhaalbaarheid, maar Römer zoekt bewust de breuk daarin: “Je hebt ondanks de serieproductie het gevoel dat elk stuk handgevormd en anders is dan het andere”, zegt ze.
Twee ambachten, één podium
De vormentaal zelf is niet bewust geïnspireerd door de noedels, zegt Römer. Wat ze daarentegen wel heel bewust heeft gekozen: het kleurenpalet. Ze wist dat het eten met zijn vele componenten en kleurtinten visueel veel te bieden heeft. Daarom houdt ze het servies ingetogen, zodat de noedels het podium krijgen.
De keramische werken kunnen gedurende de drie weken vanaf 26 juli worden gekocht – wie wil, haalt zijn favoriete stuk na afloop van de pop-up tot 15 augustus direct op. Meer informatie hierover vind je hier.
"Er zijn maar twee manieren om je leven te leiden: de ene is te doen alsof niets een wonder is, de andere is te doen alsof alles een wonder is. Ik geloof in het laatste."
- Albert Einstein
Van de nieuwe iPhone tot de wederopstanding van de mode uit de jaren 80. De redactie categoriseert.
Alles tonen
