

Waar laat je alle kindertekeningen?
Zelfs Picasso zei dat er in elk kind een kunstenaar schuilt. Maar waar laat je al die werken? Hier zijn tien ideeën om ze te organiseren en tentoon te stellen.
Ik kijk graag naar de kinderen die kleuren. Ze zijn heel geconcentreerd, hun lippen samengeknepen, hun hoofden een beetje schuin. Creatieve stilte vult de kamer en ik verwonder me over hoe mooi ze de wereld en hun verbeelding op papier zetten. Toen ze jonger waren, joeg de pen kleurrijk over het papier en vloeiden de aquarellen schilderachtig in elkaar over. Hoe ouder ze worden, hoe gedetailleerder hun tekeningen van bussen, politieauto's, torenflats, ziekenhuizen en plattegronden worden.
En dan is er 's avonds regelmatig dat moment dat er een nieuwe stapel tekeningen op de rand van de eettafel bovenop een andere ligt. Ik raak bijna een beetje in paniek als ik me realiseer dat er nu nóg meer kunstwerken liggen te wachten op een geschikte plek.
Herken je dit? Zo ja, dan helpen de volgende negen ideeën die ik in mijn jaren als ouder ben tegengekomen je misschien. Ze geven de kunstwerken van kinderen een waardige plek of helpen in ieder geval om de boel een beetje opgeruimd te houden ondanks de kleurwoede.
Maar ik moet bekennen: Ook al neem ik sommige van deze tips zelf ter harte, op het moment dat ik deze regels schrijf, liggen er weer verschillende stapels nieuwe tekeningen op de eettafel te wachten om gesorteerd te worden... Daar kom ik later nog wel op, uiteindelijk. Voor nu, de theorie:
1. seizoensgebonden: de tijdelijke tentoonstelling
Ik verbaas me elke keer weer als ik op bezoek ga bij onze lieve buurfamilie: hun tijdelijke tentoonstelling. Op het hoge aanrecht achter de eettafel staan kunstwerken die passen bij het thema, het seizoen en zelfs de tijd van het jaar. Op dit moment hangen er waarschijnlijk foto's van krokussen en tulpen. Onlangs waren er foto's van skiërs, bergen en sneeuw. Pasen, Halloween en Kerstmis zijn ook opgenomen. De tentoonstelling bevat kunstwerken van alle bewoners, soms zelfs van de volwassen huisgenoten. Ik vind het een hele leuke manier om je huis op een persoonlijke en creatieve manier te versieren. Als je geen groot aanrecht tot je beschikking hebt, kun je ook een waslijn spannen en de foto's met knijpers ophangen.

2. naar de beugel: de blikvanger
Zag in de gang van een vriendin: een kindertekening hing aan de muur aan een opklapbare beugel. Het ziet er echt artistiek uit in haar oude flat en geeft de tekening een ongekunstelde ereplaats waar bezoekers even bij stilstaan. Dit maakt het ook gemakkelijk om de tekening van tijd tot tijd te veranderen.

3. Haal opgelucht adem: de tekenmappen
Een paar jaar geleden begonnen we tekenmappen te gebruiken en haalden we opgelucht adem. Niets is sneller dan: op naar de tekenmap. Voor elk kind één. Schrijf van tevoren snel met potlood op de achterkant wie de tekening heeft gemaakt en wanneer - en, afhankelijk van de tekening, wat erop te zien is. Ik zou een zo groot mogelijke map kiezen, zodat er ruimte is voor te grote (of op zijn minst A3-formaat) kunstwerken. Neem om de paar maanden de tijd om hun kunstwerken met de kinderen door te nemen - en misschien van de gelegenheid gebruik te maken om een paar dingen op te ruimen. Volgens het motto: alleen de beste gaan in de map.
4. zoveel mogelijk: het magneetbord
Eén muur in mijn keuken is magnetisch en hangt vol met kindertekeningen. De kinderen zelf staan graag voor de muur en vergapen zich aan hun tekeningen. Slechts af en toe moet er eentje terug in de map verdwijnen om plaats te maken voor nieuwe kunstwerken. In plaats van een magneetbord zijn ook een deur (met plakstrips) of prikborden geschikt om ruimte te maken voor kindertekeningen.
5. Stijlvol: in een eikenhouten frame
Al als kind hingen de kunstwerken van mijn broers en zussen en ik in lijsten boven de bank. Mijn oma heeft nog steeds een ingelijst werk van mij aan de muur hangen dat ik haar als kind gaf. Het vervulde me met trots en gaf me het gevoel dat ik een behoorlijk goede kunstenaar was. Omdat ik de kunstwerken van mijn kinderen ook artistiek waardevol en echt mooi vind, zet ik deze traditie voort. Daarom heb ik ingelijste kindertekeningen in mijn woonkamer en gang hangen. Ik hou bijvoorbeeld van de ChiCura lijsten van eikenhout - met echt glas en praktisch in A3- en A4-formaat. Ik hou ook van magnetische posterlijsten. Acrylfoto's op canvas zien er bijzonder goed uit. Pablo Picasso zou gezegd hebben: «Elk kind is een kunstenaar. Het enige probleem is om kunstenaar te blijven als je groot bent.»

6. voor de afwisseling: de verwijderbare lijst
En omdat er meer kunstwerken een plekje aan de muur verdienen dan waar de muur ruimte voor heeft, zijn er afneembare lijsten. De manier waarop het werkt is dat je steeds een nieuwe tekening in de lijst stopt, zogenaamd tot 100 stuks op elkaar. Een voorbeeld is de Jamu verwijderbare lijst, die sociaal wordt geproduceerd door de Züriwerk Foundation in het Oberland van Zürich. Onze collega Patrick heeft het fotolijstje getest en vond het een echte aanrader met vijf van de vijf sterren.
7. Op naar de post: kunstwerken op kaarten
Digitalisering of niet: ik geniet nog steeds van het versturen en ontvangen van kaarten, in ieder geval met kerst en op verjaardagen. Ik vind ze vooral mooi als kinderen ze inkleuren. We hebben ook wel eens een foto gescand, meerdere keren afgedrukt op fotopapier en op blanco kaarten geplakt. Zo maak je persoonlijke groeten en kerstkaarten.

8. om door te bladeren: het album
Afhankelijk van de grootte van de werken kun je ze in een album plakken of nieten. Of scan ze in en druk ze af in een kleiner formaat. Als je wilt, kun je ze natuurlijk ook integreren in een fotoalbum met tekst en dan heb je een mooie herinnering aan de tijd waarin de ene ontwikkelingssprong de volgende opvolgt. Conventionele mappen met mapjes, fotoalbums of scratchbooks zijn hiervoor geschikt. Of je kunt op internet op zoek gaan naar een conventionele aanbieder van fotoboeken. Ook mogelijk, maar minder makkelijk door te bladeren met kinderen: scan of fotografeer en maak een digitaal album.
9. Voor de georganiseerde: het driestappenmodel
Ik kreeg deze tip exclusief voor dit artikel van een goed georganiseerd familielid. Zij heeft het gepatenteerde «driestappenmodel» ontwikkeld. Ik vat het even samen. Eerste stap: je verzamelt alle tekeningen op een logeerstoel aan het eind van de tafel - zonder aanspraak te maken op volgorde. De stapel mag, en moet, chaotisch zijn en is nog niet per kind georganiseerd. Er liggen ook schoolpapieren, ongeslepen potloden en reclamefolders op. Tweede fase: Je neemt de tijd om de werken per kind te ordenen in visuele mappen. In deze stap sorteer je alle onbruikbare spullen. Derde fase: Je archiveert alleen de beste tekeningen in één map. Bewaar de mappen in de keuken naast je kookboeken totdat er geen tekeningen meer in passen. Dan leg je ze in de kast of op de plank bij het jaar - en open je een nieuwe map. Dat is nog eens een slim systeem!
10. voor meer pluisjes: op het tapijt
Eindelijk een origineel idee van de Zwitserse start-up Tufty: In sociale ateliers tuften mensen met een beperking pluizige tapijten en deurmatten op basis van kindertekeningen. Zo krijgt de tekening van je kind een nieuwe en langdurige vorm van waardering - en je woonruimte wordt een beetje kleurrijker. Het is ook een geweldig cadeau-idee, bijvoorbeeld voor de volgende Moederdag of Vaderdag.


Bron: Tufty Teppichatelier
Wat doe jij met alle mooie creaties van je kinderen? Deel je ideeën gerust in de comments.
Ik ben eigenlijk journaliste, maar de laatste jaren werk ik ook steeds meer als zandtaartenbakker, gezinshondentrainer en graafexpert. Mijn hart smelt als mijn kinderen met vreugdetranen lachen en 's avonds gelukzalig naast elkaar in slaap vallen. Dankzij hen vind ik elke dag inspiratie om te schrijven - en nu weet ik ook het verschil tussen een wiellader, een asfalteermachine en een bulldozer.
Praktische oplossingen voor alledaagse vragen over technologie, huishoudelijke trucjes en nog veel meer.
Alles tonen










