Alleen de sterksten kunnen deze lectuur verdragen
10/8/2026
Vertaling: machinaal vertaald
Ik raad je drie romans aan over een onderwerp dat veel mensen waarschijnlijk het liefst zouden negeren: De zomer van 2026 laat met bosbranden, hittegolven en droogtes zien wat de aarde in de toekomst nog vaker te wachten staat.
Je hebt je niet laten afschrikken door de titel of de intro en bent er nog steeds? Bedankt. Dat toont aan dat je tot de geharde types behoort. Je wilt naast de reëel bestaande klimaatcrisis ook nog iets erover lezen. Terwijl anderen het onderwerp mijden als de duivel het wijwater.
Over water gesproken. Dat wordt schaars in onze zomers. De waterstanden van de rivieren dalen of ze drogen zelfs helemaal op. Op sommige plaatsen is vrolijk sproeien van gazons al verboden en mogen zwembaden niet meer worden bijgevuld. Gelukkig hoeven we ons nog geen zorgen te maken over drinkwater. Anders dan in mijn eerste boekentip.
1. De strijd om water
De milieuthriller "Het blauwe goud" is in 2024 verschenen. De plot: Een bedrijf genaamd Sharpwater, geleid door miljardair Ethan Holloway, heeft voor de Duitse Oostzeekust een gigantisch boorplatform gebouwd. Het moet een zoetwatervoorraad aanboren die onder de zeebodem is ontdekt. Nodig – en lucratief – is dat, omdat de opwarming van de aarde zorgt voor wereldwijde waterschaarste.
Uwe Laub heeft voor de plot niet al te ver in de toekomst gekeken: De handeling speelt zich grotendeels af in de zomer van 2026, waarin Duitsland lijdt onder extreme, jarenlang aanhoudende droogte. In de hoofdstad Berlijn en in grote delen van Oost-Duitsland stroomt geen leidingwater meer.
De thriller wordt het verhaal, omdat het platform bij de feestelijke opening wordt gekaapt door een huurlingenleger. Miljardair Holloway en de andere gasten, waaronder hoofdpersoon Leonie Vargas, een onderzoekster, worden gegijzeld. Een mysterieuze onbekende stelt een ultimatum en eist dat het drinkwater ter beschikking wordt gesteld aan het publiek. Anders wordt het platform opgeblazen.
Het verhaal is goed onderzocht, ondanks de 480 pagina's, snel en spannend verteld, inclusief een showdown aan het einde. Het acute en ernstige watertekort is natuurlijk (nog) fictie. Maar de beschrijving van de gevolgen, als het zover zou komen, heeft me diep geraakt en aan het denken gezet.
2. Politiek voor het redden van de wereld
"Het Ministerie voor de Toekomst" heb ik gelezen, omdat zoveel beroemdheden het aanbevolen hebben, waaronder ex-Amerikaanse president Barack Obama. Sciencefiction-auteur Kim Stanley Robinson heeft het al in 2020 gepubliceerd.
De roman begint met de drastische beschrijving van een hittegolf in India, waarbij binnen enkele dagen miljoenen mensen sterven. De gebeurtenis leidt ertoe dat over de hele wereld het bewustzijn voor de klimaatcrisis verandert. De Verenigde Naties richten een nieuwe autoriteit op met zetel in Zürich. Dit "Ministerie voor de Toekomst" moet de belangen van toekomstige generaties, evenals van natuur, dieren en ecosystemen vertegenwoordigen, die zelf geen stem hebben. Mary Murphy, een diplomate uit Ierland, leidt de autoriteit. Zij is ook de hoofdpersoon van de roman.
De roman leest wat stroef, vooral omdat het geen klassieke roman is. Steeds weer wordt de eigenlijke handeling onderbroken door korte hoofdstukken. Vanuit wisselende perspectieven beschrijven wetenschappers, economen, vluchtelingen, zelfs een koolstofatoom hun visie op de ontwikkeling.
In de 30 jaar van de plot, die het boek omvat, heeft auteur Robinson verschillende oplossingsrichtingen ingebouwd, hoe de wereld nog gered zou kunnen worden – bijvoorbeeld de "Carbon Coin", een cryptovaluta waarvan de waarde is gekoppeld aan het vermijden van CO2. Bovendien worden gletsjers aangeboord, CEO's van fossiele concerns vermoord of hele landbouwsystemen omgezet.
De roman vermengt fictie met ideeën uit de wetenschap en met politieke visies. Dat is een spannende benadering, die het lezen soms wat inspannend maakt, maar altijd spannend blijft. Het ongeveer 600 pagina's dikke boek is de moeite waard, omdat het een idee geeft hoe de wereld de klimaatcrisis zou kunnen doorstaan en een betere toekomst zou kunnen vormgeven. Het zou verplichte kost moeten zijn voor alle politici.
3. Eco-activist faalt, volgt de apocalyps?
De roman "Een vriend van de aarde" van TC Boyle is in 2000 verschenen. De Amerikaanse succesvolle auteur keek toen ver vooruit – naar het jaar 2025. In de toekomst heeft het broeikaseffect het klimaat dramatisch veranderd: biodiversiteit was eens, veel diersoorten zijn uitgestorven, veel voedingsmiddelen zoals rundvlees, eieren of bier bestaan niet meer. Rijst is het basisvoedsel, sake de enige overgebleven alcoholische drank.
Hoofdpersoon van de roman is Tyrone O'Shaughnessy Tierwater, kortweg "Ty", een in 1950 geboren Amerikaan. In 2025 is hij een krasse, licht gefrustreerde 75-jarige, die in opdracht van een schatrijke, enigszins gekke popster een handvol van de laatste exemplaren van uitstervende diersoorten bewaakt. Op een dag duikt zijn ex-vrouw Andrea weer in zijn leven op en heeft een bijzonder verzoek. In flashbacks toont TC Boyle de jonge Ty als militante eco-activist van de jaren 80.
"Een vriend van de aarde" is een bitterzoet, satirisch toekomstsprookje. De klimaatcatastrofe van de aarde botst met het persoonlijke falen van de personages. Ja, het boek wordt gedragen door apocalyptische gedachten, toch heeft TC Boyle het gevoel voor het groteske behouden, wat de 350 pagina's voor mij zeer goed leesbaar maakt.
Tot slot een boek voor optimisten
Gelukkig komt de toekomst niet altijd zo erg als auteurs het bedenken, zie "1984" van George Orwell… oké, je hebt dat gelezen en kent de plot. Ja, is misschien toch geen zo goed voorbeeld.
Beter lees je dan het boek "Hopeloos optimistisch", als de huidige crises je te veel worden en je neerslachtig maken. De wetenschapsjournalist Dirk Steffens wijdt zich in zijn non-fictieboek aan de vraag waarom een optimistische houding in crisistijden niet naïef is, maar de noodzakelijke basis vormt om reële problemen actief aan te pakken.
Heb je nog meer leestips? Welk boek heeft je laatst echt boos of hoopvol gemaakt? Schrijf het in de reacties.
Martin Jungfer
Head of Content
Martin.Jungfer@digitecgalaxus.chIk ben journalist sinds 1997. Gestationeerd in Franken, aan het Bodenmeer, in Obwalden, Nidwalden en Zürich. Familieman sinds 2014. Expert in redactionele organisatie en motivatie. Behandelde onderwerpen? Duurzaamheid, hulpmiddelen voor telewerken, mooie dingen voor in huis, creatief speelgoed en sportartikelen.
Gids
Praktische oplossingen voor alledaagse vragen over technologie, huishoudelijke trucjes en nog veel meer.
Alles tonen1 commentaar
later