Sony Alpha 7R VI getest: beeldkwaliteit op zijn best
13/5/2026
Vertaling: machinaal vertaald
Foto's: Samuel Buchmann
De nieuwe high-end camera van Sony stelt normen op het gebied van resolutie en dynamisch bereik. Dankzij de gestapelde sensor is hij ook sneller dan zijn voorganger, hoewel niet zo snel als andere modellen.
Sony vernieuwt zijn high-end model met hoge resolutie. De Alpha 7R VI heeft een nieuwe gestapelde sensor met 67 megapixels. Hij kan tegelijkertijd gegevens lezen van twee native ISO-niveaus wanneer je fotografeert met een mechanische sluiter. Hierdoor bereikt de camera een hoger dynamisch bereik dan zijn voorganger.
De nieuwe sensor maakt bovendien een zeer snelle autofocus en video's met een relatief lage rolluchter mogelijk. De elektronische zoeker, de beeldstabilisator, diverse functies en de bediening hebben ook een upgrade gekregen. De technische gegevens op een rij:
Meer pixels, meer dynamisch bereik
Sony heeft de resolutie slechts met ongeveer zes megapixels verhoogd ten opzichte van het oude model. Meer was niet nodig, want de Alpha 7R V was al een van de toppers met 60,2 megapixels. De resolutie van de foto's neemt toe van 9504 × 6336 naar 9984 × 6656 pixels. Dit maakt geen groot verschil, beide camera's leveren extreem gedetailleerde beelden.
Of je wel zoveel pixels nodig hebt «» is een andere vraag. Ze zijn handig voor toepassingen zoals natuurfotografie, waarbij beelden vaak sterk worden bijgesneden. De detaildiepte is ook leuk als je landschapsfoto's afdrukt om een muur te vullen. Anders is de hoge resolutie in ieder geval geen nadeel, want de potentieel hogere beeldruis in de procent weergave verdwijnt weer bij verkleinen.
De grote hoeveelheden gegevens zijn een nadeel. Een verliesvrij gecomprimeerd RAW-bestand van de Alpha 7R VI is ongeveer 100 megabyte groot. Sony heeft een paar maanden geleden de formaten herzien. Nu zijn er geen ongecomprimeerde bestanden meer, maar alleen «Lossless Compressed», «Compressed RAW (HQ)» en «Compressed RAW». Het middelste niveau vervangt de eerdere «Lossless Compressed (M)» en «Lossless Compressed (S)». Ik vind dit een welkome vereenvoudiging. In de praktijk is Compressed RAW (HQ) meestal de beste keuze. Dit vermindert de bestandsgrootte met ongeveer 40 procent tot ongeveer 60 megabyte - zonder zichtbaar kwaliteitsverlies.
Veel belangrijker dan de hogere resolutie is de veronderstelde vooruitgang in dynamisch bereik. Met andere woorden, hoe hoog het contrast van een scène kan zijn tijdens het opnemen voordat de hooglichten opbranden of de schaduwen tot moes worden. Volgens Sony is het dynamisch bereik met minstens één f-stop toegenomen ten opzichte van zijn voorganger. Dit zou aanzienlijk zijn en zou de Alpha 7R VI op dit gebied de beste in zijn klasse maken. Het oude model presteerde immers altijd erg goed in testen.
Helaas ondersteunt Lightroom op het moment van schrijven de RAW-bestanden van de nieuwe camera nog niet (zelfs niet met aangepaste Exif-gegevens). Daarom kan dit nog niet worden gecontroleerd bij foto's. Bij video's (zie hieronder) wel, ook al kan ik het voordeel niet precies kwantificeren. De Alpha 7 V, die dezelfde dual-gain truc beheerst, geeft een aanwijzing. Daar meet het sensortestportaal «Photons to Photos» bijna één f-stop meer bruikbaar dynamisch bereik bij ISO 100 dan bij de Sony Alpha 7R V. «DPReview» komt tot de conclusie dat een foto bij ISO 400 net zo veel helderder kan worden gemaakt als wanneer deze bij ISO 6400 zou zijn gemaakt, zonder dat er praktisch geen nadelen aan zitten. Ik neem aan dat de Alpha 7R VI vergelijkbare goede resultaten zal behalen.
Bron: Photons to Photos
Belangrijk om te vermelden: Het verhoogde dynamische bereik werkt alleen met een mechanische sluiter. Als je de elektronische sluiter gebruikt, kan de camera niet beide ISO-niveaus tegelijk aflezen. Vooral als je snelle continu-opnamen wilt maken, moet je kiezen tussen 10 FPS (mechanisch) met maximale beeldkwaliteit en maximaal 30 FPS (elektronisch) met iets minder dynamisch bereik.
Sneller, maar niet de snelste
Het tweede voordeel van de gestapelde sensor is de snellere uitleessnelheid. Het vorige model had last van een enorme rollende sluiter bij gebruik van de elektronische sluiter. Met de Alpha 7R VI is dit relatief goed onder controle. Zoals altijd geeft Sony geen specifieke details. Als ik de scan-out test van Blur Busters doe op mijn OLED monitor, krijg ik nog steeds monochrome beelden tot 60 Hertz. Bij 100 Hertz neemt één kleur nog steeds 70 procent van het frame in beslag.
Dit betekent dat de Sony Alpha 7R VI zijn sensor in ongeveer 1/70 van een seconde uitleest, wat overeenkomt met ongeveer 14 milliseconden (ms). Deze waarde is goed voor de hoge resolutie, maar niet uitstekend. Per megapixel leest de sensor ongeveer twee keer zo snel als de gedeeltelijk gestapelde sensor van de Alpha 7 V - maar bijna drie keer zo langzaam als die van de Alpha 1 II. Volgens Sony komt dit omdat de Alpha 7R VI, in tegenstelling tot het vlaggenschip, geen on-chip geheugen heeft. Hier volgt een overzicht van de uitleestijden van enkele modellen:
- Nikon Z8 (45 megapixels): 3,7 ms
- Sony Alpha 1 II (50 megapixels): 3,8 ms
- Canon EOS R5 Mark II (45 megapixels): 6,3 ms
- Sony Alpha 7R VI (67 megapixels): ∼14 ms
- Sony Alpha 7 V (33 megapixels): 15,1 ms
- Sony Alpha 7R V (62 megapixels): 99,3 ms
Wat betekent dit in de praktijk? In de meeste toepassingen kan de Sony Alpha 7R VI zonder problemen worden gebruikt met een elektronische sluiter. Vervorming kan alleen optreden bij het fotograferen van snel bewegende onderwerpen. Dit betekent dat het megapixel monster niet zo geschikt is voor sport- en actiefotografie als concurrerende modellen in hetzelfde prijssegment. Tenminste als je de volledige continue opnamesnelheid van 30 beelden per seconde (FPS) wilt benutten.
Met een mechanische sluiter verdwijnt het probleem. Dan ben je beperkt tot 10 FPS. Persoonlijk vind ik dit voldoende, omdat de hoeveelheid gegevens anders sowieso enorm wordt. Maar als je de exacte impact van een bal op een tennisracket wilt vastleggen, heb je meer nodig. Pre-capture werkt ook alleen met een elektronische sluiter. De tijd waarin de camera beelden opslaat voordat de sluiter wordt ontspannen kan worden ingesteld tussen 0,03 en 1 seconde. De buffer voor continu-opnamen is voldoende voor ongeveer 70 foto's in Compressed RAW HQ, wat overeenkomt met ruim twee seconden bij maximale snelheid.
Dezelfde Bionz XR2 chip met geïntegreerde AI-verwerkingseenheid wordt gebruikt als in de Alpha 7 V. Hij herkent ogen, gezichten, mensen, dieren, vogels, insecten, auto's, treinen en vliegtuigen. Ik kan een specifiek onderwerp selecteren of het aan de camera overlaten. De autofocus voelt snel en betrouwbaar, maar niet zo onfeilbaar als bij de Sony Alpha 1 II.» Dat is logisch, want de camera houdt 120 keer per seconde scherpstelling en belichting bij - de Alpha 7R VI «slechts 60 keer per seconde.
Fantastische zoeker, batterij die lang meegaat
Een belangrijke verbetering voor mij is de helderdere elektronische zoeker (EVF), waarmee je gemakkelijk foto's in de zon kunt maken. Hij dekt ook de volledige DCI-P3 kleurruimte, beheert 120 hertz en de weergavekwaliteit daalt niet meer zodra ik de autofocus activeer. Dit was nog wel het geval bij de Alpha 7R V. De resolutie blijft op een uitstekende 9,44 miljoen pixels. Over het geheel genomen is de zoeker dus aanzienlijk beter dan die van de Canon EOS R5 Mark II en de Nikon Z8.
Er zijn geen veranderingen aan het LCD-scherm aan de achterkant. Het is gemonteerd op het bekende origami-vouwmechanisme dat Sony op al zijn huidige camera's gebruikt. Hierdoor kan het in elke denkbare stand worden gezet. De resolutie van 2,1 miljoen pixels is standaard en de helderheid is ook prima. In het tijdperk van smartphones met fantastische OLED displays ziet de Sony Alpha 7R VI er verouderd uit. Net als alle andere camera's in dit segment. Kom op, fabrikanten, jullie kunnen tegenwoordig beter.
De nieuwe batterij is een kleine revolutie. Bijna tien jaar lang werd de NP-FZ100 gebruikt in elke full-frame camera van Sony. Deze wordt nu vervangen door de NP-SA100. De nieuwe batterij heeft een capaciteit van 2670 mAh (voorheen 2280 mAh) en is volgens de CIPA-classificatie voldoende voor 590 opnamen met EVF in de Alpha 7R VI. Dit is 34 procent meer dan de NP-FZ100 in de Alpha 7R V. Ondanks de hogere capaciteit is de NP-SA100 niet zwaarder dan zijn voorganger. Het enige nadeel: door de nieuwe vormfactor is hij niet compatibel met andere camera's.
De grotere batterij maakt de grip iets dikker, wat goed aanvoelt in mijn middelgrote handen. Volgens Sony heeft de beeldstabilisator ook een kleine vooruitgang geboekt. Hij compenseert nu voor dezelfde 8,5 f-stops in het midden van het beeld als de Alpha 1 II. In directe vergelijking met de Alpha 7R V zie ik geen verschil. Dit geldt ook voor de bediening - met één prettige uitzondering: er is eindelijk een knopverlichting. Al is het maar aan de achterkant.
Sterk verbeterde videofunctie
De oude Sony Alpha 7R V was nooit een bijzonder populaire videocamera. Hoewel de camera in 8K kon filmen, veroorzaakte de langzame sensor uitgesproken rollende sluiter effecten. Bij het nieuwe model is dit probleem grotendeels opgelost. Rechte lijnen worden alleen krom bij zeer snelle panning opnames.
De Alpha 7R VI filmt 8K met maximaal 30 FPS in de H.265 codec met behulp van de 8,2K oversampling methode met een 1,2x crop. 4K is mogelijk met maximaal 120 FPS zonder crop in 5K oversampling. Dit komt overeen met 2:1 subsampling over de gehele breedte van de sensor. De 4K opnames lossen zeer fijne details op in alle beeldsnelheden, waarbij gedownscaled 8K nog scherper is. Bij 120 FPS moet ik de «beeldhoekprioriteit» activeren voor de volledige beeldsectie, waardoor een deel van de ruisonderdrukking verdwijnt. Anders is een crop van ongeveer 1,1 keer nodig.
De nieuwe dual-gain modus is spannend. In deze modus leest de sensor zijn twee native ISO-niveaus tegelijkertijd uit om een hoger dynamisch bereik te bereiken - net als bij fotograferen met een mechanische sluiter. Dit kost tijd en rekenkracht. Daarom werkt dual-gain video alleen in 4K resolutie met maximaal 30 FPS en verbruikt het meer batterijstroom. Het tweede nadeel is meer rolling shutter. Het resultaat is videobestanden met aanzienlijk minder beeldruis in de schaduwen. Dit is vooral merkbaar als ik ze achteraf oplicht (zie video hierboven).
Geluid kan nu worden opgenomen als 32bit float als je de apart verkrijgbare XLR-adapter gebruikt. Het kleine statuslampje is ook een welkome vernieuwing. Sony heeft alleen wat kritiek te verduren als het gaat om kleine details: Ik kan om onverklaarbare redenen nog steeds niet filmen in 30 FPS in de H.265 codec, er is geen open-gate video, geen waveform display en geen video pre-capture functie.
Conclusie
Veel pixels, weinig nadelen
Op het eerste gezicht lijkt de Sony Alpha 7R VI met zijn gestapelde sensor op een Alpha 1 II voor een zacht prijsje. Maar dat is niet helemaal waar. De R lijn blijft zich richten op maximale beeldkwaliteit in plaats van snelheid: ondanks het gestapelde ontwerp leest de nieuwe sensor de beeldgegevens merkbaar langzamer dan die van de Alpha 1 II. Hij stelt echter nieuwe normen op het gebied van resolutie en dynamisch bereik.
Dit betekent geenszins dat de Alpha 7R VI een langzame camera is. De autofocus en continue opnamesnelheid staan op een zeer hoog niveau. Ook het rolling shutter effect is in absolute zin laag en vormt in de praktijk zelden een probleem - maar wel vaker dan bij de Sony Alpha 1 II, de Nikon Z8 of de Canon EOS R5 Mark II. Het megapixelmonster is daarom niet ideaal voor sportfotografen. Wildfotografen moeten afwegen of hun onderwerpen meer baat hebben bij de hoge resolutie of bij een snellere sensor.
Voor toepassingen zoals landschaps-, portret- en studiofotografie is de Sony Alpha 7R VI echter de nieuwe benchmark. Naast de beeldkwaliteit helpen de uitstekende elektronische zoeker, de goede beeldstabilisator en de duurzame batterij hierbij. De camera is ook niet onbelangrijk op videogebied, maar springt er niet echt uit. En de vanafprijs van 4399 frank is beduidend hoger dan die van Canon en Nikon. Het komt erop neer dat Sony een zeer sterke, zij het dure, hybride camera op de markt brengt die gegarandeerd veel fans zal vinden.
Pro
- fantastische beeldkwaliteit
- Snelle autofocus
- Hoge continue opnamesnelheid
- Zeer goede videofunctie
- Batterij gaat lang mee
- Toonaangevende zoeker
Contra
- duurder dan de concurrentie
- Niet de snelste sensor
Samuel Buchmann
Senior Editor
Samuel.Buchmann@digitecgalaxus.chMijn vingerafdruk verandert vaak zo drastisch dat mijn MacBook hem niet meer herkent. De reden? Als ik me niet vastklamp aan een beeldscherm of camera, dan klamp ik me waarschijnlijk aan mijn vingertoppen vast aan een rotswand.
Deze artikelen kunnen je ook interesseren
1 commentaar
later