Twee recepten voor teleurstellend ijs op een stokje
17/6/2026
Vertaling: machinaal vertaald
Foto's: Stefanie Lechthaler
Gezond ijs? Dat zou heel makkelijk en snel moeten gaan, zeiden ze. Ik ben er niet in geslaagd en geef het op.
Herinner je je dat recept uit je kindertijd nog: gewoon zes theelepels in de Fruchtzwerge doen en hup, de vriezer in. Wat daaruit kwam, was zo’n beetje het lekkerste wat ik me toen kon voorstellen. Zoet en verfrissend. Maar vooral zoet.
Vandaag ben ik klaar met suiker. Dat houd ik mezelf tenminste voor. Geïnspireerd door mooie reclamefoto’s van zelfgemaakt ijs op een stokje, waag ik me aan een nieuwe, gezonde aanpak en faal ik meteen met twee zelfbedachte smaken.
Gelato alla Yoghurt
Omdat ik dol ben op de combinatie van zoet en zuur, kies ik bij de ijskraam meestal voor yoghurtijs, of het nu in een beker is of op een stokje. Hoe meer bessen erin zitten, hoe beter. Die maken de smaakbeleving nog intenser. Dat als ijsje op een stokje? Supermakkelijk. Dat lukt toch ook met de Fruchtzwerge? Of niet?
Mijn uitvoering: Het ijsje moet uit twee lagen bestaan. Een bessenlaag en een milde laag met yoghurt. Daarvoor doe ik iets meer dan een handvol bosbessen in de kruidenhakmolen en maal ze samen met een eetlepel suiker fijn, tot er een ongekookte compote ontstaat.
Ik doe twee lepels van de compote in de punt van de ijsvorm voordat ik die in de vriezer zet. Onder de rest van de bosbessen meng ik een beker natuuryoghurt en pureer ik het in de hakmolen tot een homogene massa.
Na vier uur vul ik de ijsbekers met het bessen-yoghurtmengsel, zet ze terug in de vriezer en wacht twaalf uur tot alles bevroren is.
Het oordeel: Wie verstand heeft van zelfgemaakt ijs, had het misschien al geraden. Het ijs ziet er weliswaar lekker uit, maar dat is het helaas niet echt. De «fruitige, verfrissende» toetjeslaag blijft zuur en waterig. Het yoghurtgedeelte zit daarentegen vol met ijskristallen en is op sommige plekken te zoet, terwijl andere bijna smaakloos zijn.
Eerste poging: mislukt.
Gember en co. voor een absolute frisse kick
Yoghurt was het niet, dus waag ik mijn kans met bevroren ijsthee. Wat kan er misgaan? De tweede variant wordt dus een waterijsje. Ik zet vers thee van een mix van citroengras, pepermunt, gember en citroen.
Mijn uitvoering: Ik snijd citroengras, pepermunt en gember fijn en zet alles met kokend water op. Daarnaast maal ik nog een paar pepermuntblaadjes, citroensap en een eetlepel suiker fijn in de kruidenhakmolen. In mijn gedachten word ik tijdens het likken verrast door de verfrissend zure stukjes pepermunt in het ijs.
Zodra de thee is afgekoeld, doe ik eerst de fijngehakte pepermuntblaadjes en daarna de thee in de vorm. Zoals je dat nu eenmaal doet, zodat alles goed door elkaar mengt. En dan de vriezer in.
Het oordeel: Oké, helemaal niet zo slecht. Maar eerlijk gezegd ook niet bijzonder goed. De pepermuntblaadjes zijn allemaal op de bodem terechtgekomen. Het ijs is onbedoeld in twee lagen terechtgekomen. De bovenkant is ook het hoogtepunt van het geheel: zuur, licht zoet en verfrissend. Precies zoals ik me had voorgesteld. Zo, en niet zoals de rest van het ijs. Waterig, slecht gemengd en smakkend naar oude thee.
Meer pogingen ga ik niet meer doen, want ten eerste ben ik er geen zin meer in en ten tweede breekt bij twee van de vier ijsvormpjes al na het eerste gebruik een hoekje af, waardoor ze niet meer rechtop in de vriezer blijven staan.
Ken je een eenvoudige, verfrissende en echt lekkere zomersnack? Schrijf het in de reacties
Omslagfoto: Stefanie Lechthaler
De muren verven vlak voordat je de flat overdraagt? Zelf kimchi maken? Een kapotte gourmetoven solderen? Kan niet - kan niet. Nou ja, soms wel. Maar ik ga het zeker proberen.
Gids
Praktische oplossingen voor alledaagse vragen over technologie, huishoudelijke trucjes en nog veel meer.
Alles tonen
