Voor de dood ons scheidt: Hoe bewaar ik mijn bruidsboeket?
8/8/2023
Vertaling: machinaal vertaald
Foto's: Darina Schweizer
Het bruidsboeket na de bruiloft bij het groenafval gooien? Daar heb ik het hart niet voor. Daarom test ik twee manieren om de bloemen te bewaren.
«De bruiloft is de mooiste dag van je leven». Wat heb ik altijd een hekel gehad aan die afgezaagde zin. En toen stond ik onlangs met mijn pasgetrouwde man aan de oevers van het Bodenmeer. Voor ons zaten 30 gasten met betraande ogen, een familie eenden peddelde naast ons voorbij en ik dacht: shit, die zin is waar.
In de tussentijd is de trouwwaanzin (bijna) vervaagd. Maar elke keer als ik langs de eettafel loop, maakt mijn hart een sprongetje. Want daar liggen de gebundelde herinneringen aan onze grote dag - als bruidsboeket. Gemaakt door mijn lieve vriendin, een getalenteerde bloemist, wiens bruidsmeisje ik mocht zijn.
Het boeket bevat:
- Eucalyptus
- Zaaddozen van klaproos
- Lampwiergrassen (Pennisetum)
- Sterrenkegels
- Prairie gentianen (Lisianthus)
- Rozen
- Gipskruid
- Scabroomrozen
Iedere dag steek ik mijn neus erin en speel de bruiloft na in mijn geestesoog. Tot vandaag. Dan slaat de schok toe: de rozen en eucalyptus beginnen te verwelken.
Is de dag aangebroken dat ik mijn bruidsboeket naar het groene afvalgraf moet dragen? Ik wil het niet toegeven. De bloemen moeten te redden zijn. Na wat onderzoek ben ik opgelucht te horen dat bruidsboeketten bewaard kunnen blijven. Ze kunnen
- Draai ze in droog zout of poeder
- in waspoeder, zand, silicagel of glycerine leggen
- dompelen in dompelwas.
Oké. Ik heb niets in huis. Kan het niet makkelijker? Ja, dat kan! Ik test de volgende conserveringsopties:
Variant 1: Het bruidsboeket drogen
Gedroogde bloemen zijn altijd mijn ding geweest. Oorspronkelijk wilde ik ze zelfs in mijn bruidsboeket. Gaat deze wens nu in vervulling? Hoewel ik heb gelezen dat de bloemen zo vers mogelijk moeten zijn, ga ik het toch proberen.
- Ik haal het boeket voorzichtig uit het water en dep de stelen met een doek. Ik verwijder een paar takken die niet meer zo fris zijn.
- Aangezien ik niet wil dat het boeket later gaat rotten, wil ik het goed drogen in de oven. Opgelet: Veel bruidsboeketten bevatten licht ontvlambare materialen. Ik doorzoek het boeket. Niets. Dus leg ik de bloemen afzonderlijk op bakpapier. Op naar de oven! Ik lees op een website dat 100 graden de ideale temperatuur is om de bloemen te drogen. Een ander zegt 40 graden. Ik kies de gulden middenweg en stel 70 graden in.
- Het glas van de oven beslaat een beetje. Is dat de luchtvochtigheid? Ik zet de oven op een kier en laat het ontsnappen. Na 30 minuten haal ik de schaal uit de oven en laat de iets ingezakte bloemen afkoelen.
- Om te voorkomen dat het boeket later broos wordt en om de kleuren langer te behouden, spuit ik de bloemen in met een beetje haarlak (blanke lak werkt ook). Daarna bind ik ze samen en laat een langer uiteinde van het touw over (ongeveer 50 centimeter).
- Nu is het tijd om een paar verdiepingen naar beneden te gaan: naar de kelder. Daar hang ik de bloemen ondersteboven aan de lattenkrat. Als alternatief zijn andere koele, droge en donkere plekken ook geschikt.
Variant 2: het bruidsboeket persen
Ik vertrouw de optie met het bruidsboeket in de kelder niet helemaal. Wat als de bloemen niet vers genoeg zijn? Daarom test ik de geperste versie parallel.
- Voordat ik het bruidsboeket in de oven doe (zie hierboven), zet ik een paar bijzonder mooie, intacte bloemen en takken opzij (maximaal A4-formaat).
- Om het vocht te laten ontsnappen, besluit ik een strijkijzer te gebruiken. Ik leg de bloemen op de strijkplank en bedek ze met krantenpapier. Vervolgens zet ik het strijkijzer ongeveer 15 seconden op de laagste stand.
- Na vijf seconden begint het al te sissen. Perfect. De vloeistof ontsnapt.
- Nu pak ik een dik, oud boek. Ik sla het open tot de derde bladzijde achterin, leg er twee stukken krant in (vloeipapier werkt ook) en leg er voorzichtig de eerste planten tussen. Een paar bladzijden verder doe ik hetzelfde met het volgende klompje. En zo verder. Als alle plantjes zijn weggestopt, sluit ik het boek.
- Het laatste wat ik nodig heb is een gewicht. Een tafel, een bloempot, andere dikke boeken? Alles is goed. Maar mijn blik blijft hangen op de elektrische gitaarversterker van mijn vriend (eh, man!). Ik weet nog hoe zwaar we het hadden om met deze kolos rond te sjouwen. Perfect dan!
Nu is het afwachten. Over een maand kan ik de geperste bloemen onder de elektrische gitaarversterker vandaan halen en over twee maanden het boeket uit de kelder. Wordt het de op één na mooiste dag van mijn leven? Of zal ik een schimmelgezin een nieuw thuis geven? Ik houd je op de hoogte.
Heb jij al bloemen gedroogd of geperst? Vertel me je ervaringen en tips in een reactie.
Darina Schweizer
Senior Editor
Darina.Schweizer@digitecgalaxus.chIk hou van alles met vier poten of wortels - vooral van mijn asielkatten Jasper en Joy en mijn verzameling vetplanten. Mijn favoriete bezigheden zijn rondsnuffelen met politiehonden en kattencoiffeurs op reportages of gevoelige verhalen laten opbloeien in tuinbrocki's en Japanse tuinen.
Gids
Praktische oplossingen voor alledaagse vragen over technologie, huishoudelijke trucjes en nog veel meer.
Alles tonenDeze artikelen kunnen je ook interesseren
1 commentaar
later