5 boeken, 5 recensies: de redactie leest de genomineerden voor de Zwitserse Boekenprijs
3/11/2026
Vertaling: machinaal vertaald
Foto's: Carmen Baumann
Het is bijna zover: de Zwitserse Boekenprijs 2026 wordt uitgereikt. Voorafgaand aan de uitreiking heeft onze boekenredactie de vijf genomineerde boeken gelezen. Misschien belandt er binnenkort ook wel een op jouw leeslijst?
«Königin der Nacht» – Lukas Bärfuss
Lukas Bärfuss heeft me met «Die Königin der Nacht» positief verrast. Ook al is het boek – zoals mijn grootmoeder in een gesprek opmerkte – qua woordkeuze en taalgebruik behoorlijk grof, vulgair en soms wars van elke politieke correctheid: Bärfuss slaagt erin om ongelooflijk veel inhoud in dit dunne boek te stoppen, zonder mij als lezer te overvragen.
Vooral de verwevenheid van zijn eigen jeugdverhaal en zijn eigen bestaan met complexe maatschappelijke thema's vind ik erg sterk – zoals de rol van de moeder of het Zwitserse beleid met betrekking tot 'Verdingkinder' (pleegkinderen) en eugenetica. Zo ontstaat een boek vol droevige en dieppersoonlijke emoties, dat tegelijkertijd een verbazingwekkend reflecterende blik werpt op zijn eigen moeder, die uiteindelijk zelf deel uitmaakte van een systeem dat haar in de steek heeft gelaten.
Voor mij volkomen terecht genomineerd. Ik hou van dunne boeken die met des te meer diepgang nog lang in je na blijven zinderen!
Gelezen door Josia Jourdan
«Hauptsache kein Zeitgeist» – Hayat Erdoğan
Hayat Erdoğans debuutroman voert me door 24 uur uit het innerlijke leven van de protagonist op 6 februari 2023. De dag waarop een zware aardbeving delen van Turkije en Syrië verwoestte. In een wilde mix van herinneringen, gedachtesprongen, dagboekfragmenten en nieuwsberichten ervaar ik haar poging om met deze ramp om te gaan. En terwijl de buitenwereld stilstaat, wordt de innerlijke wereld des te luider. Haar gedachten cirkelen, rennen, springen, slaan over en overtroeven elkaar, en overvragen me soms net zozeer als de protagonist zelf.
Hayat Erdoğan speelt precies met die overvraging. Zo goed, dat ik soms moeite had om haar te volgen. Te veel thema's in te weinig tijd. Migratie, feminisme, identiteit, liefdesverdriet, politiek – en dat alles in slechts 24 uur.
Maar dat is voor mij precies de essentie van dit boek: de controle over je eigen hoofd verliezen, altijd vijf gedachten tegelijk hebben, maar er geen één kunnen afmaken. Precies zoals mijn brein werkt als er iets ergs gebeurt.
Gelezen door Aline Piazza
«Die Auster» – Yael Inokai
Het perfecte boek voor een gezellige, regenachtige novembermiddag. Yael Inokai's eerste thriller grijpt je meteen. Geen wonder: de auteur komt uit de wereld van scenario's en dramaturgie, en ik zie deze roman letterlijk voor me op het toneel of als film. Daar past protagonist Leonora Bloch, die niet op haar mondje is gevallen, perfect bij.
De thriller begint aan de keukentafel in het huis van Dr. Bronstett. De 73-jarige schoonmaakster Leonora Bloch heeft haar werkgever vermoord aangetroffen in zijn glazen woning. En ze doet wat ze al 45 jaar doet: ze maakt schoon. Tot grote ontzetting van rechercheur Odile Rodinski, die de zaak moet oplossen. Leonora is eigenzinnig, soms vreemd, maar in de loop van het onderzoek komt ook haar zorgzame kant naar voren. En ze heeft haar eigen geheimen.
Gelezen door Carmen Baumann
«Das grosse Eis» – Sonja Kreis
Het ijs op het Bodenmeer kraakt, gorgelt en zingt – dat herinnert Anna zich nog precies. In Groenland krijst en kreunt het pakijs. De ijsbergen donderen, kraken en zuchten terwijl ze daar op haar broer wacht, die ze al veertig jaar niet meer heeft gezien. Na de dood van haar ouders is Anna naar hem toe gereisd om hem een geërfd schilderij te brengen. En net zo ijzig als het winterse landschap buiten is ook haar zielenlandschap.
In haar debuutroman «Das grosse Eis» zet Sonja Sophie Kreis de emotionele ijsschotsen van angst en kou poëtisch en indringend in elkaar tot een ontroerend familieverhaal dat zich afspeelt in de naoorlogse jaren aan de Duits-Zwitserse grens. De oorlog laat zijn sporen na, de personages vervreemden van elkaar, drijven langzaam uit elkaar. Soms doen de scherven pijn, soms begint het ijs te smelten – de beeldende kracht van Kreis' taal draagt het verhaal altijd.
Gelezen door Linda Leitner
«Unwucht» – Sarah Elena Müller
Ze bestaat, ze overleeft – maar leeft ze ook? Die vraag stelt Alice zich dagelijks, jarenlang. In Sarah Elena Müllers «Unwucht» volg ik de vertelster in twee tijdlijnen: 2017 en 2025. Middenin en daarna.
In 2017 zit Alice in een relatie met Rio, die van iets meer houdt dan van haar: crystal meth. Hij is dagenlang weg, laat niets van zich horen, gebruikt veel en geeft daar weinig voor terug. Alice is op haar 'rock bottom' beland. Acht jaar later schrijft ze een boek over Rio en zichzelf en duikt ze, met voldoende afstand, nog eens in dit verhaal.
Dit boek is een mokerslag. De pijn van Alice, verteld in de ik-persoon, is voelbaar: haar wanhoop, haar hopeloosheid en ondanks alles haar loyaliteit aan Rio. Gelukkig zijn er de twee tijdlijnen, want alleen in de eindeloze lus van deze troosteloze liefde blijven, zou te deprimerend zijn. De tweede verhaallijn brengt (enigszins) perspectief en hoop – hard nodig. En de schrijfstijl is, hoe serieus en verpletterend het onderwerp ook is, diepzinnig en tegelijkertijd licht.
Gelezen door Carmen Baumann
De openbare prijsuitreiking vindt plaats op zondag 15 november 2026, in het kader van het internationale literatuurfestival BuchBasel.
Omslagfoto: Carmen Baumann
Carmen Baumann
Senior Editor
Carmen.Baumann@digitecgalaxus.chGepassioneerde lezer en luide lacher.
Gids
Praktische oplossingen voor alledaagse vragen over technologie, huishoudelijke trucjes en nog veel meer.
Alles tonen
