
Aan de superfood-adventskalender is helemaal niets super
Gezond de adventstijd en kerst doorkomen is ongeveer net zo realistisch als je aan je goede voornemens voor het nieuwe jaar houden. Een superfood-adventskalender zou daarbij kunnen helpen, dacht ik. Maar uiteindelijk wordt alleen je portemonnee er slanker van.
«Bewuste voeding», «Weldoenlijk», «Hoogwaardig» – trefwoorden als deze prijken op de gouden kerstballen die op de superfood-adventskalender zijn gedrukt. Oh, «eiwitten» natuurlijk ook. Zonder die kan het tegenwoordig niet meer op het gebied van voeding, zou je denken.
Afgezien van de kerstballen en het besneeuwde landschap brengt de kleurrijke kalender me nauwelijks in kerststemming. Daar kan ik mee leven, het gaat tenslotte om mijn gezondheid. De adventstijd zit nu alweer vol met raclette- of fonduepraatjes, andere feestmaaltijden en een paar bezoeken aan de kerstmarkt. Ik heb zogenaamde superfood echt nodig, dus kom maar op.
Soort zoekt soort
In sneltreinvaart bevrijd ik de adventskalender van zijn inhoud. Ik druk de steeds dezelfde deurtjes aan de ene kant een beetje in en trek ze open. Ook bij wat erin zit, gaat het monotoon verder. En zo zit ik aan het einde voor 24 bruinbeige zakjes. Tot zover, zo onspectaculair – om niet te zeggen saai.

Bron: Christian Walker
Afwisseling komt er als ik de inhoud van de zakjes bekijk. Chia-, vlo- en frambozenzaden, gekonfijte gember, berken-, kokosbloesem- en panela-suiker, kurkuma, spirulina enzovoort – hier lijkt alles te zwemmen wat de harten van superfoodies sneller doet kloppen. Spontaan valt me alleen op dat de açaí-bes ontbreekt. Of wat was ook alweer de laatste superfood-hype die door het dorp werd gejaagd?

Zo weinig voor zoveel
Maar mijn vreugde over de variëteit vervliegt als ik de hoeveelheden zie. Ik krijg bijvoorbeeld 5 gram gemalen spinazie of hibiscusbloesems en 10 gram veenbessen of pompoenpitten – het is elke keer een hoopje ellende. 16 zakjes bevatten elk 10 gram, in 8 andere zit 5 gram. Dat maakt in totaal 200 gram superfood. Ik had niet verwacht dat de inhoud van de kalender me zou verzadigen (hoewel, alles tegelijk...?). Maar verspreid over 24 dagen is dat wel erg karig.

De adventskalender met inhoud weegt overigens 760 gram en laat dus meer dan een halve kilo afval achter... Nou ja, prachtig. Tenminste kan ik de kalenderhoes, het grootste deel ervan, bij het oud papier doen. De zakjes moeten echter bij het restafval. Ze bestaan weliswaar grotendeels uit papier, maar zijn aan de binnenkant gecoat en hebben een hersluitbare plastic strip. Waarom ik de zakjes moet hersluiten, ontgaat me. Moet ik 5 gram rode biet over meerdere dagen verdelen of zo?!

De prijs is waardeloos
Dat alles zou ik kunnen negeren en me dagelijks kunnen verheugen op een kleine hoeveelheid superfood. Die zou ik door de natuurlijke yoghurt kunnen mengen, mijn koffie ermee kunnen zoeten of voor onze kerstkabouter met 5 gram kokosmeel een piepklein dwergenbroodje kunnen bakken.
Als de prijs er maar niet was. Bij ons in de winkel kost de adventskalender momenteel ongeveer 65 frank (peildatum: 13.11.2026). Toen ik hem kocht, was hij met 71,50 frank nog duurder. Hoe dan ook is dat ongeveer drie frank voor 5 of 10 gram superfood. Elk deurtje is duurder dan 200 gram biologische chiazaden (2,30 frank) of 150 gram Alnatura-bananenchips (1,60 frank) van de Migros. Wie of wat ook verantwoordelijk is voor deze prijs: dat is brutaal tot schandalig.
De superfood-adventskalender kan ik prima missen. Hopelijk kom ik toch redelijk gezond en niet te rond door de adventstijd – en anders neem ik me gewoon een goed voornemen voor het nieuwe jaar voor.
Conclusie
Het enige wat hier super is, is de prijs – super hoog
Pro
- elke dag een ander poedertje, zaadje of vruchtje
Contra
- te weinig inhoud (telkens 5 of 10 gram)
- veel te duur
- veel afval
- saaie uitpakervaring
Ik ben een volbloed vader en echtgenoot, deeltijds nerd en kippenboer, kattentemmer en dierenvriend. Ik zou alles willen weten en toch weet ik niets. Ik weet nog minder, maar ik leer elke dag iets nieuws. Waar ik goed in ben is omgaan met woorden, gesproken en geschreven. En dat mag ik hier bewijzen.













