Happy Birthday Switch 2 - een terugblik op het eerste jaar van Nintendo's next-gen handheld
De Switch 2 viert zijn eerste verjaardag. In een begroeting blik ik terug op de afgelopen twaalf maanden – en waag ik een vooruitblik.
Lieve Switch 2,
je bent een geweldige console. Sinds je lancering op 5 juni 2025 hebben we al ontzettend veel samen meegemaakt. En nu vier je al je eerste verjaardag. Ik grijp deze gelegenheid aan om terug te blikken op onze tijd samen – eerlijk en zonder filter.
Onze tijd samen in cijfers
Voordat ik je mijn diepste gevoelens en gedachten toevertrouw, wil ik je enkele spannende feiten over onze reis tot nu toe presenteren. Te beginnen met mijn speeltijd. Ik heb al 650 uur met je doorgebracht – gemiddeld 1,8 uur per dag. Veel meer dan ik had verwacht.
Ook het aantal games dat ik op je heb gespeeld, is aanzienlijk: 91 titels. Veel daarvan direct in de eerste weken na de lancering.
Ik heb toen zóveel oude Switch 1-games op je geladen. Gewoon om te zien hoeveel beter ze draaien op jouw krachtige hardware.
Zo ben ik ook blijven hangen bij enkele oude titels die ik tijdens de Switch 1-generatie heb verwaarloosd of helemaal gemist. Je hebt games als "Fire Emblem Engage", "Ace Combat 7" en "Super Smash Bros. Ultimate" een tweede leven gegeven. En met de nieuwe "Handheld Boost" zien ze er nu ook onderweg beter uit dan ooit tevoren – geweldig!
De meeste tijd heb ik echter doorgebracht met nieuwe Switch 2-releases. Mijn top vijf:
- "Pokémon Pokopia" – 80 uur
- "Kirby Air Riders" – 45 uur
- "Donkey Kong Bananza" – 45 uur
- "Mario Kart World" – 40 uur
- "Yakuza Kiwami 3 & Dark Ties" – 30 uur
Deze games heb ik niet alleen thuis, maar ook onderweg gespeeld. Je bent mijn constante metgezel op reis. Of het nu in de trein naar het werk is of op langeafstandsvluchten. Je hoort in mijn rugzak. Altijd.
Zo hebben we de afgelopen twaalf maanden de halve wereld rondgereisd. We waren samen in Duitsland, Polen, Frankrijk, Kroatië, Engeland, Korea en Japan. Als jij erbij bent, heb ik het gevoel dat ik een stukje thuis bij me draag.
Software-line-up: Je doet je best, en dat waardeer ik aan je
Je gamereleases mogen er zijn. De line-up is weliswaar niet zo legendarisch als die van de Switch 1 in zijn eerste jaar. Maar dat is met krakers als "The Legend of Zelda: Breath of the Wild", "Mario Kart 8 Deluxe", "Splatoon 2", "Super Mario Odyssey" en "Xenoblade Chronicles" sowieso nauwelijks te overtreffen.
Tot nu toe heb je ons gezegend met acht exclusieve games – niet slecht. Onze beoordelingen van deze games waren overwegend positief:
- "Donkey Kong Bananza" – 5/5
- "Pokémon Pokopia" – 5/5
- "Yoshi and the Mysterious Book" – 5/5
- "Mario Kart World" – 4/5
- "Kirby Air Riders" – 4/5
- "Mario Tennis Fever" – 4/5
- "Nintendo Switch 2 Welcome Tour" – 3/5
- "Drag X Drive" – 2/5
Je behaalt met je exclusieve titels een gemiddelde van 4/5 sterren. Niet slecht. Voor de totale mislukking "Drag X Drive" zou je je echter moeten schamen. Net als voor de "Nintendo Switch 2 Welcome Tour". Een coole, kleine techdemo. Maar er geld voor vragen is brutaal.
Nu ik toch aan het klagen ben: zou je alsjeblieft kunnen stoppen met de vloed aan "Nintendo Switch 2"-edities? Kijk eens hoe je ons de afgelopen maanden hebt gespamd:
- "Super Mario Bros. Wonder – Nintendo Switch 2 Edition + Samen in Bellabel Park"
- "Xenoblade Chronicles X: Definitive Edition – Nintendo Switch 2 Edition"
- "Animal Crossing: New Horizons – Nintendo Switch 2 Edition"
- "Metroid Prime 4: Beyond – Nintendo Switch 2 Edition"
- "Pokémon Legends: Z-A – Nintendo Switch 2 Edition"
- "Kirby en het Vergeten Land – Nintendo Switch 2 Edition + De Sterrenscherven Wereld"
- "Super Mario Party Jamboree – Nintendo Switch 2 Edition + Jamboree TV"
- "The Legend of Zelda: Tears of the Kingdom – Nintendo Switch 2 Edition"
- "The Legend of Zelda: Breath of the Wild – Nintendo Switch 2 Edition"
Sommige upgrades zijn geweldig. "Metroid Prime 4: Beyond" zou ik dankzij 4K-resolutie en muisbesturing direct aan iedereen aanbevelen. De meeste heruitgaven zijn hun geld echter niet waard.
En wat moeten die belachelijke gamenamen? "Super Mario Bros Wonder – Nintendo Switch 2 Edition + Samen in Bellabel Park" leest alsof ChatGPT een digitale beroerte heeft gehad tijdens het schrijven.
Met jou herbeleef ik oude klassiekers
Ik vind het geweldig dat je ons met het "Nintendo Switch Online Abonnement + Uitbreidingspakket" (nog zo'n domme naam) toegang geeft tot Gamecube-klassiekers. Je voor-voor-voor-voorganger (God, wat ben ik oud) is nog steeds mijn favoriete Nintendo-console. Wees niet jaloers – aan de charme van de paarse lunchbox kan ik me tot op de dag van vandaag niet onttrekken.
Maar: waarom ben je zo gierig met de Gamecube-spellen? Na een jaar staan er nog maar tien games in je bibliotheek. De meeste daarvan waren al bij de lancering beschikbaar. Tussendoor waren er maanden zonder nieuwe toevoeging.
Zet er eens schouders onder! Ik zou liever meer retro-games in het online-abonnement hebben dan features zoals je pseudo-Discord "Game Chat", die toch niemand gebruikt.
Afgezien van "Game Chat" is je besturingssysteem nauwelijks veranderd ten opzichte van de Switch 1. Dat is saai. Dat past niet bij je anders zo levendige aard. Durf eens wat. Geef me thema's. Geef me trofeeën – ik hou van trofeeën!
Geef me iets, maar stop met zo saai te zijn, verdomme.
Je staat open voor iedereen
Afgezien van de exclusieve Nintendo-titels vind ik het sterk hoe goed je samenwerkt met third-party-fabrikanten. Je bent aanzienlijk krachtiger dan je voorganger. Dienovereenkomstig treed je zelfverzekerd op en leg je nieuwe contacten.
In het eerste jaar heb ik al enkele top third-party-krakers op je gespeeld. "Cyberpunk 2077", "Star Wars Outlaws", "Assassin's Creed Shadows" en "Resident Evil Requiem". Dat je met je 10 tot 20 watt stroomverbruik kunt concurreren met monsters als de PS5 (ongeveer 200 watt), grenst aan zwarte magie. De Nvidia-chip en DLSS zijn je geheime wapens.
Al in januari beweerde ik in een artikel: "De tijd van de 'onmogelijke Switch-ports' is voorbij." Sindsdien heb je mijn stelling meerdere malen bevestigd met indrukwekkende portingen.
Ga zo door en blijf openstaan voor iedereen. Laat je niet intimideren door de grote consoles en te dure pc-handhelds.
Ik vergeef je
Ik kan niet over je software praten zonder het onderwerp Game Key Cards te noemen. Je weet dat je fans deze dingen haten. Ik heb de lege cartridges met licenties in het begin ook vervloekt. Inmiddels accepteer ik dat ze een deel van jou zijn.
Realistisch gezien zou je third-party-ondersteuning veel slechter zijn zonder Game Key Cards. Ze zijn een noodzakelijk kwaad. Zo heeft "Final Fantasy 7 Remake"-regisseur Naoki Hamaguchi onlangs uitgelegd dat de titel niet op een "normale" cartridge zou kunnen draaien. Je interne opslag werkt ongeveer twee keer zo snel als je cartridges. Deze snelheid is nodig om gegevens snel genoeg te streamen tijdens het spelen.
Ik vind het jammer dat ook jij je niet kunt onttrekken aan de trend naar digitale games. Maar ik neem het je niet meer kwalijk. Het is zoals het is. Ik vergeef je.
Ik hou van je hardware
Laten we het over je hardware hebben. Je ziet er nog steeds geweldig uit, bent uitstekend afgewerkt – simpel, stijlvol, compact. Vergeleken met de lelijke pc-handhelds ben je een waar supermodel.
Ik vind echter dat een beetje meer kleur je zou staan. Je eerste Joy-Con-kleurvariatie in paars en groen is een grap. Meestal zie ik de kleur niet, omdat de Joy-Cons in jou zitten.
Waarom geef je ons niet weer volledig gekleurde controllers, zoals in Switch 1-tijden?
Afgezien van het gebrek aan kleur, vind ik je nieuwe, grotere Joy-Cons erg fijn. Ze zijn in elk opzicht beter dan die van je voorganger. De magneten... ahhh, ik hou van de magneten. En in de loop van de afgelopen twaalf maanden ben ik zelfs dol geworden op je muis-gimmick. Ja, het kostte wat gewenning voordat ik de kleine stylus zonder kramp kon gebruiken. Maar op een gegeven moment klikte het. "Metroid Prime 4" heb ik volledig in de muismodus gespeeld – en met "Call of Duty: Modern Warfare 4" zal ik hetzelfde doen.
Op dit punt een verzoek aan jou: zorg ervoor dat nog meer games je muis zinvol gebruiken. Het zou zonde zijn als deze functie verwordt tot een nauwelijks gebruikt gimmick. Net als je camera, die ik na enkele "Mario Kart World"-sessies nooit meer heb aangeraakt.
Je Pro-controller heeft de tand des tijds ook doorstaan – althans gedeeltelijk. Geen enkel ander invoerapparaat voelt zo hoogwaardig aan als dat van jou. Het ligt perfect in de hand en de sticks glijden nog steeds soepel en geruisloos heen en weer. Een droom. Je HD-Rumble-motoren zijn ook geweldig, hoewel hun potentieel tot nu toe veel te zelden wordt benut.
Dat je geen analoge triggers hebt, vind ik nog steeds zwak. In mijn oorspronkelijke test prees ik het digitale D-pad. Deze lof trek ik een jaar later in. Je D-pad is waardeloos.
Ja, het is beter dan dat van de Switch 1 Pro-controller. Maar hoe langer ik ermee speel, hoe vaker het verkeerde inputs registreert in 2D-games. Dat heeft me de afgelopen maanden zo geïrriteerd dat ik een hele ster van mijn beoordeling van de Pro-controller (4 van de 5) zou aftrekken.
Onderweg irriteer je me soms
Ik speel heel vaak onderweg met je. Een klein detail dat ik aan je waardeer: je robuuste standaard.
Als ik in de trein of in het vliegtuig zit, zet ik je met de standaard op een tafel, leun ik achterover en speel ik met de Joy-Cons eraf. Zo'n comfort biedt geen enkele andere handheld.
Helaas irriteer je me onderweg ook vaak. Je scherm is een grap. In lichte situaties is het veel te donker. In donkere situaties – je weet dat ik graag in bed met je speel – vallen de slechte zwartwaarden me op. Ik vind het bovendien brutaal dat je officieel mag beweren een HDR-compatibel scherm te hebben. We weten allebei dat dat niet klopt. Ik zal je nooit vergeven dat je niet voor een OLED hebt gekozen.
Oh, en over het scherm gesproken. Ik ben verdomd voorzichtig met je. Behandel je met fluwelen handschoenen. En toch zie ik na een jaar talloze krassen op je scherm. Hoe kan dat in godsnaam? Leid je een eigen leven als ik niet met je speel? Ga je vreemd? Of krast dat stomme dock aan je? Wat het ook is: je zachtheid werkt me op de zenuwen.
Minder irritant dan gedacht vind ik daarentegen je batterijduur. In de lanceringstest bekritiseerde ik je zwakke batterij nog sterk. In het dagelijks leven is dit gebrek me niet negatief opgevallen. Natuurlijk, je bent geen marathonloper. En je OLED-voorganger laat je gemakkelijk achter zich. Maar over het algemeen kan ik rekenen op twee tot drie uur batterijduur. Dat is meer dan genoeg voor een dag treinreizen.
En voor langere reizen heb ik sowieso altijd een powerbank bij me voor alle gevallen. Dankzij je tweede USB-aansluiting bovenaan kan ik je nu zelfs opladen terwijl je met je standaard op een tafel zit. Een detail dat me enorm veel gaming-levenskwaliteit onderweg geeft.
We moeten over onze toekomst praten
Als ik terugkijk op onze tijd samen, overheersen de positieve herinneringen duidelijk. Je hebt me in het eerste jaar veel plezier bezorgd. Maar ik wil eerlijk zijn. Ik weet niet hoe rooskleurig onze toekomst eruitziet.
Niet omdat je duurder wordt – dat worden alle anderen ook en daar kun jij niets aan doen. Ik twijfel er ook niet aan dat je me de komende jaren zult blijven verblijden met top Nintendo-titels. Ik plas bijna in mijn broek van vreugde als ik denk aan alles wat ons nog te wachten staat. Een nieuwe 3D-"Mario", een nieuwe "Zelda", "Super Smash Bros." en, en, en.
Maar je zult binnenkort niet de enige handheld in mijn leven zijn. De Playstation 6 zou onze samenzijn kunnen vernietigen.
Alles wijst er momenteel op dat Sony met de PS6-generatie niet alleen een stationaire, maar ook een mobiele console zal uitbrengen. En die zou me veel kunnen bieden van wat tot nu toe alleen jij kon bieden. Geweldige exclusieve games, veel kracht, third-party-ondersteuning. Sony zal zelfs nog meer bieden: een robuuster online systeem, trofeeën (ik hou van trofeeën!), analoge triggers en met een beetje geluk een OLED-scherm.
Het zal de eerste keer zijn dat je serieus wordt uitgedaagd. Want laten we eerlijk zijn: zelfs je grootste concurrent in de pc-handheld-sector is een commerciële grap. Over de Steam Deck met zijn schamele vijf miljoen verkochte eenheden hoefde je je nooit zorgen te maken.
Maar een mobiele PS6? Dat moet je serieus nemen.
Misschien moet ik volgend jaar al goed nadenken of ik jou nog standaard in mijn rugzak stop of liever mijn nieuwe Playstation-handheld meeneem.
Daarom: rust niet op je lauweren. Ik weet dat het nog steeds geweldig met je gaat; je verkoopt als warme broodjes. Maar denk aan onze toekomst en werk aan jezelf. Maak jezelf spannender (trofeeën!) en kleurrijker. Herzie je scherm. Geef me nog meer kracht en nog meer batterij. Overweldig me met Nintendo-hits. En vooral: verras me steeds weer, zodat de laaiende vlam van onze handheld-liefde niet dooft.
Mijn liefde voor videospelletjes ontstond op vijfjarige leeftijd met de originele Gameboy en is in de loop der jaren met sprongen gegroeid.
Dit is een subjectieve mening van de redactie. Het weerspiegelt niet noodzakelijkerwijs het standpunt van het bedrijf.
Alles tonen
