'Lego Skylines' gespeeld: Het voor de hand liggende concept werkt perfect
Het lijkt zo voor de hand liggend en toch heeft het tot nu toe geduurd voordat iemand Lego combineerde met een stedenbouwsimulatie. Met 'Lego Skylines' wordt die droom werkelijkheid – of in ieder geval digitale kunststof-werkelijkheid, zoals ik zelf heb kunnen vaststellen.
Je hebt ze met piraten, Romeinen, bevers en nu ook met Lego. Medeverantwoordelijk voor de revival van stedenbouwsimulaties is Iceflake Studios met zijn twee «Cities Skylines»-titels. Nu combineert de Finse studio dat succesrecept met de geliefde bouwsteentjes van Lego. Op de Gamescom (en thuis) mocht ik zelf aan de slag.
Ook begrijpelijk voor niet-«Skylines»-veteranen
Als je «Cities Skylines» al eens hebt gespeeld, heb je voor «Lego Skylines» geen lange uitleg nodig. Het is de ontspannen «ik-bouw-met-Lego»-versie van de naar eigen zeggen «meest realistische stedenbouwsimulator aller tijden». De ontwikkelaars zijn ambitieus: «Lego Skylines moet de meest toegankelijke citybuilder ooit worden», leggen ze me uit. De verhaalmodus leidt je daarbij rustig door de systemen heen.
Als eerste kies ik mijn Lego-poppetje uit. Ik kies voor het model in het pinguïnpak. Er is maar één echte naam voor: Pingu. Pingu fungeert als burgemeester die – heel volks – met de bevolking praat. Om die mensen te laten verhuizen, zijn er huizen nodig. Of het nu gaat om een chique baksteenlook of een modern eengezinshuis – ik heb de keuze of laat het spel beslissen. Kleuren aanpassen, model wisselen? Geen probleem. Zodra ik op «Bouwen» klik, zet het gebouw zich met bevredigende klikgeluidjes uit losse steentjes in elkaar.
Bron: Paradox
De wereld zelf bestaat weliswaar niet uit Lego, maar bij het plaatsen helpt een wit Lego-raster. Dat de wereld niet volledig uit Lego bestaat, is een bewuste keuze: «We wilden dat de stad duidelijk uit de wereld zou springen.» Dat is ze absoluut gelukt.
Zodra het huis staat, trekt er een gezin in – met de typische eisen van een stedenbouwsimulator. Een van de belangrijkste zaken is een werkplek. Dus bouw ik een boerderij. Of een molen. Eigenlijk maakt het niet uit – de verschillen zijn puur visueel. Net als in «Cities Skylines» speel ik mijlpalen vrij die mijn mogelijkheden uitbreiden.
Bron: Paradox
Vervolgens moet ik de productiviteit van de boerderij verhogen. Ik bouw er een schuur en een moestuin bij. Alle gebouwen in «Lego Skylines» hebben een wegverbinding nodig. Is er al een weg, dan klik ik er kort op en trek ik hem door. Diagonaal bouwen is helaas niet mogelijk – dat zou met echte Lego immers ook niet werken.
Wensenlijstje
Na de woon- en industriezone volgt de commerciële zone. Mijn gele poppetjes willen hun zuurverdiende geld ergens uitgeven. Dus plaats ik een paar winkels. Hier komt het tevredenheidssysteem om de hoek kijken: ik kan de aantrekkelijkheid van een pand vergroten door aan behoeften te voldoen. Een café-eigenaar wil decoratie? Met twee klikken staat het tafeltje met parasol voor de deur. Het grote reclamebord langs de weg zorgt vervolgens voor een goede stemming bij de naburige bedrijven.
Wat ook niet mag ontbreken in een moderne citybuilder, zijn stroom en water. Beide plaats ik wat verderop. De vervuiling speelt ook hier een centrale rol voor het welzijn van de plastic mensjes. Iceflake Studios wil het spel echter niet onnodig ingewikkeld maken. Zo is het verkeer in vergelijking met de complexe verkeersafwikkeling in «Cities Skylines 2» relatief ongevaarlijk.
Bron: Paradox
Stroom- en waterleidingen hoef ik niet handmatig aan te leggen. Zolang alles via de weg verbonden is, stroomt de energie. Toch is er een werkingsgebied. Mijn eerste boerderij had geen stroom of water – wat me aanvankelijk niet opviel omdat het spel de waarschuwing vrij subtiel had verborgen. De ontwikkelaar die over mijn schouder meekeek, hielp me uiteindelijk op weg: ik had mijn boerderij-upgrades simpelweg tussen de boerderij en de weg geplaatst. Eén keer kort 90 graden gedraaid – en alles werkte.
Waar blijft de editor?
Stap voor stap groeit mijn dorp uit tot een stad. Een park hier, een fontein daar – het Lego-ontwerp is gewoon heerlijk speels. Het is enorm leuk om naar de bedrijvigheid van de kleine poppetjes te kijken. Af en toe duiken er bewoners op met quests: «Bouw dit voor me», «Verfraai dat».
Ik voel hoe ik hier talloze uren in zou kunnen steken. Het is complex zonder ingewikkeld te zijn. Alleen één ding ontbreekt: een editor. Elk gebouw en voertuig zou weliswaar met echte Lego na te bouwen zijn, verzekeren de ontwikkelaars. Mag ik dan ook eigen creaties maken? Dat is immers de essentie van Lego! Momenteel is er helaas geen editor, en op de vraag of er iets gepland staat, reageren ze ontwijkend. Het potentieel zou gigantisch zijn, zeker voor de community. Ik kan me nauwelijks voorstellen dat hier niets meer komt.
Bron: Paradox
Tot slot laat Iceflake Studios me een van zijn grote steden zien. En wauw. Van zo'n enorme Legostad droomde ik als kind. Wolkenkrabbers, brandweerkazernes, enorme bruggen – een drukte van jewelste waarbij je niet weet waar je eerst moet kijken. Toch blijft de stad overzichtelijker dan in «Cities Skylines 2». Had ik destijds maar een sporthal en ouders gehad die bij alle Lego-aankopen meteen «Ja» hadden gezegd...
Ook al is «Lego Skylines» een stuk toegankelijker dan zijn grote, serieuze broer: je hebt wel een zeker basisbegrip van het genre nodig. Of je speelt het gewoon samen met anderen. Dat ga ik zeker doen met mijn kinderen zodra het spel officieel verschijnt.
«Lego Skylines» heeft nog geen releasedatum, maar zal verschijnen voor pc, PS5, Xbox Series X/S en Switch 2.
Ik ben gek op gamen en diverse gadgets, dus bij digitec en Galaxus waan ik me in het land van overvloed - alleen krijg ik helaas niets gratis. En als ik niet bezig ben met het los- en weer vastschroeven van mijn PC à la Tim Taylor, om hem een beetje te stimuleren en zijn klauwen uit te slaan, dan vind je me op mijn supercharged velocipede op zoek naar trails en pure adrenaline. Ik les mijn culturele dorst met verse cervogia en de diepe gesprekken die ontstaan tijdens de meest frustrerende wedstrijden van FC Winterthur.
Interessante feiten uit de wereld van producten, een kijkje achter de schermen van fabrikanten en portretten van interessante mensen.
Alles tonen
