

Papa leert Pokémon, deel 2: De 1000-frankenkaart uit de kinderkamer
Mijn zoon verzamelt Pokémon. Ik heb er geen idee van. Haal jij ook je schouders op bij dit onderwerp? Ga dan met mij mee naar de experts: deze keer leer ik hoe ik kaarten moet beschermen en hun staat moet beoordelen.
Langzaam raak ik verslaafd. Ik zit al ruim een uur met mijn zoon in TwoMoons, een trading card game- en boardgamebar in Stettbach. Daar leggen Jonas Rudin, medeoprichter van de winkel en voormalig Galaxus-collega, en Pokémon-expert Patrick Landis me de basisprincipes van de Pokémon-wereld uit. Inmiddels weet ik dat er boosters, totaal verschillende verzameldoelen en een probleem genaamd scalping zijn – handelaars kopen de kaarten massaal op.
Ik merk ook dat mijn zoon goed op de hoogte is en dat de hobby steeds belangrijker voor hem wordt. Hij wil de set "Fatale Vlammen" compleet maken, omdat deze niet zo groot is en hij er al een paar zeer goede kaarten van heeft. Ik wil kunnen meepraten over Holo, EX en Grading en leer meer over:
- Holo-, Reverse-Holo- en Fullart-kaarten
- De betekenis van termen als EX en VMAX
- Special Illustration Rares en de bescherming van verzamelkaarten
- De waardebepaling op Cardmarket en eBay
- Hoe je de staat van een kaart beoordeelt
- De vraag wanneer een professionele beoordeling (Grading) de moeite waard is
Bovendien stellen we vast dat mijn zoon niet heeft overdreven: hij heeft een echte schat uit een boosterpack getrokken en is daarom des te meer "on fire".

Zeldzaamheden herkennen, beschermen en beoordelen
Als een set "niet zo groot" is, betekent dit in het geval van "Fatale Vlammen" dat er 94 reguliere en 36 geheime kaarten zijn. De meeste zien er normaal uit, andere glanzen, enkele zijn duidelijk anders. Patrick begint aan een korte lezing om me een paar basisbegrippen uit te leggen: "Er is meestal een normale versie van een kaart, die geen folie heeft", leer ik.
De speciaal gecoate holografische kaarten, die meteen opvallen, verschillen ook: "Bij een Holo is alleen de afbeelding speciaal, bij de Reverse-kaart is de afbeelding normaal en al het andere Holo." En dan zijn er nog verschillende Fullart-Holo-kaarten, waarbij de afbeelding over het hele oppervlak loopt en van boven tot onder glanst.

Het volgende punt dat me niets zegt, zijn de afkortingen op sommige kaarten. "EX, GX, V of VMAX geeft het type spelmechanisme aan", vervolgt Patrick. "Om de paar jaar komen er nieuwe Pokémon uit. In het kaartspel doen ze het meestal zo dat ze daar een nieuw spelmechanisme introduceren en het een andere naam geven. Ze worden anders gespeeld en krijgen dienovereenkomstig een eigen naam."
Natuurlijk wordt er niet alleen verzameld, maar ook gespeeld. Door nieuwe kaarten ontstaan er nieuwe varianten. En wie, net als Patrick, op de hoogte is, kan de speciale kaarten bij een blik op de afkortingen meteen plaatsen: "GX zijn bijvoorbeeld uit de Sun & Moon Era. EX is al meerdere keren voorgekomen en VMAX was het thema van de achtste generatie. Je kunt er dus aan zien uit welke tijd de kaarten komen." Tijdperk klinkt groots, maar de Trading Card Game bestaat ook al sinds de jaren 90.
Mijn zoon mag een booster openen. In elke booster zitten ook Holo-kaarten en de kans op zoiets als een hoofdprijs: "Het is altijd op een bepaalde manier vastgelegd hoeveel kaarten van welke zeldzaamheid erin zitten", zegt Patrick. "Maar er kunnen zoiets als hogere versies van zeldzaamheden verschijnen", legt hij in eenvoudige taal uit. Er wacht dus altijd iets bijzonders. En misschien wel iets heel bijzonders.

Dit keer is dat niet het geval, de grote "Hit" zit er niet bij. Anders dan op die dag dat mijn zoon dolenthousiast thuiskwam met een Mega Charizard X ex. Dat is een van die zeldzame, "Special Illustration Rare" genaamde kaarten, die een klein kunstwerk zijn dat zich over het hele oppervlak uitstrekt. Zijn beste kaarten liggen goed verpakt voor ons. Aan de hand daarvan bespreken we hoe ermee om te gaan.
"Booster to sleeve is altijd het beste", hoor ik Jonas zeggen, en hij knikt tevreden: "Heel goed, je hebt ze in een perfect fit sleeve, dan nog in een penny sleeve – dat zijn de lossere – en bovendien in een Toploader." De kaart zit dus in meerdere hoesjes. Wat voor mij overdreven lijkt, heeft waarschijnlijk zijn reden. Het zijn echte verzamelobjecten. "Vooral bij waardevollere kaarten is het van cruciaal belang, omdat de staat van de kaart echt de waarde bepaalt bij het verzamelen."



Ultra Pro Bovenlader - Normaal Dik
"Hoe kom ik erachter wat een kaart echt waard is?", vraag ik. "Er zijn heel veel verschillende apps en om te beginnen twee belangrijke websites die je kunt bekijken", legt Patrick uit. "Ten eerste is dat Cardmarket. Dat kun je je voorstellen als een beurs voor de Europese online markt. Daar bieden particulieren en handelaren kaarten online aan en bepalen ze een prijs. Daarbij geef je taal, versie en staat aan. Alle factoren hebben invloed op de prijs." De meeste kaarten zijn weinig waard, maar zelfs deze zijn daar zorgvuldig vermeld en worden verhandeld. Ook een "Special Illustration Rare" hoeft niet per se duur te zijn. Alleen zeer gewilde exemplaren wisselen voor veel geld van eigenaar.

"De andere site die je goed als databasis kunt gebruiken, is eBay", zegt Patrick. "Vooral bij de duurdere kaarten is het iets eenvoudiger. Je ziet de wereldwijde handel en kunt heel goed sorteren. Daar is een relatief goede historie van de verkoopprijzen." Je kunt de kaarten die voor woekerprijzen worden aangeboden negeren en gewoon filteren op verkopen om een realistisch beeld te krijgen.
We blijven voorlopig bij Cardmarket. "Ik heb net de naam en het nummer ingevoerd, toen kwam ik op de kaart en zie ik de prijsontwikkeling", zegt Jonas. Hij schommelt voor de Mega Charizard X ex rond de 1000 euro. Dan voegt hij nog een filter toe: "De goedkoopste Zwitser die deze kaart aanbiedt, doet dat voor 1111 frank. Ik zou hem in geen geval goedkoper verkopen." Want bij deze prijzen zouden goedkopere aanbiedingen in het buitenland hoge douanekosten met zich meebrengen.

De sterke prijsschommelingen worden enerzijds verklaard door vraag en aanbod. "Als deze kaart sowieso de zeldzaamste in de set is en spelers in goede decks haar nodig hebben, dan zoeken velen ernaar", legt Jonas uit. Succes in het spel koop je niet met de dure kaart, dat is ook voor weinig geld te krijgen. Er zijn goedkopere versies van, die hetzelfde effect in het spel hebben.
Speelkaart, verzamelobject en investering
"Er zijn mensen die de goedkoopste variant van een kaart spelen en anderen die altijd graag de mooiste en beste versie willen hebben. Daarmee kun je een beetje pronken en het is onderdeel van de hobby", zegt Jonas. "Als ik het gevoel heb dat de waarde nog kan stijgen, dan is het ook een investering. In het beste geval maak ik er winst mee en in het slechtste geval verlies."
Spelers, gepassioneerde verzamelaars en speculanten komen dus samen, bereid om hoge prijzen te betalen. Als alles klopt. Want anderzijds is het de staat van de kaart die de waarde bepaalt. De Mega Charizard X ex, die we onder de loep nemen, schatten Jonas en Patrick in als Near Mint – wat, zoals ik leer, zeer goed betekent.
Het lijkt erop dat mijn zoon zijn zakgeld in dit geval goed heeft geïnvesteerd en ook goed op de kaart heeft gepast. Maar waar komt het precies op aan bij de staat?
Nauwelijks zichtbare fouten maken een groot verschil
Patrick en Jonas bekijken de kaart nu alsof we bij een diamanthandelaar zijn. "Je moet de kaart op een zwarte achtergrond leggen, dan zie je hem nog iets beter", zegt Patrick. Voor mij ziet de kaart er perfect uit: hij glinstert en is niet gekreukeld. "Het is super belangrijk dat je geen witte vlekken aan de randen vindt", legt Jonas uit. "Nu zien we hier bijvoorbeeld een kleine beschadiging op de kaart. En hier heb je een heel klein wit vlekje, dat je in het licht ziet. Dat zijn twee kleine DINGS."
Wacht – DINGS? Dat zijn Defects Identified of Notable Grade Significance, zoals ik leer. Het is toch allemaal heel eenvoudig.

Ik leer dat zulke "schade" vaak al bij het drukken ontstaat. Dan bekijken de twee de achterkant. Het gaat om de "Centering", dus de vraag of de afdruk perfect in het midden staat en de randen dus precies gelijk zijn. Vervolgens controleren de twee de hoeken. "Bepaalde afwijkingen worden nog getolereerd, bijvoorbeeld als de hoeken een beetje zijn doorgestanst", legt Jonas uit. "Zo is hij nu eenmaal geproduceerd. Maar het komt ook voor dat ze volledig verkeerd worden gesneden."
Langzaam begrijp ik waarom een sleeve ter bescherming niet genoeg is. "Het laatste waar je naar kijkt, is of er krassen op het oppervlak zitten. Die zijn hier praktisch niet aanwezig." De voor mijn zoon verheugende bevinding: "In principe heb je daar een bijna perfecte Charizard", zegt Jonas. Anders gezegd: Near Mint.
Wat doe je met zo'n verzamelobject? Mijn zoon overweegt de kaart te laten graden. Net zoals ratingbureaus in de economie bij bedrijven doen, zijn er aanbieders die verzamelkaarten onafhankelijk beoordelen. "Dat is de laatste tijd wat moeilijker geworden", zegt Patrick. De bedrijven heten PSA, CGC of BGS en zijn erg gewild. "Vroeger kon je met 'bulk submissions' veel kaarten relatief goedkoop laten graden. Inmiddels kost het voor één kaart tussen de 90 en 110 frank en momenteel kun je ze ook alleen via een partner indienen."

Grading is een duur pokerspel
Of zo'n investering de moeite waard is, hangt af van de waarde van de kaart – en van de beoordeling die je verwacht. "Met een 10 is de kaart aanzienlijk waardevoller dan wanneer er slechts een 9 is", legt Patrick uit. "Als er maar een 8 is, ik hem voor 100 frank opstuur en zes maanden niet heb, is hij uiteindelijk misschien minder waard dan wanneer ik hem Raw, dus zonder Grading, had gehouden." Zijn inschatting: "Vanaf 1000 frank kan het de moeite waard zijn, als de kaart een 9 of 10 krijgt."
Het risico draagt natuurlijk de klant. "PSA vraagt bijvoorbeeld ook nog een deel van de waarde van de kaart, nadat deze is gegradeerd", zegt Jonas. "Daar kun je snel in een kostenval terechtkomen." Geïnteresseerd luister ik hoe hij over de verschillende gradingbedrijven praat. Een 10 hier is minder waard dan een 10 daar, dan is er nog dit superzeldzame Black Label... je zou je gemakkelijk een avond lang alleen in dit onderwerp kunnen verdiepen.
De fascinatie komt met kennis
Bij elke oppervlakkige vraag van mij opent zich een nieuwe wereld. Ik kan het nog steeds niet helemaal volgen. Het is alsof ik na de eerste Franse les met moedertaalsprekers aan tafel zit. Maar ik begin te begrijpen wat mijn zoon, wat Patrick en Jonas, wat zoveel mensen er zo fascinerend aan vinden. De kaarten zijn hobby en spel, kunst en casino, investering en cultureel erfgoed. Iedereen doet er zijn eigen ding mee en zoekt toch de uitwisseling.

In TwoMoons ontmoeten mensen elkaar die een interesse delen, in plaats van alleen achter schermen te zitten. "Voordat we de winkel oprichtten, zijn we er allemaal ooit als hobby mee begonnen", zegt Jonas. "De eerste hype op de schoolpleinen was rond het jaar 2000. Toen was ik erbij en had ik mijn kaarten. Die heb ik toen ooit op de vlooienmarkt voor 20 frank verkocht", vertelt hij over zijn begin.
Artistieke pauze.
"Vandaag zouden de kaarten die ik toen had, in perfecte staat 16 miljoen frank waard zijn." Mijn zoon en ik kijken Jonas met grote ogen aan. Hij lacht het weg – als een kanttekening van een verzamelaarsleven. De tijden veranderen en inmiddels heeft de community te kampen met de schaduwkanten van het succes: "Je merkt wel dat er meer mensen zijn die alleen maar proberen geld te verdienen", zegt Jonas. "Dat zien we kritisch." Want het trekt niet alleen oplichters aan die niets om de hobby geven, ook vervalsingen zijn een thema – een thema voor de volgende bijdrage.
Eenvoudige schrijver, vader van twee kinderen. Is graag in beweging, beweegt zich door het dagelijkse gezinsleven, jongleert met verschillende ballen en laat af en toe iets vallen. Een bal. Of een opmerking. Of allebei.
Interessante feiten uit de wereld van producten, een kijkje achter de schermen van fabrikanten en portretten van interessante mensen.
Alles tonen


