
De ultieme mini-console gids
Van de NES Mini tot de Playstation Classic en de Game Gear Micro – een overzicht van de spannendste en meest overbodige opnieuw uitgebrachte retrosystemen.
Ongeveer tien jaar geleden was de release van de NES Mini het startschot voor een retro- en miniconsole-hype die tot op de dag van vandaag aanhoudt – zij het in afgezwakte vorm. Tijd voor een inventarisatie van de beste, de minder goede en de meest interessante apparaten.
In deze lijst vind je alleen officiële releases die als kant-en-klare plug-and-play-systemen met meerdere vooraf geïnstalleerde games zijn verschenen. Consoles of handhelds met verwisselbare modules, zoals de Evercade, heb ik weggelaten omdat deze apparaten moeilijk in te delen zijn.
Ook vind je hier geen vermelding van Raspberry Pi-knutselpakketten, nieuwe edities van oude consoles zoals de producten van Analogue, of die vreemde all-in-one-fabrikaten met 12.000 games erop, waarvan ik tot op de dag van vandaag niet begrijp waarom ze legaal verkocht mogen worden.
Ik beoordeel de consoles met emoji's op een schaal van 1 tot 5: de meegeleverde spellen (kwaliteit en kwantiteit), het uiterlijk van de hardware en de culturele relevantie, oftewel hoe belangrijk het originele systeem was voor de industrie.
C64 Direct-to-TV (2004)

Bron: Tulip Computers
Het merk Commodore werd vaker doorgegeven dan een joint in de oefenruimte van een buurthuis. Rond de eeuwwisseling was het tijdelijk eigendom van het Nederlandse bedrijf Tulip Computers, dat de licentie gewillig «verhuurde». In 2004 werd dit de C64 Direct-to-TV. De behuizing was gebaseerd op de Competition Pro-joystick uit de jaren 80. Een bijbehorende console is er niet.
Er zijn 30 games vooraf geïnstalleerd, waaronder «Impossible Mission» en «Summer Games». «Turrican» ontbreekt, evenals «Last Ninja 2» en «3».
Als een van de eerste apparaten die aan de criteria van deze lijst voldoet, heeft de C64 DTV zeker waarde. Commodore-fans vinden echter betere alternatieven.
Spelselectie: 🕹️🕹️🕹️
Design: 📐📐
Culturele relevantie: 🏛️🏛️🏛️🏛️🏛️
Sega Arcade Legends Volume I - III (2004)

Bron: Radica Games
Sega kwam kort daarna met een vervolg. Het idee is hetzelfde: klassieke Mega Drive-controller met drie knoppen, de games zijn direct opgeslagen. Bij de tweede editie zat bovendien een spuuglelijk plastic blok dat blijkbaar een Mega Drive II moest voorstellen. Alles voelt even goedkoop aan.
Vier tot zes games staan op elke joypad. Dat klinkt als weinig, en dat is het ook. «Sonic the Hedgehog 1 & 2», «Altered Beast» en «Golden Axe» zijn klassiekers. De rest is opvulling. «Ecco the Dolphin» staat er ook op, maar alleen psychopaten vinden deze LSD-trip in videogamevorm goed. Fight me.
Spelselectie: 🕹️🕹️
Design: 📐
Culturele relevantie: 🏛️🏛️🏛️🏛️🏛️
Neo Geo X (2012)

Bron: SNK Playmore
De luxe slee onder de consoles (games kosten tot 30.000 frank) kreeg in 2012 een handheld-heruitgave. Die doet echter geen recht aan de cultfactor van het origineel: het scherm is matig en neigt naar tearing, de audiokwaliteit is ook slechts middelmatig. Daar staat tegenover dat van elke grote SNK-serie minstens één afgeleide is inbegrepen: «Metal Slug», «Samurai Shodown II», «Fatal Fury», «Super Sidekicks» en «Art of Fighting». In totaal zijn er 20 games geïnstalleerd.
Spelselectie: 🕹️🕹️🕹️
Design: 📐📐📐
Culturele relevantie: 🏛️🏛️
ZX Spectrum Vega (2015)

Bron: Retro Computers
Het enige waar Britten van middelbare leeftijd [en Digitec-collega David Lee] meer in extase van raken dan van bonen op toast en die trashy sci-fi-show met de blauwe telefooncel, is de Sinclair ZX Spectrum.
Dankzij de ZX Spectrum Vega kunnen sinds 2015 ook jongere generaties in de geschiedenis van de thuiscomputer duiken en vaststellen: «Wauw, dat zijn echt weinig kleuren.»
Destijds waren die echter ruim voldoende. Veel Britse veteranen uit de sector zetten hun eerste stappen met het apparaat. Waaronder Tim en Chris Stamper, de oprichters van Rare («GoldenEye»), evenals «GTA»-mede-bedenker David Jones. Dus als je op 19 november vrolijk door Vice City cruist, mag je ook de elektronicafabrikant uit Cambridge bedanken.
Voor afwisseling is ook gezorgd: ongeveer 1000 retro-games wachten op de archeologisch geïnteresseerde gamer en de spelvoortgang kan zelfs worden opgeslagen: de Vega is een van de eerste miniconsoles met savestates.
Spelselectie: 🕹️🕹️🕹️🕹️
Design: 📐📐📐📐
Culturele relevantie: 🏛️🏛️🏛️🏛️
NES Classic Mini (2016)

Bron: Nintendo
In 2016 leverde Nintendo de blauwdruk voor de perfecte nostalgie-bait. De NES Mini is schattig, goed afgewerkt en was direct overal uitverkocht. Op online veilinghuizen steeg de prijs tot het vijfvoudige, terwijl er opnieuw een debat losbarstte over Nintendo's onvermogen om de markt in te schatten. Ook vervelend: er zit maar één controller bij en de kabel daarvan is ongeveer twaalf centimeter lang.
Met de spelselectie doet het bedrijf echter alles goed: «Super Mario Bros. 1-3» staan erop, beide «Zelda's», de beste «Mega Man» en daarnaast andere historisch relevante titels zoals «Final Fantasy» en «Gradius».
Spelselectie: 🕹️🕹️🕹️🕹️🕹️
Design: 📐📐📐📐📐
Culturele relevantie: 🏛️🏛️🏛️🏛️🏛️
Super NES Classic Mini (2017)

Bron: Nintendo
Soms slaat de bliksem toch twee keer op dezelfde plek in: met de heruitgave van de 16-bit-console herhaalde Nintendo het succes van de NES Mini en liet bovendien zien dat men in Kyoto soms naar feedback van fans luistert: dit keer zitten er twee controllers bij en de kabel reikt zelfs tot aan de bank.
Onder de 21 games bevinden zich opnieuw enkele van de beste vertegenwoordigers van de generatie: «Super Mario World», «Super Metroid» en «Super Castlevania IV» zijn allemaal uitstekend verouderd. Historici zijn bovendien blij met de opname van «Star Fox 2» – de shooter was voorheen nooit officieel verschenen.
Spelselectie: 🕹️🕹️🕹️🕹️🕹️
Design: 📐📐📐📐📐
Culturele relevantie: 🏛️🏛️🏛️🏛️🏛️
Playstation Classic (2018)

Bron: Playstation
Sony betrad de miniconsole-business in 2018 met hetzelfde enthousiasme waarmee ik flos. Ik zeg tegen mezelf: «Vooruit dan maar», doe een halfslachtige poging en hoop dat niemand het merkt. Maar Playstation-fans laten zich net zo min misleiden als mijn mondhygiëniste, waardoor de Playstation Classic al kort na de release voor de halve prijs werd gedumpt.
Om onverklaarbare redenen koos Sony voor een onopgesmukte standaard-emulatie met een onzuiver beeld. Van sommige games werden bovendien de tragere PAL-versies op de console geladen, en aanpassingsmogelijkheden of CRT-filters zoek je net zo tevergeefs als de analoge sticks op de controller.
De spelselectie is oké. Mits je klassiekers als «Crash Bandicoot», «Gran Turismo» of «Silent Hill» kunt missen en in plaats daarvan liever de slechtste versie van «Tom Clancy's Rainbow Six» wilt spelen. Gelukkig zijn «Final Fantasy VII» en «Metal Gear Solid» wel van de partij.
Spelselectie: 🕹️🕹️
Design: 📐📐📐📐
Culturele relevantie: 🏛️🏛️🏛️🏛️🏛️
Neo Geo Mini (2018)

Bron: SNK
Lukt het bij de tweede poging? Nog steeds niet helemaal, maar het gaat de goede kant op. Met het arcade-design eert de Neo Geo Mini zijn wortels en is het een absolute blikvanger. Dit keer is het scherm zelfs wat waard, en ondanks zijn nietigheid voelt de kleine automaat aan alsof hij een matig agressieve ragequit zou kunnen overleven.
De 40 meegeleverde games zijn uitstekend gecureerd. De beste beat 'em up («Garou: Mark of the Wolves») is erbij en de beste sidescroller («Metal Slug 3») ook.
Helaas bespaarde SNK op de controllers. Als je met z'n tweeën wilt vechten en schieten, kost je dat nog eens 70 frank. Teleurstellend is bovendien dat de beeldkwaliteit merkbaar lijdt wanneer het apparaat via HDMI met een televisie of scherm wordt verbonden.
Spelselectie: 🕹️🕹️🕹️🕹️🕹️
Design: 📐📐📐📐📐
Culturele relevantie: 🏛️🏛️
Sega Mega Drive Mini (2019)

Bron: Sega
«Genesis does what Nintendon't» – met deze slogan nam Sega het begin jaren negentig op tegen Nintendo. Twee console-generaties later, beide iconisch, beide geflopt, klinkt de strijdkreet minder als een businessplan en meer als het moment waarop iemand «Hold my beer» zegt en zich kort daarna in het ziekenhuis bevindt.
De Mega Drive was echter een knaller. Zowel commercieel als kwalitatief, en met een zeer veelzijdige game-bibliotheek. De 42 titels van de miniversie vangen dat prachtig in. Vrijwel alles wat je ervan zou verwachten is aanwezig: «Sonic the Hedgehog 2», «Streets of Rage 2», «Phantasy Star IV» en meer dekken de Sega-kant af. Daarbij komen klassiekers als «Road Rash II» en «Earthworm Jim», die de console destijds haar rebelse profiel gaven.
Spelselectie: 🕹️🕹️🕹️🕹️🕹️
Design: 📐📐📐📐📐
Culturele relevantie: 🏛️🏛️🏛️🏛️🏛️
Square Enix Sega Hardware Serie Bright Arts Gallery Diecast Minifiguur Mega Drive
Sega Mega Drive
Capcom Home Arcade (2019)

Bron: Capcom
Statistieken bewijzen dat in elk huishouden ter wereld minstens één versie van «Street Fighter II» rondslingert. Het is dus logisch dat de game ook op de Capcom Home Arcade staat, samen met 15 andere arcade-klassiekers van het bedrijf. Waaronder ook «Alien Vs. Predator», dat tot dan toe nooit officieel voor thuisgebruik was uitgebracht.
De hardware zelf is zwaar, massief en optisch ongeveer zo ingetogen als een ESC-kostuum, maar levert daarvoor wel het meest authentieke arcade-gevoel van alle hier getoonde apparaten.
Als curiositeit is de Capcom Home Arcade best aardig. De magere spelselectie, gecombineerd met de hoge prijs, spreekt echter duidelijk tegen een aankoopadvies.
Spelselectie: 🕹️🕹️
Design: 📐
Culturele relevantie: 🏛️🏛️
TheC64 Maxi (2019)

Bron: Retro Games
In 2018 verscheen de C64 Mini, die enkele kinderziektes had. Het opvolgende model deed het in 2019 beter: het toetsenbord is functioneel, de controller beter, en de spellen … die zijn helaas nog steeds niet erg opwindend.
Voor de thuiscomputer verschenen, afhankelijk van hoe je telt, tussen de 8000 en 10.000 games. Vele daarvan baanbrekend en belangrijk. Onder de meegeleverde 64 bevinden zich er echter maar heel weinig. «Boulder Dash» en «Jumpman» bijvoorbeeld.
Als eenvoudige plug-and-play-oplossing is de Maxi momenteel de beste optie, maar ook dat alleen bij gebrek aan alternatieven. Technisch onderlegde fans kunnen beter voor de Commodore 64 Ultimate gaan. Die heeft weliswaar geen games ingebouwd, maar vervult verder bijna alle wensen.
Spelselectie: 🕹️🕹️🕹️
Design: 📐📐📐📐📐
Culturele relevantie: 🏛️🏛️🏛️🏛️🏛️
TurboGrafx-16 Mini (2020)

Bron: Konami
De PC Engine, zoals de Turbografx-16 in zijn Japanse thuisland officieel heette, is om meerdere redenen interessant. De console had destijds geen reguliere Europese release omdat de verkoopcijfers in Amerika niet aan de verwachtingen voldeden. Hoewel het apparaat in Groot-Brittannië, Frankrijk en Spanje officieel te koop was, moest de software grotendeels uit Amerika worden geïmporteerd. En dat was duur.
Shoot-'em-up-fans kon dat niet schelen. De console van NEC heeft enkele van de beste exemplaren van het genre in huis, en veel daarvan zijn ook terug te vinden in de line-up van de miniconsole: «Soldier Blade», «Blazing Lazers» en «Lords of Thunder» leveren daarbij niet alleen keiharde, loodzware actie, maar ook volop inspiratie voor de naam van je nieuwe metalband.
De avonturen van de platform-mascotte Bonk zijn ook vertegenwoordigd, en als je wilt weten hoe rudimentair de eerste twee delen van de «Ys»-serie spelen, vind je hier het antwoord. Ook hier waren de emulatie-experts van M2 aan de slag en hebben ze wederom onberispelijk werk geleverd.
Spelselectie: 🕹️🕹️🕹️🕹️
Design: 📐📐📐
Culturele relevantie: 🏛️🏛️
Game Gear Micro (2020)

Bron: Sega
De heruitgave van Sega's handheld verscheen alleen in Japan. Veel heb je niet gemist. Er zijn vier kleurvarianten met elk vier verschillende games. Zoals de naam al zegt, is het scherm piepklein, wat voor reactiegevoelige games als «Sonic» of «Shinobi» suboptimaal is. RPG's met tekst zijn vrijwel onspeelbaar.
De Game Gear Micro is meer accessoire dan videogame-apparaat. Het ding is tenminste schattig en doet het goed als sleutelhanger. Bovendien gaan de batterijen langer mee dan 18 minuten.
Spelselectie: 🕹️
Design: 📐📐📐
Culturele relevantie: 🏛️
Game & Watch: Super Mario Bros./The Legend of Zelda (2020/2021)

Bron: Nintendo
Als ik Nintendo tot twee series zou moeten reduceren, dan zouden het deze twee zijn. De ruimte hier is te krap om al de prestaties van deze twee legendarische franchises te vieren, en ik zou sowieso niets nieuws meer kunnen toevoegen. Daarom alleen de feiten: drie tot vier titels per handheld. De loodgieters-editie komt met «Super Mario Bros.» en «The Lost Levels», oftewel het Japanse origineel van «Super Mario Bros. 2», evenals een Mario-versie van de «Game & Watch»-titel «Ball».
Link levert de betere deal: «The Legend of Zelda», «Zelda II: The Adventure of Link», de eerste Game Boy-afgeleide «Link's Awakening» en daarbovenop nog «Vermin» met Link in de hoofdrol. Beide handhelds komen in het doodchique design van de LCD-spelconsoles uit de jaren 80 en richten zich qua prijs op het «Hé, deze 80s-kids zijn nu toch oud en hebben geld en kunnen worden opgelicht»-principe.
Spelselectie: 🕹️
Design: 📐📐📐📐📐
Culturele relevantie: 🏛️🏛️🏛️🏛️
Sega Mega Drive Mini 2 (2022)

Bron: Sega
42 Mega Drive-games zijn je te weinig? Oké, hebzuchtige veelvraat: hier zijn er nog eens 60. Het opvolgende model hoeft zich daarbij geenszins met de restjes tevreden te stellen. «Out Run», «Golden Axe II» en «Ristar» leveren wederom het beste Sega-voer. Ook van de partij zijn de real-time strategie-pionier «Herzog Zwei» en het onsterfelijke «Super Street Fighter II: The New Challengers».
Daarbij komen enkele Mega-CD-games. Waaronder het trashy-geweldige «Night Trap». In het FMV-spel is het de bedoeling om een paar tieners in ondergoed te beschermen tegen ninja-vampiers door de vijanden met knullige «Home Alone»-vallen te vangen. 10/10.
Spelselectie: 🕹️🕹️🕹️🕹️
Design: 📐📐📐📐📐
Culturele relevantie: 🏛️🏛️🏛️🏛️🏛️
A500 Mini (2022)

Bron: Retro Games
Mijn grote broer had een Amiga. Verschillende van mijn vrienden hadden Amiga's. Toch heb ik in mijn hele leven nog nooit een originele Amiga-game in handen gehad. Of mijn hele omgeving was crimineel, of het was brutaal eenvoudig om de software te roven.
Dat is geen kritiek. Dankzij de slechte kopieerbeveiliging kon ik «Die Siedler», «Cannon Fodder» en «Indiana Jones and the Fate of Atlantis» spelen. Van deze games staat er helaas geen op de A500 Mini. Met «Speedball 2», «The Chaos Engine» en «California Games» zijn weliswaar enkele hits vertegenwoordigd, maar al met al is de selectie van de 25 titels eerder matig.
De emulatie omvat A500 (OCS), ECS en de AGA-chipset van de A1200. Eigen games erop laden gaat heel eenvoudig – geheel in de traditie van de originele kopieerbeveiliging.
Spelselectie: 🕹️🕹️
Design: 📐📐📐
Culturele relevantie: 🏛️🏛️🏛️🏛️
Atari 400 Mini (2024)

Bron: Retro Games
Zowel de Atari 2600+ als het opvolgende model, de 7800+, zijn eigenlijk de betere producten, maar kunnen vanwege de module-functionaliteit (geen games op het systeem zelf) niet voor dit listicle worden meegenomen. 8-bit-nostalgici die een klassiek minisysteem willen, hoeven echter niet te lijden: de 400 Mini levert precies dat, zij het met enkele compromissen.
25 (plus twee verborgen) games zijn in 2024 duidelijk te weinig, er is maar één controller en de kabel is nogal kort. Daar staat tegenover dat de prijs met ongeveer 70 frank klopt. «Missile Command», «M.U.L.E.» en andere meegeleverde titels zijn natuurlijk onbetwist videogamegeschiedenis – historisch relevant en ook vandaag nog leuk.
Spelselectie: 🕹️🕹️🕹️🕹️🕹️
Design: 📐📐📐📐📐
Culturele relevantie: 🏛️🏛️🏛️🏛️🏛️
The Spectrum (2024)

Bron: Retro Games
Bijna tien jaar na de Vega probeert de Engelse hardwarefabrikant Retro Games Ltd. zich aan een heruitgave van de tachtiger-jaren-thuiscomputer en doet daarbij bijna alles goed. De emulatie is uitstekend en komt met extra opties voor persoonlijke finetuning en een terugspoelfunctie.
48 games zijn vooraf geïnstalleerd, waarmee The Spectrum in tegenstelling tot de quasi-voorganger inzet op kwaliteit in plaats van kwantiteit. «Manic Miner», «The Lords of Midnight» en «The Hobbit» zullen veel fans van het Britse systeem nog goed in het geheugen liggen. Of ook niet, tenslotte is dat meer dan 40 jaar geleden en ik vergeet soms wat ik gisteren als ontbijt had.
Spelselectie: 🕹️🕹️🕹️🕹️
Design: 📐📐📐📐📐
Culturele relevantie: 🏛️🏛️🏛️🏛️
Vooruitblik
Voor het laatste kwartaal van 2026 zijn verdere retro- en miniconsoles aangekondigd. Gezien het feit dat veel van de hierboven opgesomde apparaten uitverkocht zijn, is het de moeite waard om nu alvast je ogen open te houden.
THE A1200
Amiga-1200-replica op ware grootte met werkend toetsenbord, 25 games («Turrican», «Beneath A Steel Sky») en HDMI. Komt eind dit jaar.
NEOGEO AES+
SNK en Plaion bouwen de luxe-console van de jaren 90 opnieuw: geen emulatie, maar nageproduceerde chips, compatibel met originele modules. Verschijnt op 12 november en is moreel op zijn minst twijfelachtig, aangezien SNK inmiddels eigendom is van de Saoedische kroonprins.
My Arcade Gamestation
Retro Go
Handheld met 8-inch scherm en meer dan 200 Capcom- en Bandai-Namco-titels. Aangekondigd voor 2025, uitgesteld naar 2026.
Begin jaren 90 gaf mijn oudere broer me zijn NES met "The Legend of Zelda" en begon een obsessie die tot op de dag van vandaag voortduurt.
Praktische oplossingen voor alledaagse vragen over technologie, huishoudelijke trucjes en nog veel meer.
Alles tonen
























