Lego's Pokébal overtuigt pas bij het openklappen
2/10/2026
Vertaling: machinaal vertaald
Foto's: Ramon Schneider
Lego stopt Professor Oak's laboratorium, een gevechtsscène en twee schattige Pokémon in een grote Pokéball. Het bouwen is nauwelijks een uitdaging voor mij. Het mechanisme bevalt me daarentegen des te meer. Het grootste probleem staat op het prijskaartje.
In een Pokéball zit normaal gesproken een Pokémon. Lego voegt daar het laboratorium van Professor Oak en een kleine gevechtsscène aan toe. Dat verklaart waarom dit exemplaar niet meer in je broekzak past. Met voetstuk meet de Pokéball 22 centimeter in de hoogte, 24 centimeter in de breedte en 22 centimeter in de diepte.
De rode bovenkant, de witte onderkant en de zwarte ring maken de bal direct herkenbaar als Pokéball. Op het groene voetstuk lijkt het alsof hij in het gras is geland. Zelfs gesloten vind ik hem al mooi als pronkstuk voor Pokémon-fans. Nog leuker vind ik hem wanneer ik de rode helft openklap en het interieur zich ontvouwt.
Vijf uur zonder al te veel gepuzzel
Lego richt de set op volwassenen en noemt de opbouw uitdagend. Als oude rot in het Lego-vak zet ik de Pokéball echter ontspannen in vijf uur in elkaar. Ik vertrouw de set daarom ook toe aan mensen die tot nu toe weinig of geen Lego-sets hebben gebouwd.
Normale Lego-stenen en Technic-elementen vormen onder de ronde huls een hoekig geraamte. Ze dragen de schaal, het laboratorium en de beweegbare constructie daaronder. Dit interieur ontwerpen was waarschijnlijk moeilijker dan het volgens de handleiding in elkaar zetten. Wie tijdens het bouwen graag puzzelt, zal zich hier wellicht onderuitgedaagd voelen.
Zoals bij andere Lego-sets storen de stickers mij ook hier. Het stickervel blijft echter klein. Alleen voor enkele details van de laboratoriuminrichting moet ik stickers plakken. Voor Lego-begrippen is dat in mijn ogen inmiddels al een vooruitgang.
De bal wordt een klein podium
De voltooide Pokéball laat zien waar de constructie aan de binnenkant voor dient. Als ik de rode helft optil, komt het grasveld in de onderste helft omhoog. Tegelijkertijd klappen de twee platforms voor de trainerfiguren naar buiten. Eén beweging maakt van de gesloten bal een klein podium voor een Pokémon-gevecht.
Daarboven ligt het laboratorium van Professor Oak. Op de achtergrond staan computers en boeken, vooraan wachten drie kleine Pokéballs op een tafel. Daarnaast zijn er twee bedrukte Pokédex-tegels. Lego verbindt zo het begin van een Pokémon-avontuur met een gevechtsscène. De figuren lijken in de grote huls navenant minuscuul. Precies dat maakt voor mij de charme van het kleine diorama uit.
Het mechanisme overtuigt me. Ik hoef de afzonderlijke platforms niet met de hand uit te lijnen om de scène op te zetten. Bij het openen beweegt alles tegelijk. Bij het sluiten verdwijnt de scène weer in de bal. Zo kan het vitrinemodel meer dan alleen maar mooi staan wezen.
Tijdens het bouwen klemt het mechanisme één keer een beetje. Ik corrigeer de plek. Daarna opent en sluit de bal soepel. Het kleine ongemak bederft mijn plezier in het mechanisme daarom niet.
Mega schattig, maar een rivaal ontbreekt
Pikachu en Eevee vind ik bijzonder geslaagd. Eigen vormonderdelen geven ze ook op de schaal van de minifiguren hun karakteristieke vorm. Pikachu trekt de armen tegen het lichaam en heeft oren die iets verschillend gekanteld zijn. Eevee heeft grote ogen en zelfs roze bedrukte voetzooltjes aan de achterpoten. Op zo'n kleine ruimte zit verrassend veel karakter. Vooral zijn ze allebei mega schattig.
Lego voegt bovendien Red, Professor Oak en een picknickster als minifiguren toe. De selectie zorgt voor discussie omdat de rivaal van Red, Blue, ontbreekt.
De picknickster doet denken aan de alledaagse trainerontmoetingen uit de spellen. Deze keuze kan ik begrijpen. Net zo goed begrijp ik de wens van fans dat bij een duur verzamelmodel beide rivalen inbegrepen hadden moeten zijn.
Vier onderdelen zitten wat los
Aan de onderkant van mijn model zitten vier zijdelingse onderdelen los en ze kunnen tijdens het spelen eraf vallen. Ik gebruik de Pokéball echter als pronkstuk en kan het gebrek daarom wel vergeven.
Brickset bekritiseert kleurafwijkingen tussen afzonderlijke rode en witte onderdelen. Bij mijn exemplaar zie ik geen storende kleurverschillen.
Bij de prijs zou ik nog even wachten
Het grootste probleem staat op het prijskaartje. In de Zwitserse Lego-shop kost de Pokéball momenteel 289 frank, bij Galaxus is hij iets goedkoper. Voor deze bal is me dat echter nog steeds te veel. Ik zou met de aankoop wachten. In de komende maanden zou de prijs kunnen dalen.
Het stickervel heeft Lego voor één keer gelukkig klein gehouden. Bij de prijs wens ik me dezelfde terughoudendheid.
Conclusie
Mooi voor in de vitrine, duur in aanschaf
Als vitrinemodel vind ik de Pokéball van Lego erg geslaagd. Bij het openklappen zie je een klein diorama en Pikachu en Eevee zijn super schattig. Als ervaren Lego-bouwer voel ik me tijdens het bouwen nauwelijks uitgedaagd. Ik denk dat deze set ook prima geschikt is voor mensen met weinig Lego-ervaring. De vier losse onderdelen aan de onderkant neem ik voor lief bij een tentoonstellingsstuk. Dat de kleur blauw ontbreekt, zal die-hard fans waarschijnlijk meer storen dan mij. Wat de prijs betreft zou ik nog even geduld hebben: op dit moment vind ik deze bal te duur.
Pro
- geslaagd en soepel openingsmechanisme
- mooi vitrinemodel, open en gesloten
- schattige figuren van Pikachu en Eevee
- ook met weinig Lego-ervaring goed te bouwen
- weinig stickers
Contra
- hoge prijs
- vier onderdelen aan de onderkant zitten los
- Rivale Blau ontbreekt als minifiguur
Omslagfoto: Ramon Schneider
Ik geniet van mijn vrijheid op de motor, wek mijn jachtinstincten op bij het vissen en laat mijn fantasie de vrije loop achter de camera. Ik krijg betaald om van 's nachts tot 's ochtends van alles en nog wat met speelgoed te doen.
