Die Tribute von Panem X. Das Lied von Vogel und Schlange
Duits, 2020, Suzanne Collins

Of er nu jaren of bijna decennia zijn verstreken – er verschijnen momenteel opvallend veel boeken die terugkeren naar een reeds bekende wereld. Daarom vraag ik me af: is dat nodig?
Een kleine opmerking vooraf: deze vraag kan niet eenduidig worden beantwoord. Of misschien toch wel – ik weet nog niet precies welke kant het opgaat met deze "rant". Alvast dit: we zouden deze vervolgen waarschijnlijk niet nodig hebben, maar welke rol spelen comfort en nostalgie? Laten we eens kijken waar we uitkomen. Ik heb vijf voorbeelden voor mijn stelling meegenomen. Drie boeken zijn al verschenen, twee komen binnenkort.
Toevallig komen twee voorbeelden van dit prequel-fenomeen uit de Hunger Games-wereld. Het laatste deel van de trilogie werd in 2010 gepubliceerd – het jaar waarin het WK voetbal in Zuid-Afrika plaatsvond, Instagram werd opgericht en Kesha's "Tik Tok" grijsgedraaid werd. Tien jaar later presenteerde Suzanne Collins ons de oorsprongsgeschiedenis van President Coriolanus Snow. Ik hou eigenlijk van oorsprongsverhalen – en toch heb ik "De Hongerspelen X – De ballade van slangen en zangvogels" niet uitgelezen en de film ook niet gezien. Het sprak me gewoon niet aan, de introspectieve schrijfstijl is niets voor mij, en, heel eerlijk, ik miste Katniss.
Die Tribute von Panem X. Das Lied von Vogel und Schlange
Duits, 2020, Suzanne Collins
Vijf jaar later volgde met "De Hongerspelen L. De dag breekt aan" het verhaal van fanfavoriet Haymitch Abernathy. Ik vond hem geweldig in de originele serie – maar ik heb gemengde gevoelens over dit boek. Het is geen meesterwerk, ook niet bijzonder origineel, en de taal past voor mij niet helemaal bij de Haymitch die ik kende. En: het voelt een beetje als fanfiction – daar had ik meer van Suzanne Collins verwacht.
Conclusie over de twee prequels: voor die-hard fans een mooie gelegenheid om weer in deze wereld te duiken. In november komt overigens de verfilming van Panem L – en die laat ik me toch niet ontgaan.
Wie nog eens wil zwelgen in de hele trilogie, hier zijn de boeken:
Die Tribute von Panem 1. Tödliche Spiele
Duits, 2022, Peter Klöss, Suzanne Collins
De tributen van Panem 2. Gevaarlijke liefde
Duits, 2022, Suzanne Collins
Harry Potter is mijn Olympus. Ik heb thuis de Ravenclaw-special edition en kijk er dagelijks gelukkig naar. "Harry Potter en de Relieken van de Dood" verscheen in 2007 – in hetzelfde jaar dat skinny jeans in elke kledingkast hoorden, de eerste iPhone op de markt kwam en Rihanna's "Umbrella" dé zomerhit was. Overigens kwam in 2007 ook de verfilming van "Harry Potter en de Orde van de Feniks" in de bioscoop.
Negen jaar later werd het directe vervolg "Harry Potter en het Vervloekte Kind" als toneelstuk uitgegeven. In de productbeschrijving wordt het boek als volgt beschreven:
Met een stevige kaft en 320 pagina's is dit jeugdboek niet alleen een literaire ervaring, maar ook een waardevol verzamelobject voor alle fans van de serie.
Literaire ervaring? Nou, ik weet het niet.
Herinner je je de epiloog? Precies daar begint het toneelstuk en volgt het met name Albus Potter en Scorpius Malfoy. De boekvorm van het toneelstuk kun je terzijde schuiven – maar als je een Potterhead bent en de mogelijkheid hebt: ga naar het theater op Broadway of in West End. Heb ik gedaan, heb nergens spijt van.

Harry Potter en het Betoverde Kind. Deel een en twee (Duitse toneelversie) (Harry P
Duits, 2021, J.K. Rowling, Jack Thorne, John Tiffany
Sommigen zullen de tv-serie "Big Little Lies" kennen, met de sterrencast rond Nicole Kidman, Reese Witherspoon, Shailene Woodley, Alexander Skarsgård en Meryl Streep. De serie is gebaseerd op het boek "Kleine Grote Leugens" van de Australische auteur Liane Moriarty, verschenen in 2014 – het jaar van de Ice Bucket Challenge, van Taylor Swift's "1989" en van de hype rond "Game of Thrones".
Naar verwachting eind augustus verschijnt nu met "Big Little Truths" de opvolgerroman, die tien jaar na het einde van de eerste roman begint. Hoewel ik het niet per se nodig vind om een vervolg uit te brengen, zal ik het zeker lezen. Liane Moriarty heeft als auteur sowieso talrijke succesvolle romans gepubliceerd, recentelijk bijvoorbeeld de tot nadenken stemmende roman "Vorsehung".
En tot slot nog een uitstapje naar de dystopie: namelijk naar de Divergent-serie van Veronica Roth. De serie volgt de 16-jarige Beatrice "Tris" Prior, die moet kiezen voor een van de vijf facties – ze kiest voor Ferox. Maar wat als ze anders had gekozen? Precies dat vertelt de nieuwe dilogie "The Sixth Faction", waarvan het eerste deel op 6 oktober 2026 verschijnt. Het laatste Divergent-deel verscheen in 2013 – het jaar van high-waist shorts, "Blurred Lines" als oorwurm en het einde van "Breaking Bad". In deze 13 jaar zijn waarschijnlijk honderden, waarschijnlijk zelfs duizenden van zulke AU-verhalen (Alternative Universe) ontstaan op fanfiction-sites zoals AO3. Is er daarom nog een klassieke publicatie nodig? Nou ja. En toch zal ik natuurlijk "The Sixth Faction" lezen.
Aan het begin stelde ik een vraag: hebben we sequels, prequels en spin-offs nodig? Het antwoord: Nee, we hebben ze effectief niet nodig. Er zijn genoeg boeken om onze dorst te lessen. Maar: comfort en nostalgie spelen hier een belangrijke rol. Juist in turbulente, onrustige tijden grijpen we graag naar iets dat we al kennen en liefhebben. Precies daar richten auteurs zich op. Dat kan ik ze met de beste wil van de wereld niet kwalijk nemen. En het werkt, want met "Big Little Truths" en "The Sixth Faction" komen er nog twee boeken op mijn eindeloze leeslijst.
Hoe sta jij tegenover deze boektendens? Schrijf het in de reacties.
Gepassioneerde lezer en luide lacher. Een boek mag nooit ontbreken in mijn tas, en ja, altijd een fysiek exemplaar. Van Taylor Jenkins Reid tot Kristin Hannah, van biografieën tot sciencefiction en fantasy: als de wereld van boeken je interesseert, dan ben je hier aan het juiste adres.
Dit is een subjectieve mening van de redactie. Het weerspiegelt niet noodzakelijkerwijs het standpunt van het bedrijf.
Alles tonen