Preview: 'Crazy Taxi' en 'Stuntman' zijn terug – en nog steeds net zo goed als vroeger

Domagoj Belancic

2/9/2026

Vertaling: machinaal vertaald

Twee legendarische arcade-racegameseries maken hun comeback op de Gamescom. Ik heb 'Crazy Taxi World Tour' en 'Stuntman: Hollywood' gespeeld. Rondrijden, chaos veroorzaken en highscores verbreken is nog steeds net zo leuk als vroeger.

Vroeger was alles beter. Nou ja, niet alles. Maar destijds, in de jaren nul, waren er talloze toffe arcade-racers zoals «Crazy Taxi» en «Stuntman».

Fans van deze spelreeksen zitten al lang op een droogje – de laatste mainline-titels van beide racegames zijn bijna 20 jaar geleden. «Stuntman Ignition» verscheen in 2007 voor Playstation- en Xbox-consoles. «Crazy Taxi: Fare Wars» verscheen in 2007 voor de PSP – sindsdien was er alleen mobiele rommel, die inmiddels niet meer beschikbaar is.

In 2027 vieren beide games hun grote comeback. Mijn speelsessies op de Gamescom zorgen er nu al voor dat ik met nostalgische voorpret naar volgend jaar uitkijk.

«Crazy Taxi: World Tour»: eenmaal rond de wereld

In de Gamescom-demo race ik door een fictief stadje op de nieuw aangekondigde Duitsland-map. In het uiteindelijke spel zal ik een wereldreis maken door vijf steden over de hele wereld. Naast Duitsland is tot nu toe alleen een zonnige Westcoast-map bevestigd – gebaseerd op San Francisco en Los Angeles.

De middelgrote Duitsland-map bestaat uit vijf gebieden. Ik verken een vliegveld, bergen met een prachtig kasteel, een modern stadsdeel en een idyllische oude binnenstad met historische gebouwen. Een snelweg verbindt de verschillende map-gebieden met elkaar.

Visueel maakt «Crazy Taxi» al een solide indruk. Duitsland is extreem kleurrijk en vol clichés. Bij nadere beschouwing zie ik enkele onscherpe texturen en lelijke, generiek ogende NPC's. Tijdens het normale spelen (dus: met vol gas door de straten scheuren) vallen zulke details echter niet negatief op. De game loopt vloeiend en tot de lancering heeft Sega nog wat tijd om aan de visuele presentatie te schaven – hopelijk zonder het gebruik van generatieve AI-tools.

In vergelijking met de Dreamcast-klassiekers is het arcade-basisprincipe in «Crazy Taxi: World Tour» zinvol uitgebreid. Ik kan Duitsland zonder tijdsdruk vrij verkennen. De klassieke arcade-missies start ik door bij een passagier te stoppen. Dan begint de oldschool-«Crazy Taxi»-gameplay-loop met tijdslimiet: passagier vervoeren, door gekke stunts fooi verdienen, snel naar de volgende passagier scheuren. Staat de timer op nul, dan wordt de balans opgemaakt en zie ik of ik mijn highscore heb verbroken.

Na het arcade-werk word ik niet terug naar het hoofdmenu gegooid, maar blijf ik op de map en verken ik deze verder naar hartenlust. Er zijn talloze uitdagingen te ontdekken, zoals checkpoint-races of time-attack-events, die nog meer geld in mijn taxichauffeurskas spoelen.

Het hoogtepunt van de demo zijn echter de talloze «speciale opdrachten» op de map. Sommige klanten in Duitsland willen niet alleen van punt A naar punt B worden vervoerd, maar hebben speciale wensen die ik moet vervullen. Enkele van mijn favorieten:

• Ik vervoer een passagier naar het vliegveld terwijl we door de politie worden achtervolgd. Aan het einde springt de klant uit de rijdende auto direct in een vliegtuig dat net opstijgt.
• Een wingsuit-vlieger wil dat ik bij het kasteel in de bergen zo hard gas geef en daarna abrupt rem, dat hij zo ver mogelijk uit de auto wordt geslingerd en over de map kan zweven.
• Een vuilnisvrouw moet zoveel mogelijk papier en karton verzamelen. Dus rijd ik met haar door de stad en vernietig ik recyclingcontainers, waarvan de inhoud ze met een overmaatse stofzuiger opzuigt.

De arcade-besturing voelt bij alle activiteiten nu al uitstekend en allesbehalve realistisch aan. Ik drift als Vin Diesel door bochten totdat mijn auto vlammen spuugt, ontsteek de nitro, spring over obstakels en stop als een volleerd prof tot op de centimeter nauwkeurig waar ik moet zijn. Of, wat veel vaker voorkomt: ik rem te laat en rijd alles en iedereen omver – sorry!

Dankzij de combo-meter voel ik me tijdens het rijden alsof ik «Tony Hawk's Pro Skater» aan het spelen ben. Ik hou ervan als er steeds hogere getallen over het scherm flikkeren en ik highscores verbreek. Dat is leuk, dat is verslavend – ik voel me teruggeplaatst naar het jaar 2000, toen ik de eerste «Crazy Taxi» bij een vriend op zijn Dreamcast tot vervelens toe heb gespeeld. De oldschool-soundtrack zorgt met nummers als «All I Want» van The Offspring voor nog meer nostalgische gevoelens.

Ya-ya-ya-ya-ya!

Ik ben erg benieuwd welke gekke ideeën me in het uiteindelijke spel te wachten staan. Wat me nog een beetje zorgen baart: hoeveel content zal er per station op mijn wereldreis zijn? Met slechts vijf maps verwacht ik propvolle steden met talloze missies en uitdagingen. De inhoud in de Duitsland-demo was een solide begin – maar bij lange na nog niet genoeg.

• Wanneer: 2027
• Platformen: PS5, Xbox Series X/S, Switch 2, PC

«Stuntman: Hollywood»: een geniale twist

Ook met «Stuntman» verbind ik nostalgische gevoelens. Grappig genoeg heb ik de game destijds vooral op de Game Boy Advance gespeeld en niet op de «grote» consoles. De driedimensionale graphics waren voor die tijd voor handheld-begrippen een technische sensatie.

Aan het spelprincipe is in de nieuwste telg niet veel veranderd. Ik kruip in de rol van een stuntman en rijd in de auto of op de motor door halsbrekende parcoursen. Daarbij word ik gefilmd door een cameraploeg. Aan het einde van een level beoordeelt de regisseur mijn prestatie.

De geniale twist aan «Stuntman: Hollywood»: de parcoursen zijn niet langer gebaseerd op verzonnen films, maar op echte filmvoorbeelden – inclusief iconische auto's. Tot nu toe bevestigd:

«Fast & Furious»

«Miami Vice»

«Back to the Future»

«Death Race» (wat in vredesnaam is «Death Race?!»)

«Knight Rider»

«Earthquake»

«Jurassic World»

Voor elke film zullen er in het uiteindelijke spel meerdere «afleveringen» zijn. In de Gamescom-demo voltooi ik eerst een generieke intro die me de besturing leert. Net als in «Crazy Taxi» heeft de besturing van de voertuigen niets met de werkelijkheid te maken. Fysica en besturing zijn erop gericht om zo sensationeel mogelijke stunts te bereiken – maar goed ook!

Na de korte intro race ik door elk een aflevering van «Fast & Furious», «Miami Vice», «Earthquake» en «Jurassic World». In de lineaire levels is het zaak om vooraf gedefinieerde acties en stunts met perfecte timing te beheersen. Ik schamp rakelings langs obstakels, drift door bochten, rijd slalom en spring over schansen – op de motor ook met front- of backflips!

Af en toe is het nodig om speciale acties met de Y-knop uit te voeren. Deze contextgevoelige handelingen variëren per parcours. In «Miami Vice» schiet ik de banden van een vrachtwagen lek en in «Jurassic World» slide ik met de motor onder obstakels door.

Als grote dino-fan breng ik de meeste tijd door in de «Jurassic World»-aflevering en probeer daar een perfecte run neer te zetten. En precies daar ligt de aantrekkingskracht van «Stuntman: Hollywood». De eerste keer verpruts ik het volledig, maak ongelukken en race door de holografisch geprojecteerde dinosaurussen. Met elke nieuwe poging leer ik het parcours en zijn stunts beter kennen en word ik beter. Nog één rondje. En dan nog één rondje. En dan nog één rondje.

Het enige waar ik me tijdens mijn speelsessie aan ergerde, was de regisseur die me tijdens het parcours instructies in mijn oor schreeuwt. Zijn teksten herhalen zich te vaak. Vooral als hij me bekritiseert, werkt zijn overdreven Spaanse accent me behoorlijk op de zenuwen.

Afgezien daarvan heb ik niets aan te merken. Als Saber Interactive erin slaagt om bij de lancering genoeg spannende content te bieden, staat ons weer een geslaagde comeback van een klassieke arcade-racegame te wachten.

• Wanneer: 2027
• Platformen: PS5, Xbox Series X/S, PC

Domagoj Belancic

Senior Editor

Domagoj.Belancic@digitecgalaxus.ch

Mijn liefde voor videospelletjes ontstond op vijfjarige leeftijd met de originele Gameboy en is in de loop der jaren met sprongen gegroeid.

---

Achtergrond

Interessante feiten uit de wereld van producten, een kijkje achter de schermen van fabrikanten en portretten van interessante mensen.

Alles tonen