"The One Piece" neemt eindelijk mijn angst voor "One Piece" weg
Meer dan 1160 afleveringen? Nee, bedankt. ‘One Piece’ was voor mij altijd te groot, te lang en te intimiderend. Tot nu toe. Want deze remake zou wel eens precies de start kunnen zijn waar ik al jaren op heb gewacht.
Ik geef het niet voor het eerst toe: «One Piece», de anime, was voor mij altijd zo’n enorm, ontzagwekkend ding aan de horizon waar ik nooit aan durfde te beginnen. Te lang (meer dan 1160 afleveringen!), te veel filler (dat geven zelfs de grootste fans toe) en te veel afleveringen die kunstmatig zijn uitgerekt.
Vooral dat laatste is zo’n typisch anime-gedoe dat me al enorm irriteerde in «Dragon Ball Z» of «Captain Tsubasa».
Maar toen werd tijdens de Jump Fiesta 2024 de remake aangekondigd, die dit allemaal beter wil maken: «The One Piece». Met «the» voorop. Heel belangrijk. En voor mij een verdomd goede reden om toch nog eens aan de anime te beginnen.
Want «The One Piece» moet geen haastig in elkaar geflanst heruitgebracht project voor nostalgische fans worden. Daar is simpelweg te lang aan gewerkt: er zijn drie jaar verstreken sinds de eerste aankondiging, en er gaan nog acht maanden voorbij tot de Netflix-première in februari 2027. En deze eerste trailer maakt duidelijk dat die tijd niet verspild is.
Ik ben er helemaal klaar voor. Niet alleen omdat de trailer gewoon ontzettend veel zin geeft. Het is vooral WIT Studio, de studio achter de anime-remake, die me zo enthousiast maakt.
In de beste handen
WIT Studio is, moet je weten, niet zomaar een Japanse animatiestudio. Het is een van de meest gerenommeerde in de hele branche.
De studio werd in 2012 opgericht als een afsplitsing van Production I.G. Internationaal werd de studio bekend door «Attack on Titan», «Vinland Saga» en «Spy x Family». Daar heeft de studio al vaak laten zien hoe ambitieus ze vooral op stilistisch vlak is – met een voorliefde voor zware onderwerpen en buitengewone actiechoreografieën, die als geen ander 2D- en 3D-animatie vloeiend combineren.
«Kenny-eeeh!» gehört noch heute zu meinen Standard-Flüchen, wenn ich mich über jemanden oder etwas fürchterlich aufrege.
Goede voortekenen voor «The One Piece», dat onder het toeziend oog van Masashi Koizuka tot stand komt. Hij was in seizoen 1 van «Attack on Titan» nog assistent-regisseur, voordat hij voor seizoen 2 en 3 tot regisseur werd gepromoveerd. En als je hem zelf over het project hoort praten, merk je al snel: dit is geen klusje. Dit is iets wat hem echt na aan het hart ligt.
Koizuka zat zelf nog op de middelbare school toen «One Piece» voor het eerst in Shonen Jump verscheen. In het interview herinnert hij zich dat gevoel nog precies: week na week het nieuwe nummer pakken en je afvragen wat er nu weer met Luffy gaat gebeuren. Die kriebel wil hij nu terugbrengen – voor een nieuwe generatie. En, als ik eerlijk ben: ook voor mensen zoals ik, die de anime tot nu toe hebben gemeden.
Maar wat me het meest raakt, is hoeveel respect Koizuka heeft voor Eiichirō Oda, de bedenker van «One Piece». Of Oda-Sensei, zeg maar «Meester Oda», zoals Koizuka hem eerbiedig noemt. Voordat het team überhaupt begon met animeren, heeft het zich eerst verdiept in Oda’s eigen schetsen om te begrijpen hoe hij denkt. Hoe hij zijn personages samenstelt, welke kleuren hij kiest, welke details hij belangrijk vindt. Pas daarna is het team begonnen om daaruit een eigen, geanimeerde taal te ontwikkelen, legt Koizuka uit.
Bron: Netflix
En dan is er nog dat gedoe met de speelduur. Oorspronkelijk zou het eerste seizoen van de remake een stuk korter zijn geweest. Maar tijdens de productie merkte Koizuka blijkbaar steeds weer dat bepaalde momenten meer ruimte nodig hadden dan gepland, en daarom heeft hij bij Netflix voor meer tijd gevochten. Uiteindelijk is dat uitgekomen op meer dan 300 minuten speelduur.
Jep, «De One Piece-» lijkt zeker in goede handen te zijn.
Een verjongingskuur die al lang nodig was
Hoezeer ik de oude anime ook respecteer – en hoezeer hij ook zijn eigen charme heeft, vooral in de latere, visueel indrukwekkende afleveringen: aan de eerste is hun leeftijd duidelijk te zien. De East Blue-saga werd in het origineel grotendeels nog in het ouderwetse 4:3-formaat geanimeerd, met alles wat dat aan lompe beeldtaal met zich meebrengt. Dat was in 1999 de norm. Tegenwoordig lijkt het alsof je door een patrijspoort kijkt.
Precies hier komt «The One Piece» om de hoek kijken. WIT Studio brengt niet alleen nieuwe animatietechnieken mee, maar zorgt ook voor precies die visuele vernieuwing die de oudste verhaallijnen hard nodig hadden. Verantwoordelijk voor de 3D-regie is Shigenori Hirosumi, die onder andere heeft meegewerkt aan «Frieren» en «Spy x Family» – beide series die laten zien hoe soepel 2D en 3D tegenwoordig kunnen worden gecombineerd, als je weet wat je doet.
Wat me weer terugbrengt bij de totale speelduur van 300 minuten voor het eerste seizoen. Dit seizoen beslaat de eerste 50 mangahoofdstukken. Dus alles vanaf Luffy’s vertrek tot de eerste ontmoeting met Sanji. In de originele anime werd hetzelfde verhaal behandeld in iets minder dan 29 afleveringen van 24 minuten. Dat komt neer op in totaal bijna 700 minuten. «De One Piece-» -versie klaart hetzelfde verhaal in minder dan de helft van de tijd.
Bron: Netflix
Dat is geen toeval, maar zo is het nu eenmaal. Al sinds de eerste aankondiging is het duidelijk: filler-afleveringen en kunstmatig uitgerekte scènes zouden in de remake in principe taboe zijn. Dat was voor mij altijd de belangrijkste reden waarom ik er nooit aan ben begonnen: dat eeuwige gevoel dat een scène drie afleveringen lang dezelfde pose aanhoudt, voordat er eindelijk iets gebeurt.
«The One Piece» belooft het tegenovergestelde – dus tempo, zonder daarbij de belangrijke momenten te verwaarlozen.
Een remake die van mij een nieuwkomer maakt
Zoals gezegd: ik ben geen «One Piece»-kenner. Het origineel heb ik maar vluchtig gezien, de manga heb ik nooit gelezen. Maar juist dat maakt «The One Piece» voor mij zo interessant: Het is de kans om een van de grootste verhalen uit de popcultuur te beleven zoals het verteld hoort te worden. In een beknopte versie. Zorgvuldig geanimeerd. En serieus genomen.
Laten we hopen dat de remake net zo goed wordt als de trailer belooft. Want als WIT Studio laat zien waartoe een van de beste animatiestudio’s van Japan in staat is, dan zal «The One Piece» in februari 2027 niet alleen fans van de oude serie terugwinnen. Het zal ook nieuwe fans aantrekken.
Ikzelf inbegrepen.
Ik schrijf over technologie alsof het cinema is – en over films alsof ze echt zijn. Tussen bits en blockbusters zoek ik naar de verhalen die gevoelens oproepen, niet alleen klikken. En ja – soms luister ik naar filmmuziek harder dan goed voor me is.
Dit is een subjectieve mening van de redactie. Het weerspiegelt niet noodzakelijkerwijs het standpunt van het bedrijf.
Alles tonen
