Geproefd en getest: Hoe 5 dagen vasten een culinaire reis van genot werd

Anna Sandner

14/1/2026

Vertaling: machinaal vertaald

Foto's: Anna Sandner

Vijf dagen vasten en toch eten - klinkt te mooi om waar te zijn. Ik moest het uitproberen en begon aan een 5-daagse schijnvasten. Tussen honger, verrassend lekkere recepten, nieuwe routines en een veranderde houding ten opzichte van eten.

Ik heb het lang genoeg uitgesteld. Morgen begin ik aan mijn vijfdaagse schijnvasten experiment. Dat klopt, dat lees je goed: Ik vast niet echt, ik doe alleen een schijnvasten. Wat betekent dat? Ik wil de positieve effecten van vasten voelen zonder honger te lijden. De gezondheidsgids «Scheinfasten» belooft dat dit mogelijk is en komt met een heel receptenboek.

Gids

Scheinfasten – Das Rezeptbuch

Duits, Bernd Kleine-Gunk, Bernhard Hobelsberger, 2023

In het voorwoord leggen de auteurs uit hoe het concept van het Vasten Nabootsend Dieet werkt: «Een uitgekiende samenstelling van voedingsstoffen veinst onthouding voor de lichaamscellen, zodat het organisme overschakelt op een vastenstofwisseling.»

Extensieve voorbereiding vol culinaire trek

Ik heb verrassend veel voorbereiding nodig om mijn start morgen goed te laten verlopen. Eerst lees ik me in over het thema. Het boek over schijnvasten biedt een goede basis. Het legt de logica achter de vijf dagen uit en geeft drie veganistische recepten per dag voor ontbijt, lunch en diner.

Nadat het maaltijdplan is opgesteld, is het tijd om boodschappen te doen. Voor het ontbijt op de eerste dag bak ik noten- en zadenbrood volgens het recept in de gids. Daarna voel ik me goed voorbereid, maar zal ik me realiseren dat ik niet helemaal goed zit.

Dag 1: Tussen een kookmarathon en een knorrende maag

Ik heb me van tevoren al mentaal voorbereid op de eerste uitdaging: Vanochtend moet ik mijn geliefde kopje koffie met havermelk opgeven. Waarom ik daar een beetje stress van krijg, kun je hier lezen:

Zwarte koffie spreekt me niet aan, dus grijp ik naar een kop zwarte thee om wakker te worden. Voor het ontbijt kies ik de power slice met groentespread uit het receptenboek. Hoewel het brood al voorgebakken is, is het tijd voor de spread: op naar het fornuis.

Ik zou aan dit ontbijt kunnen wennen: Het smaakt goed en vult goed. Voorlopig ben ik blij met mijn start van de dag. Maar drie uur later begint mijn maag luid te knorren. Ik heb honger! Daar gaan we, en het duurt nog tot de lunch. «Drink langzaam een glas water, dan verdwijnen de gedachten aan eten vaak vanzelf», adviseert het schijnvastenboek. De tip is maar matig effectief - ik ben even afgeleid, maar mijn maag knort al snel weer. Hongerig en water drinkend ga ik weer aan het koken: Courgette en paddenstoelenpan met walnootpasta.

Ik realiseer me dat vijf dagen vasten ook betekent dat je vijf dagen lang drie keer per dag moet koken. En elke keer nieuwe recepten - dat duurt veel langer dan mijn gebruikelijke repertoire. Om het gewenste effect te bereiken, houd ik me (nog steeds) nauwgezet aan de voorgeschreven hoeveelheden. Maar dat is vervelend en kost nog meer tijd. s Avonds, bij een stoofpotje van bonen met spinazie, dwing ik mezelf herhaaldelijk om precies te zijn. Met een knorrende maag begin ik aan mijn plan te twijfelen.

Interim conclusie dag 1: Mijn maag knort, ook al voelt het alsof ik de hele dag heb gekookt. Mijn vastenprogramma geeft me op dit moment echt stress. Ik klamp me hongerig vast aan de hoop op verbetering die de handleiding voor de komende dagen voorspelt.

Dag 2: De honger neemt af, het genot groeit

Ik word wakker zonder honger - geweldig. Heerlijk, denk ik, dat het zo kan blijven. Maar het kookplan geeft me stress en ik heb een oplossing nodig. Dus besluit ik de grammen niet meer zo serieus te nemen. In plaats daarvan sta ik mezelf toe om voedingsmiddelen te vervangen door geschikte alternatieven om alles gemakkelijker te maken. Diepvriesgroenten, kruiden en bessen helpen om lange bereidingstijden te vermijden. Ik begin mijn dag met een licht aangepast smoothierecept - dit bespaart me een ritje naar de groenteboer.

Het hongergevoel komt en gaat. Ik drink water en thee om mezelf af te leiden, wat meestal half lukt. De grootste uitdaging is de reis naar de bakker om brood te halen voor het gezin. De geur van verse broodjes en cake is verleidelijk, maar ik weersta het. En mijn lunch maakt het goed: spitskoolsla met cashewdressing. Ik ben verrukt - en vol. Echt vol. Van een beetje kool met worteltjes? Echt waar.

In de middag voel ik me fit ondanks de verminderde calorie-inname. Ik sluit de dag af met crème van tomatensoep en avocado - een gerecht dat zeker vaker op mijn bord zal belanden.

**Interim conclusie dag 2:**De honger neemt af, het plezier neemt toe. Het niet meer pedant afwegen van elke gram maakt de vastenkuur meer ontspannen en geschikt voor het dagelijks leven. Ik vind langzamerhand mijn ritme.

Dag 3: Als het lichaam langzaam omschakelt

«Dag drie breekt aan. Hoogste tijd voor een beetje zelfprijzing. Geef jezelf een schouderklopje voor wat je hebt bereikt», motiveert mijn begeleider me vandaag. En hij heeft gelijk, ik ben inderdaad een beetje trots. Dus op naar de keuken: salade met tomaat en avocado staat op het ontbijtmenu.

Hoe mooi het er ook uitziet en hoe lekker het ook smaakt, het vult me niet. Al snel protesteert mijn maag. Zeiden ze niet dat het vandaag beter zou zijn omdat het lichaam went aan het vasten? Mijn motivatie brokkelt af - tot ik eindelijk aan de lunch zit: een kleurrijke salade met ovengroenten. Een voltreffer en meteen een nieuw lievelingsrecept. Ik zit vol, ben voldaan en heb geen idee dat het dal van de honger nu achter me ligt.

Na het eten - pompoensoep met gembercroutons - zit ik net zo vol van de 260 kcal als wanneer ik een uitgebreid driegangendiner zou hebben gegeten.

Interim conclusie dag 3: Na een laatste grote hongeraanval gaat het vervelende gevoel eindelijk weg. Nu begint het genieten: culinaire fantasievluchten, een aangenaam licht gevoel in mijn lichaam en de zekerheid dat mijn lichaam aan het herstellen is.

Dag 4: In de flow tussen lichtheid en genot

In de komende twee dagen moet mijn lichaam in de hoogste versnelling schakelen: De vetverbranding wordt gestimuleerd en de cellen beginnen op te ruimen. Dit wordt verondersteld te werken als een klein verjongingsprogramma - daarom wordt schijnvasten beschouwd als een mogelijke antiverouderingsaanpak

En dit alles terwijl ik me blijf overgeven aan culinaire hoogstandjes. Ik kan het niet helemaal geloven. Na een kurkuma latte met havermout voor het ontbijt en Aziatische groentennoedels met pindasaus voor de lunch, wacht 's avonds mijn hoogtepunt van het vastenprogramma: knolselderijfriet met tomaten- en papajadip.

Interim conclusie dag 4: Nu zit ik in de flow. Het enige wat nog niet in mijn plan past is al die kooktijd.

Dag 5: Eindspurt, euforie en eerste effecten

Op de vijfde dag word ik nog vol wakker van het avondeten van gisteren. Laatste dag - ik ben een beetje euforisch. Het was al voorspeld, maar ik wilde het nog steeds niet echt geloven: in de handleiding staat dat het gevoel van zelfeffectiviteit je zal helpen om meer energie te hebben en productiever te zijn.

De behandeling heeft effect.

De behandeling heeft effect: mijn huid ziet er frisser uit en mijn gezicht ziet er strakker uit. Misschien komt dit door het placebo-effect. De weegschaal laat minder gewicht zien, wat waarschijnlijk vooral komt door het verlies van water. Maar daar ging het mij niet om. Het ging er meer om me goed te voelen en mijn status quo te normaliseren na de gulzigheid van de feestdagen. De vijf dagen waren het waard.

Tot slot trakteer ik mezelf op mijn favorieten van de vastenrecepten van vandaag: energie-espresso met een chocolade- en kokostoets, bloemkoolrijstkom met spinazie en wortel- en gembersoep met bimi.

Mijn conclusie na vijf dagen schijnvasten

Om mijn lichaam de tijd te geven om weer in de normale modus te komen, doe ik het de eerste dag na het programma rustig aan. De handleiding noemt dit «Overgangsdag»: geen voedingsmiddelen met een hoge glykemische index zoals aardappelen, pasta of toast, en maximaal 1800 calorieën. Dit is verrassend gemakkelijk voor mij. Anders dan aan het begin van het experiment, denk ik niet meer na over waar ik mezelf mee zou kunnen belonen na het programma. Mijn perspectief is veranderd. In plaats van op te geven, zie ik de vreugde van nieuwe recepten en een uitgebreid repertoire aan ingrediënten. Ik heb ook het constante snacken achter me kunnen laten.

Ik weet zeker dat het niet mijn laatste dieet was - het was meer een reset waar ik mezelf weer op zal trakteren als ik daar behoefte aan heb. En sommige recepten hebben ook een vaste plaats op mijn dagelijkse menu gekregen.

Als je meer wilt zien van mijn weken waarin ik dingen heb uitgeprobeerd, kun je ze hier vinden:

Anna Sandner

Senior Editor

Anna.Sandner@galaxus.de

Wetenschapsredacteur en bioloog. Ik hou van dieren en ben gefascineerd door planten, hun mogelijkheden en alles wat je ermee kunt doen. Daarom is mijn favoriete plek altijd buiten - ergens in de natuur, het liefst in mijn wilde tuin.

---

Achtergrond

Interessante feiten uit de wereld van producten, een kijkje achter de schermen van fabrikanten en portretten van interessante mensen.

Alles tonen

Deze artikelen kunnen je ook interesseren