Mijn eerste keer op Blizzcon: een nerd-droom komt uit
De eigen beurs van Blizzard fascineert fans al meer dan 20 jaar. Ik ben voor het eerst in de drukte gedoken en heb ervaren wat BlizzCon zo uniek maakt.
Ongeveer 35.000 bezoekers stroomden afgelopen weekend naar het Convention Center in Anaheim, Los Angeles. Direct ernaast ligt Disneyland – de zelfverklaarde «happiest place on earth». Ik was op beide plekken en kan je verzekeren: op Blizzcon zijn niet alleen de kostuums vele malen creatiever, ik heb ook veel meer stralende gezichten gezien. En dat terwijl de wachtrijen met gemak konden wedijveren met elke Mickey Mouse-attractie.
Concert in plaats van festival
Vergeleken met andere gamingbeurzen is Blizzcon puur qua aantallen bijna een kleintje. Gamescom trekt meer dan tien keer zoveel mensen en ook de Tokyo Game Show speelt in een hogere gewichtsklasse. Maar op Blizzcon draait alles om slechts één universum: Blizzard. Sinds 2005 vindt het evenement bijna jaarlijks plaats. Na een pauze van twee jaar keerde het dit jaar terug – en daarmee ook massa's uitgehongerde fans op zoek naar verse loot.
Bron: Blizzard
Gamingbeurzen zijn voor mij zeker niet nieuw. Maar in tegenstelling tot Gamescom voelt Blizzcon totaal anders aan: meer als een soloconcert dan als een multigenre-festival. Op beide plekken ontmoet je gelijkgestemden, maar de sfeer is niet te vergelijken. Als je met 5000 anderen in een hal zit en de menigte collectief uit zijn dak gaat omdat er een meme wordt getoond die ik eerst moet googelen, bereikt het fan-zijn heel nieuwe dimensies.
Bij de aankondigingen tijdens de openingsshow is er voor de fans al helemaal geen houden meer aan. Het volume dient als een betrouwbare graadmeter voor de stemming: bij de onthulling van «World of Warcraft: Forever» en «Diablo V» klonk het gejuich zo hard door de hallen dat mijn terugkeer zonder gehoorschade aan een wonder grenst.
Tegelijkertijd voelde ik me op sommige momenten een buitenstaander, omdat er niet meer zoveel Blizzard-bloed door mijn aderen stroomt. In Anaheim verzamelt zich de hardcore gilde, wiens hart duidelijk sneller klopt voor Blizzard-titels dan voor de rest van de gamingwereld. Maar de gamer-community aan de andere kant van de grote plas blijkt een verrassend gastvrij volkje te zijn, waarbij je je al snel thuis voelt.
Hoe langer het spektakel duurt, hoe meer ik versmelt met de for the Horde. Alleen mijn «journalistieke integriteit» – trekt onzichtbaar colbertje recht – houdt me tegen om luidkeels mee te juichen. Tenminste, naar buiten toe.
Bron: Blizzard
Monothematisch, maar nooit saai
De beurshallen van het Anaheim Convention Center zijn ook indrukwekkend qua omvang. Elke hoek behoort toe aan een eigen Blizzard-zwaargewicht – met name «World of Warcraft», «Diablo», «Hearthstone» en «Overwatch». Overal rijzen gigantische standbeelden op, waarvoor fans geduldig in de rij staan om een herinneringsfoto te bemachtigen. Natuurlijk kon ik de verleiding ook niet weerstaan en heb ik voor de legendarische poorten van «World of Warcraft» de selfie op de hoofdafbeelding gemaakt (zie hoofdafbeelding).
Vooral het gebied rondom «Hearthstone» sprak me erg aan. Uit de luidsprekers klinkt het vertrouwde menugeluid en direct bij de ingang begroet Harth Stonebrew me persoonlijk – met wie Game-Two-collega John een grapje uithaalde.
Dagelijks lokken bovendien verschillende panels met diepgaande inzichten in nieuwe spelmechanieken, personages of lore-details. Hier luister je zij aan zij met duizenden anderen naar de ontwikkelaars en praat je als een nerd over de fijnste nuances van de spelontwerpkosmos.
Middellandse Zee-gevoel met hete loot
Geen gamingbeurs zonder merchandise – dat geldt op Blizzcon des te meer. Op de tweede dag strekte de wachtrij voor de winkel zich uit door meerdere hallen. Dankzij mijn perskaart ben ik er elegant langsgeglipt, alleen om met lege handen en hangende schouders weer naar buiten te lopen. Pas op het vliegveld werd me duidelijk: ik was in de verkeerde ruimte! Eén verdieping boven de standaard merchandise lag de «Darkmoon Faire»-zone. Precies daar wachtte de legendarische loot. Eigen schuld, als je de lore-bijbel niet uit je hoofd kent.
Bron: Blizzard
In plaats daarvan heb ik mezelf bij een rondtrekkende verkoper in de hotellobby getrakteerd op een paar schandalig dure pins. Nog zo'n Blizzcon-fenomeen: in en rond de beurs worden onafgebroken pins, patches en allerlei nerd-spullen geruild en verkocht. Als Europeaan wekt dat bij mij aangename herinneringen op aan stranden aan de Middellandse Zee – alleen zijn hier de rollen omgedraaid en belegeren de kopers de verkopers.
Laat de spelen beginnen
Mijn enige korte relatie met de e-sportwereld tot nu toe was met «PUBG». Toen ik dagelijks zenuwslopende gevechten leverde, groeide ook de interesse in de profs. Dat voelt als een half leven geleden. Op Blizzcon mocht ik eindelijk weer e-sport live beleven – en dat is simpelweg een andere divisie.
Op aanraden van meerdere mediacollega's kijk ik naar de finale van het Hearthstone World Championship. Het kaartspel zou verteerbaarder en makkelijker te volgen zijn dan de razendsnelle, chaotische shooter «Overwatch». Ik heb beide weliswaar gespeeld, maar om een e-sportwedstrijd echt te kunnen volgen, is meestal diepere vakkennis nodig.
Het duel tussen de finalisten XiaoT en OTGxhhh vindt plaats in een gedetailleerd decor van de taverne uit het spel. Ondanks alle spanning heerst er een gezellige sfeer. De twee casters leveren fantastisch werk, ontleden elke zet begrijpelijk en geven de partij enorme dynamiek. Ik voel direct de drang om zelf weer «Hearthstone» op te starten. Nog meer zin krijg ik echter in de Overwatch World Finals – ik heb definitief de smaak te pakken.
Bron: Blizzard
De finales vinden plaats in de arena van het Anaheim Convention Center, die plaats biedt aan maximaal 9000 mensen. Bij de allesbeslissende confrontatie tussen titelverdediger KSA (Saoedi-Arabië) en recordkampioen KOR (Zuid-Korea) is de hal bijna tot de laatste stoel bezet. De fankurves van beide kampen koken over. Na de eerste set lijkt het een makkelijke wedstrijd voor KSA, maar direct daarna demonstreert Zuid-Korea indrukwekkend waarom er al drie titels in de eigen prijzenkast staan. Hoewel ik op sommige momenten maar de helft begrijp van wat er op de gigantische schermen gebeurt, levert de razende menigte voldoende context.
Bij mij geldt: zodra ik warmloop voor een team, is er geen houden meer aan. Oorspronkelijk wilde ik maar één of twee rondes kijken. Uiteindelijk blijf ik plakken tot de prijsuitreiking en beleef ik twee uur aan meeslepende e-sportactie.
KSA, aangedreven door de vermoedelijk beste speler van het toernooi – Ziyad – schittert met vlijmscherpe precisie en spectaculaire headshots. De sympathieën in de zaal liggen echter merkbaar aan de kant van Zuid-Korea. Dienovereenkomstig barst de zaal uit in frenetiek gejuich wanneer KOR na spectaculaire zetten de vierde kroon in de wacht sleept.
De wedstrijd vormt het perfecte sluitstuk voor twee dagen gebalde Blizzard-power. Er was sowieso meer dan genoeg te ontdekken: K-popconcerten, tabletop-rondes voor een enorm publiek, beroemde «Starcraft 2»-wedstrijden met «Shang-Chi»-ster Simu Liu of tekensessies met «Spawn»-bedenker Todd McFarlane.
Eindelijk begrijp ik waarom iedereen zo lyrisch is over Blizzcon. Het evenement verspreidt een fascinatie zoals die alleen kan ontstaan door decennia vol iconische spelwerelden. Ook al heeft de studio in het verleden het nodige aan glans verloren, de magie lijkt terug te zijn. De 35.000 stralende gezichten ter plaatse spreken in ieder geval boekdelen.
Ik ben gek op gamen en diverse gadgets, dus bij digitec en Galaxus waan ik me in het land van overvloed - alleen krijg ik helaas niets gratis. En als ik niet bezig ben met het los- en weer vastschroeven van mijn PC à la Tim Taylor, om hem een beetje te stimuleren en zijn klauwen uit te slaan, dan vind je me op mijn supercharged velocipede op zoek naar trails en pure adrenaline. Ik les mijn culturele dorst met verse cervogia en de diepe gesprekken die ontstaan tijdens de meest frustrerende wedstrijden van FC Winterthur.
Interessante feiten uit de wereld van producten, een kijkje achter de schermen van fabrikanten en portretten van interessante mensen.
Alles tonen
