Achtergrond

Preview: "Fire Emblem: Fortune's Weave" is absoluut overweldigend

13/8/2026

Vertaling: machinaal vertaald

In september verschijnt een nieuwe spin-off van Nintendo's "Fire Emblem"-serie. Ik heb de strategiegame al gespeeld en ben enthousiast. "Fortune's Weave" wordt de volgende grote exclusieve titel voor de Switch 2.

Overweldigend. Zo kunnen de eerste 25 uur die ik voor dit previewrapport met "Fire Emblem: Fortune's Weave" heb doorgebracht, worden samengevat. Ja, je leest het goed. 25 uur. Alleen voor een preview.

Ondanks de gevorderde speeltijd heb ik nog steeds het gevoel dat ik slechts aan de oppervlakte heb gekrast van wat de monsterlijke strategie-RPG te bieden heeft. "Fire Emblem: Fortune's Weave" belooft een van de grootste en meest ambitieuze games te worden die Nintendo de afgelopen jaren heeft uitgebracht.

Vijf protagonisten, één episch verhaal

Het verhaal van "Fortune's Weave" draait om de zogenaamde Helden Spelen, een brute gladiatorenwedstrijd in de hoofdstad van het koninkrijk Dagda. Het winnende team krijgt een willekeurige wens vervuld. Dienovereenkomstig trekt het toernooi strijders uit het hele koninkrijk aan – waaronder de protagonisten van het spel: Cai, Dietrich, Theodora en Leda.

Oké, nu wordt het iets ingewikkelder. De eigenlijke plot begint enkele jaren na de Helden Spelen. De teruggekeerde demonengod Balor terroriseert het continent met een leger van ondoden, Dagda staat op het punt van de ondergang en de vier helden zijn dood.

Aan het begin van het spel neem ik de rol aan van de mysterieuze krijger (in mijn geval: krijgerin) Eshmel, die door de tijd kan reizen. Mijn doel: ik moet de vier helden in het verleden redden van hun lot, zodat ze mij in het heden kunnen bijstaan in de strijd tegen Balor.

Ik beslis welke van de vier helden ik in het verleden speel en naar de overwinning leid in de Helden Spelen. Eshmel blijft op de achtergrond en stuurt het lot van de helden alleen op cruciale momenten in een andere richting.

Elke geredde held sluit zich in het heden aan bij mijn leger. Theoretisch kan Eshmel ook zonder ondersteuning de strijd aangaan met Balor. Een uitgangspunt dat me doet denken aan "The Legend of Zelda: Breath of the Wild" – ook daar kon ik direct na het begin van het spel alleen naar de eindbaas Ganon stormen.

Ik vind deze opzet leuk. Het contrast tussen de epische "Ik moet de wereld redden"-hoofdverhaallijn en de vier individuele, intiemere verhalen van de helden creëert een spannende dynamiek. Ik leer de protagonisten en hun bondgenoten heel goed kennen, ontdek wat hen drijft en welke wensen ze hebben.

Voor de preview speel ik drie verhalen. Cai is een onopvallende jongen uit een vissersdorp die zijn vader wil redden van de doodstraf. Dietrich is een moordzuchtige psychopaat en begaafde zwaardvechter. Hij neemt deel aan de wedstrijd om eindelijk waardige tegenstanders te vinden. Zijn droge en tegelijkertijd waanzinnige manier zorgt voor de grappigste momenten in het spel. Leda wordt gedreven door wraak. Ze wil de man doden die jaren eerder haar vader heeft vermoord tijdens de Helden Spelen.

Bijzonder geslaagd zijn de overlappingen tussen de verhaallijnen. Met Cai ontmoet ik bijvoorbeeld Dietrichs team in de loop van het spel. Later speel ik Dietrichs verhaallijn en beleef ik dezelfde ontmoeting vanuit zijn perspectief. Hierdoor voelt het niet-lineaire verhaal als een grote puzzel. Met elke playthrough leer ik meer over de personages en begrijp ik bepaalde mysteries beter, omdat ik ze vanuit een ander oogpunt bekijk. Geweldige cinema!

"Fire Emblem"-gevechten met nieuwe wendingen

Wie al eens een "Fire Emblem" heeft gespeeld, zal zich meteen thuis voelen bij de turn-based gevechten. Ik commandeer mijn team op een rastergebaseerd slagveld. Elke eenheid behoort tot een klasse en beschikt over individuele wapens, bereiken, sterke en zwakke punten.

Essentieel voor succes is de interactie tussen verschillende klasse- en wapentypes. Boogschutters zijn effectief tegen bereden vijanden, magie helpt vooral tegen zwaar gepantserde vijanden en snelle eenheden kunnen machtige, maar logge klassen tot waanzin drijven met ontwijkende manoeuvres.

Nieuwe, onverwachte wapens (waaronder een sci-fi pistool) en klassen zorgen voor een frisse wind. Hiertoe behoren enorme, bereden olifanten of brute strijdwagens die alles vernietigen wat hen in de weg staat. Tot nu toe heb ik deze nieuwe klassen alleen als vijanden ervaren – voordat ik ze zelf kan vrijspelen, zullen er waarschijnlijk nog enkele uren voorbijgaan.

Ook nieuw: de zogenaamde "Brandaanvallen". De vier helden dragen magische wapens waarmee ze bijzonder krachtige aanvallen kunnen uitvoeren. Cai laat de grond onder de voeten van de vijanden branden, Dietrich teleporteert over het slagveld en Leda roept wilde beesten op die aan haar zijde vechten.

Het nadeel: elke brandaanval kost levenspunten. Het gebruik van deze krachtige aanvallen is daarom een risicovolle strategie die het verloop van een gevecht snel de ene of de andere kant op kan doen kantelen. En omdat de brandaanvallen van de vier helden sterk van elkaar verschillen, voelen de gevechten in de verschillende verhaallijnen elk uniek aan.

Tussen bordspel en dungeon crawler

In alle vier de verhaallijnen zijn de gevechten van de Helden Spelen vaste punten in de plot. De teams rond Cai, Dietrich, Leda en Theodora moeten zich met onregelmatige tussenpozen bewijzen in het Colosseum om een ronde verder te komen.

Tussen de gevechten door zijn de teams vrij en kunnen ze doen wat ze willen. In deze spelgedeelten schakelt "Fortune's Weave" over naar een Life-Sim-modus à la "Persona". Ik heb een vast tijdsbudget dat ik opmaak met verschillende acties.

In de hoofdstad Dagsion kan ik huurlingen rekruteren, mijn vaardigheden trainen, zegeningen (tijdelijke perks voor gevechten) vrijspelen in tempels – en nog veel meer. Met "Fire Emblem: Three Houses" heeft de spelreeks al geëxperimenteerd met vergelijkbare Life-Sim-elementen. In "Fortune's Weave" grijpen de mechanismen veel beter in elkaar en voelen ze niet geforceerd of vermoeiend aan.

De inwoners van Dagsion komen af en toe met zijmissies naar me toe – ook deze belasten mijn tijdsbudget. Hoe meer zijmissies ik voltooi, hoe hoger mijn reputatie stijgt en hoe meer wapens, items en functies om de tijd te verdrijven ik vrij speel.

Veel zijmissies leiden me naar de wereld buiten de stadsmuren. De overzichtskaart verken ik als een bordspel – elke zet kost me kostbare tijd. Doelloos heen en weer lopen is dus geen goed idee. Er is verdomd veel te ontdekken: verre dorpen met waardevolle goederen, bandieten die afgetuigd willen worden en geheimen die aanvankelijk niet op de kaart staan aangegeven.

De belangrijkste tijdsbesteding op de overzichtskaart zijn echter dungeons. Ik doorzoek kerkers naar waardevolle buit en vecht tegen allerlei menselijke en dierlijke vijanden. Mijn middelen (levensenergie, aanvalspunten en magie) zijn daarbij beperkt – elke uitstap is ook een risico.

Vooral het vechtsysteem van de dungeon-uitstapjes maakt indruk op me. Ik zie vijanden in realtime, kan voor ze wegrennen of ze aanvallen om een gevecht uit te lokken. Dan schakelt het spel over naar een turn-based vechtsysteem dat doet denken aan klassieke JRPG's. Mijn eenheden beschikken over dezelfde wapens en aanvallen als in normale gevechten – maar ze werken hier soms totaal anders. Zo deelt mijn hele team een levens- en magiebalk, evenals "verbindingspunten" waarmee ik verwoestende combo-aanvallen ontketen.

De overzichtskaart en vooral de dungeons zijn welkome vernieuwingen in de "Fire Emblem"-gameplaymix en maken het toch al afwisselende pakket nog aantrekkelijker.

Eindelijk mooi

Vergeleken met de vaak vage grafische brij van de "Fire Emblem"-spellen op de eerste Switch, slaagt Intelligent Systems erin een enorme grafische sprong te maken. Let wel: adembenemend ziet "Fortune's Weave" er ook niet uit, maar de graphics overtuigen meestal.

Bijzondere lof verdienen de gedetailleerde karaktermodellen en de prachtige tussenfilmpjes. Soms heb ik het gevoel dat ik een interactieve anime speel.

Bij de omgevingsgraphics schommelt de kwaliteit nog steeds. Van prachtige slagvelden en steden tot trieste low-poly omgevingen met modderige texturen, alles is aanwezig. Het artdesign overtuigt echter altijd – met een mix van invloeden uit het oude Rome, Griekenland en zelfs sci-fi elementen.

Dit spel zal al mijn vrije tijd opslokken

Ik weet niet wanneer een spel me voor het laatst zo heeft gegrepen als "Fire Emblem: Fortune's Weave". Nintendo en Intelligent Systems hebben gameplay-elementen uit eerdere "Fire Emblem"-titels samengevoegd tot een episch en extreem ambitieus totaalpakket.

Na 25 uur heb ik slechts een fractie van het verslavende potentieel van deze strategie-blockbuster ervaren. En het beste van alles: ik heb geen idee welke gameplay-verrassingen me nog te wachten staan en hoe het tijdreisverhaal zou kunnen aflopen. Zeker is alleen dat ik de komende weken naast dit monsterlijke strategiespel geen tijd zal hebben voor andere games.

"Fire Emblem: Fortune's Weave" verschijnt op 17 september voor de Switch 2. Nintendo heeft me een testexemplaar ter beschikking gesteld. Een uitgebreide recensie met eindbeoordeling volgt.