Sociale media in de beklaagdenbank: 7 vragen en antwoorden

Samuel Buchmann

19/2/2026

Vertaling: machinaal vertaald

Instagram en YouTube moeten terechtstaan in de VS omdat hun productontwerp kinderen in gevaar zou brengen. De omvang van het proces is enorm.

In Los Angeles is een baanbrekende rechtszaak aan de gang tegen Meta en Google. Voor het eerst zal een jury beslissen of grote sociale mediaplatforms hun inhoud opzettelijk zo hebben ontworpen dat jongeren verslaafd raken - met negatieve gevolgen voor hun geestelijke gezondheid. De rechtszaak wordt beschouwd als een modelzaak voor duizenden andere rechtszaken tegen de industrie.

In het eerste deel van de rechtszaak ligt de focus vooral op Instagram. Zijn baas Adam Mosseri werd opgeroepen als getuige, en Meta CEO Mark Zuckerberg moest ook verschijnen. Hieronder vind je de nuchtere antwoorden op de zeven belangrijkste vragen. Mijn persoonlijke mening over het thema vind je hier:

De specifieke zaak draait om een 20-jarige vrouw met de initialen KGM. Ze gebruikte YouTube als zesjarig kind, maakte op negenjarige leeftijd een Instagram-account aan en gebruikte later ook Snapchat en Tiktok. KGM beschuldigt de platforms ervan dat ze haar verslaafd hebben gemaakt. Daardoor zijn ze mede verantwoordelijk voor depressies, angststoornissen, lichaamsbeeldstoornissen en zelfmoordgedachten.

Meta (Instagram) en Alphabet (YouTube) staan in de beklaagdenbank. Snap en Tiktok zijn voor het begin van de rechtszaak uit de affaire gekomen door een schikking te treffen. Ze zijn echter nog steeds indirect gedupeerd omdat de uitspraak een precedent zal scheppen voor talloze andere rechtszaken.

2 Wat zijn de argumenten van de aanklager?

De advocaten van de aanklager hebben het niet over individuele inhoud, maar over het productontwerp van de platforms. Ze vergelijken ze met sigaretten omdat die net zo verslavend zijn. De parallel is een juridische strategie. Tabaksbedrijven werden in de jaren negentig ter verantwoording geroepen omdat ze gezondheidsrisico's opzettelijk hadden gebagatelliseerd. De centrale beschuldigingen in de eerste rechtszaak tegen Instagram en YouTube:

• Functies zoals eindeloos scrollen, automatisch afspelen van video's en sterk gepersonaliseerde aanbevelingsalgoritmes zijn bewust ontworpen om gebruikers zo lang mogelijk op de app te houden. Vooral jongeren zijn hier gevoelig voor.
• Gamificatie-elementen zoals likes spelen bewust in op de sociale kwetsbaarheid van tieners. Dit versterkt de afhankelijkheid.
• Filters die gezichten afslanken of de huid glad maken hebben bijgedragen aan de enorme ontevredenheid van verzoekster over haar eigen lichaam.
• De platforms waren zich bewust van de risico's van algoritmische feeds. Ze wisten uit interne analyses dat intensief gebruik correleerde met een slechter welzijn, meer eetstoornissen en zelfbeschadiging. Toch veranderden ze het ontwerp niet uit hebzucht naar winst.

Het juridische argument van de aanklager is gebaseerd op productaansprakelijkheid: sociale media apps zijn producten met gebreken omdat ze verslavend zijn en jonge gebruikers onvoldoende beschermen.

3 Wat zijn de tegenargumenten?

De bedrijven verdedigen zich tegen de beschuldiging dat ze opzettelijk verslavende producten hebben gemaakt. Hun belangrijkste argumenten:

• De bedrijven trekken het causale verband in twijfel: zelfs als sociale media een rol spelen, is er geen bewijs dat het productontwerp een belangrijke factor is bij de ziekten.
• Meta wijst erop dat de eiser al vóór het intensieve gebruik van sociale media werd blootgesteld aan ernstige familiestress. De psychische problemen waren vooral te wijten aan misbruik en verbroken relaties, niet aan Instagram of YouTube.
• Instagram-baas Adam Mosseri zet vraagtekens bij het begrip verslaving en vergelijkt zijn platform met Netflix. Vergelijkbaar met het streamen van een serie, kan Instagram in de volksmond een verslaving worden genoemd. In medische termen is het echter geen erkende verslaving.
• De beklaagden benadrukken hun beschermende maatregelen. Deze omvatten speciale tieneraccounts, leeftijdswaarschuwingen, ouderlijk toezicht en tools om de gebruikstijd te beperken.
• Mark Zuckerberg heeft het ook over vrijheid van meningsuiting. Gebruikers van zijn platforms moeten zich zo vrij mogelijk kunnen uiten. Hieronder zouden bijvoorbeeld ook schoonheidsfilters vallen.

De bedrijven beroepen zich ook op sectie 230 van de Amerikaanse Communications Act. Deze wet stelt de platforms grotendeels vrij van aansprakelijkheid voor inhoud van derden. Daardoor genieten ze een vrijheid die traditionele media zoals kranten wordt ontzegd. De bedrijven stellen dat de schadelijke effecten worden veroorzaakt door gebruikersinhoud, niet door het ontwerp van het platform.

4. Waarom is dit proces zo belangrijk

De rechtszaak maakt deel uit van een serie zogenaamde bellwether rechtszaken. In de VS worden veel gelijksoortige individuele rechtszaken gebundeld in mass tort cases in plaats van duizenden identieke procedures te voeren. Hieruit worden een paar representatieve zaken geselecteerd die volledig worden berecht door een jury. De resultaten scheppen precedenten voor de overige rechtszaken. Er zijn negen van zulke bellwether zaken gepland in Los Angeles. Daarnaast zijn er aparte class action rechtszaken aan de gang door schooldistricten en staten.

De modelrechtszaken zijn bedoeld om te laten zien hoe rechtbanken reageren op het bewijs, welke argumenten zwaar wegen en welke schadebedragen realistisch zijn. De uitspraken zijn formeel niet bindend voor andere rechtszaken, maar dienen als leidraad. Als de jury in het voordeel van de eisers beslist, neemt de kans op hoge schikkingen in de andere zaken toe. Omgekeerd verzwakken nederlagen de kans op succes voor alle rechtszaken.

5. Wat zijn de kansen op succes voor de eerste rechtszaak?

De hindernissen zijn hoog. Ten eerste moeten de eisers bewijzen dat het ontwerp van het platform gebrekkig is en verslaving bevordert. Ten tweede, dat het een belangrijke factor was in de psychologische schade van de eiser in het specifieke individuele geval. Dat laatste is niet eenvoudig. Anders dan bij bijvoorbeeld tabaksproducten is wetenschappelijk causaal bewijs schaars.

Aan de andere kant beweert de eisende partij honderdduizenden pagina's aan interne documenten te hebben bemachtigd om aan te tonen dat de bedrijven zich bewust waren van de risico's. In het kort geding wees de rechter het algemene beroep op Sectie 230 af. Ze oordeelde dat de vrijstelling van aansprakelijkheid niet geldt voor het ontwerp van de functies. Een overwinning voor de techbedrijven is daarom allesbehalve zeker. De procedure is eerder een test of Amerikaanse rechtbanken sociale mediaplatforms net zo streng zullen behandelen als tabaksbedrijven.

6. Wat zouden de gevolgen zijn van een veroordelend vonnis?

Een duidelijk succes van de rechtszaak zou verschillende gevolgen hebben. Financieel zouden de platforms te maken krijgen met hoge schadevergoedingen en schikkingen, omdat er duizenden soortgelijke rechtszaken lopen. Zelfs een gedeeltelijk succes zou een signaalwerking hebben en tot veel buitengerechtelijke schikkingen kunnen leiden.

De rechtbank zou bedrijven ook kunnen dwingen om bepaalde functies voor minderjarigen te beperken of uit te schakelen. Bijvoorbeeld schoonheidsfilters, agressieve pushmeldingen of gamificatiemechanismen. Ook op politiek niveau zou de druk toenemen om de platforms strenger te reguleren. Beide zouden kunnen leiden tot minder gebruikstijd en dus minder advertentie-inkomsten. De aandelenkoersen van bedrijven zullen daarom waarschijnlijk dalen in het geval van een schuldig vonnis.

7 Wat gebeurt er nu?

In de lopende rechtszaak zullen eerst nog meer getuigen worden gehoord, waaronder managers van Meta en Alphabet, psychiaters, mediapsychologen en experts op het gebied van platformfuncties. Uiteindelijk zal de jury moeten beslissen of het ontwerp van Instagram en YouTube in belangrijke mate heeft bijgedragen aan het lijden van de eiser. Het zal waarschijnlijk ongeveer twee maanden duren tot het zover is. Ongeacht de uitkomst van deze rechtszaak zullen er de komende maanden nog meer proefprocessen volgen. Alleen een totaaloverzicht van meerdere uitspraken zal laten zien of er een duidelijke trend is in het voordeel van de eisers of de bedrijven. De verliezers kunnen in beroep gaan tegen de uitspraak van de rechter.

De verliezers kunnen in beroep gaan tegen de uitspraken, wat aan beide kanten als zeker wordt beschouwd. Het Superior Court in Los Angeles is de eerste instantie. Daarna volgt het Hof van Beroep van de staat Californië. Daar beslist niet langer een jury, maar drie rechters. Zij onderzoeken of de eerste instantie de wet correct heeft toegepast - in dit geval over productaansprakelijkheid. Alleen het Hof van Beroep houdt zich bezig met de vraag of Sectie 230 ook van toepassing is op ontwerpen en algoritmen en of een veroordeling invloed heeft op de vrijheid van meningsuiting (First Amendment).

De verliezende partij kan vervolgens in beroep gaan bij het Hooggerechtshof van Californië. Het hof hoeft de zaak echter niet te accepteren. Het behandelt alleen fundamentele juridische vragen, zoals in dit geval de reikwijdte van sectie 230. Het Hooggerechtshof, dat ook slechts een fractie van de zaken selecteert, is de laatste instantie. Vanwege de nationale reikwijdte van de procedure kan dit niet worden uitgesloten. Het kan dus nog enkele jaren duren voordat er een definitieve uitspraak komt; minstens twee jaar is realistisch.

Samuel Buchmann

Senior Editor

Samuel.Buchmann@digitecgalaxus.ch

Mijn vingerafdruk verandert vaak zo drastisch dat mijn MacBook hem niet meer herkent. De reden? Als ik me niet vastklamp aan een beeldscherm of camera, dan klamp ik me waarschijnlijk aan mijn vingertoppen vast aan een rotswand.

---

Achtergrond

Interessante feiten uit de wereld van producten, een kijkje achter de schermen van fabrikanten en portretten van interessante mensen.

Alles tonen

Deze artikelen kunnen je ook interesseren