Uitgeprobeerd: Waarom ik verslaafd ben geraakt aan mijn balanceboard
3/7/2026
Vertaling: machinaal vertaald
Foto's: Anna Sandner
Kan een balanceboard mijn enkels stabiliseren? Ik heb het geprobeerd en gemerkt hoe snel verplicht trainen een vaste gewoonte kan worden – als het maar leuk genoeg is.
Mijn enkels zijn niet de meest stabiele. Ik zwik gemakkelijk en loop daardoor het risico op verrekte banden of erger. Dus ik heb iets nodig dat ze gericht traint en blessures voorkomt.
Balansoefeningen zijn daarvoor uitstekend geschikt. En tijdens mijn onderzoek naar dit onderwerp kom ik steeds weer een woord tegen: balanceboard. Yes! Eindelijk een reden om zo'n 'aan-land-surfplank' uit te proberen. En zo duurt het niet lang voordat mijn uitprobeerplan voor een (of twee, of drie...) nieuwe gezonde week (weken) klaar is. Ik wil elke dag meerdere korte balanceboard-sessies doen. Voor het begin plan ik drie sessies van vijf tot tien minuten per dag.
Zover de theorie. In de praktijk gooi ik mijn plan echter snel weer overboord. Want ik had er niet aan gedacht hoe leuk deze droog-surf-ervaring is. Maar laten we bij het begin beginnen.
Het juiste board vinden
De verscheidenheid aan balanceboards is gigantisch. Als oude windsurfster staat voor mij echter snel vast: het moet een roller board zijn, dus een surfplankachtig houten board dat op een kurkrol ligt. Ik kies voor dit model van Sport Thieme:
Eerst voorzichtig, dan met enorm veel plezier
Het is alweer een tijdje geleden dat ik op een echt surfboard stond, dus op de eerste dag waag ik me eerder voorzichtig en wat wankel op het board. Om in het begin wat zekerheid te krijgen, houd ik me vast aan een stoel. Het gevoel lijkt inderdaad op dat van surfen. Ik ga instinctief licht door mijn knieën en balanceer mijn gewicht op het instabiele board.
Tot mijn verbazing sta ik na een paar minuten al veilig genoeg om mijn handen van de ondersteunende stoelleuning te halen. En het lukt. Totdat ik na ongeveer 30 seconden uit balans raak en het board zijdelings van de rol glijdt. Ik kan mezelf nog net opvangen. Gelukkig is het goed gegaan. Voor de zekerheid beëindig ik mijn eerste poging, maar ik kijk al uit naar de volgende ronde.
Al op de eerste dag verslaafd
Het was zo leuk dat ik op de eerste dag al mijn zelfopgelegde trainingsschema aan mijn laars lap en aanzienlijk langer en vaker op het board sta dan oorspronkelijk gepland. Ik ben oprecht enthousiast.
Na de eerste dag lukt het staan zonder vasthouden al redelijk veilig. Ik moet echter nog steeds constant compenseren en kan nog niet rustig in het midden met het board op de rol blijven staan. De golfbewegingen die ik met het board maak, ontstaan door het constante compenseren van mijn reflexmatige bewegingen. Dat is leuk, maar nog te ongecontroleerd om echt veilig te zijn. Maar het is nog maar de eerste dag. En er zullen er nog vele volgen.
Spierpijn op heel nieuwe plekken
Op dag twee sta ik nog voor het tandenpoetsen weer op het board. Ik moet absoluut uitvinden of ik het plezier van de vorige dag misschien alleen maar heb ingebeeld. Nee, geen illusie – het is gewoon geweldig. Ik heb absoluut het juiste trainingsapparaat voor mij (en mijn enkels) gevonden.
In mijn euforie overdrijf ik het echter vrij snel. Al vanaf de derde dag word ik geplaagd door spierpijn in mijn benen, en wel op plekken waarvan ik niet wist dat ze zich zo duidelijk konden melden. Langzamer beginnen, zoals oorspronkelijk gepland, was waarschijnlijk het slimmere idee geweest. Noodgedwongen schakel ik een versnelling terug, maar ondanks de trekkende spieren laat ik het niet helemaal. Twee dagen later is de spierpijn verdwenen en maakt plaats voor een aangenaam krachtig gevoel in de benen.
Zo wordt het board in korte tijd een vast meubelstuk in de woonkamer. Ik stap er steeds even op als ik voorbijloop, doe meerdere keren per dag korte sessies van vijf minuten en surf tussendoor ook wel eens langer door de woonkamer. Ook de rest van de familie is nieuwsgierig geworden en stapt af en toe op het board. Blijkbaar ben ik niet de enige die verslaafd is aan dat wiebelding.
Het loopt – totdat het een keer niet loopt
Na ruim twee weken voel ik me echt veilig op het board. Ik kan nu rustig balanceren en zelfs bewegingloos op de rol staan. Ook gecontroleerd kantelen naar de ene en dan weer naar de andere kant lukt. Toch heb ik ook hachelijke momenten: twee keer glijdt de rol onder het board vandaan. De eerste keer kan ik mezelf nog net opvangen, de tweede keer lig ik in een fractie van een seconde op de grond. Gelukkig is er niets gebeurd.
Dat het ook heel anders kan aflopen, wordt me in dezelfde tijd duidelijk. Een vriendin vertelt me dat ze is gevallen en aan haar elleboog geopereerd moet worden. De oorzaak was juist een balanceboard: tijdens het oefenen is ze van het board gevlogen en heeft ze haar elleboog gebroken. Auw. Hoezeer ik mijn board ook in mijn hart heb gesloten, helemaal zonder valrisico is het zeker niet.
Wat na twee maanden merkbaar is
Inmiddels behoort de dagelijkse surfsessie al bijna twee maanden tot mijn dagelijkse routine. Het geeft me nog steeds evenveel plezier als op de eerste dag en ik zou het board niet meer willen missen. De aanvankelijke spierpijn is niet teruggekeerd. Daarvoor heb ik vrij duidelijk het gevoel dat de training mijn enkels goed doet. Ik voel me stabieler, zwik in het dagelijks leven niet meer zo gemakkelijk en ben over het algemeen wat zekerder van mijn stappen. Of dit alleen maar zo lijkt, of dat het al het begin is van een meetbaar trainingseffect, kan ik met mijn kleine zelfexperiment natuurlijk niet bewijzen. Voor mij zijn het plezier en de vooruitgang voldoende om door te gaan.
Waarom ik tot nu toe ben blijven hangen
Na twee maanden staat het balanceboard nog steeds in de woonkamer en stap ik er nog steeds bijna dagelijks op. Dat zegt eigenlijk al genoeg, toch? Ik gebruik het omdat ik er zin in heb, niet omdat ik mezelf eraan moet herinneren om mijn enkels te trainen. Het is gelukt waar veel goede voornemens falen: het is van een trainingsapparaat een gewoonte geworden.
Omslagfoto: Anna Sandner
Anna Sandner
Senior Editor
Anna.Sandner@galaxus.deWetenschapsredacteur en bioloog. Ik hou van dieren en ben gefascineerd door planten, hun mogelijkheden en alles wat je ermee kunt doen. Daarom is mijn favoriete plek altijd buiten - ergens in de natuur, het liefst in mijn wilde tuin.
Achtergrond
Interessante feiten uit de wereld van producten, een kijkje achter de schermen van fabrikanten en portretten van interessante mensen.
Alles tonen
