Oude douches, unieke meubels, geleende favoriete stukken: hoogtepunten van de Zurich Design Weeks 2026
Uit de serie gebroken, uit de tijd gehaald, uit het afval gered: het motto "Out Of..." van de Zurich Design Weeks 2026 zat in elk van mijn hoogtepunten. Drie locaties, zes tentoonstellingen – van de buiten gebruik gestelde SBB-doucheruimtes via het House of Interiors tot een kantoorgebouw in Kreis 5 dat binnenkort wordt gerenoveerd.
Voor de vijfde keer hebben de Zurich Design Weeks (ZDW) de stad omgetoverd tot een designpodium: 165 programmaonderdelen op meer dan 50 locaties, waarvan alleen al 62 tentoonstellingen. Het jaarthema "Out Of…" klonk aanvankelijk vaag – totdat ik merkte hoeveel goede projecten precies daarop gebaseerd waren. Een meubelstuk dat uit de serie breekt. Een tapijt dat de vloer verlaat. Afval dat een woonobject wordt. Zes tentoonstellingen op drie locaties zijn me in het bijzonder bijgebleven.
Locatie 1: De oude SBB-doucheruimtes
Out of Place: Dislocated Utility_Objects out of Place
Tegels, leidingen, afvoeren, gebruikssporen: de historische doucheruimtes van de voormalige SBB-werkplaatsen zijn geen neutrale 'white cube'. Precies dat was het punt. Natascha Madeiski en Paulina Reséndiz verzamelden hier posities uit design, kunst en ambacht die zich tussen object, sculptuur en installatie bewegen. Alle projecten hebben hun vertrouwde context verlaten – net zoals de plek zelf zijn oorspronkelijke functie allang heeft verloren.
De vochtige tegelwereld deed de objecten goed: een tapijt van Thea Kuta en Grrrr leek hier als een kostbare vondst op het strand, een lamp van Hanya Leo als een elegant zwevende kwal. Zelden wordt zo duidelijk hoe sterk een ruimte verandert hoe we naar een object kijken.
Locatie 2: House of Interiors
Negen tentoonstellingen onder één dak – vier daarvan hebben mijn selectie gehaald.
Out of Series: Nils Nova x Iria Degen Interiors
Iria Degen Interiors staat voor design dat fluistert in plaats van schreeuwt: eenvoudige vormen, ingetogen kleuren. Dat dit resulteerde in twaalf luide unieke stukken, heeft de studio te danken aan kunstenaar Nils Nova. Voor "Form, Farbe, Unikat" produceerde de studio een salontafel uit de IDI Collection in een speciaal ontwikkeld tussenformaat en liet deze over aan de kunstenaar. Hij legde zijn kunst eroverheen als een kleed. Twaalf stuks, elk genummerd en door beiden gesigneerd.
Elke MDF-houten romp wordt eerst gegrond en geplamuurd, daarna met de hand geschuurd totdat ze allemaal dezelfde vorm hebben. "Het is indrukwekkend dat hij weet hoeveel eraf moet zodat ze allemaal gelijk worden", zegt Livio Brescancin, lid van de directie bij Iria Degen Interiors. "Lak vergeeft je namelijk geen enkele oneffenheid." Pas daarna komt de kleur – gespoten in de cabine als autolak, aangebracht zonder handschoenen.
Het resultaat speelt met het oog: wat eruitziet als een schaduw, is kleur. Wat van veraf glanst als een messing poot, is gelakt MDF. Een video ter plaatse toonde elke stap van de werkplaats tot het afgewerkte meubel.
Out of Waste: Enga x Iria Degen Interiors
Het uitgangspunt van deze samenwerking is heerlijk onglamoureus: een prullenbak. Preciezer gezegd: de wens voor een exemplaar dat mooi genoeg is voor de woonkamer. "We zochten al langer naar mooie prullenbakken voor onze interieurprojecten", zegt Carla Biasotto, product- en interieurontwerper bij Iria Degen Interiors.
De vorm is afgeleid van botanische opnames: bloesems, vertaald naar een rustig, filigraan silhouet. "We hebben onze eigen bloemen uitgekozen en daarmee de vormentaal ontwikkeld", aldus Biasotto. Enga voerde het idee vervolgens uit: 3D-printen van gerecycled polypropyleen, gecombineerd met hout- en vlasvezels, eveneens een afvalproduct uit de houtproductie. Hieruit ontstond een vezelcomposietmateriaal dat niet aanvoelt als plastic.
Precies daarin lag de uitdaging. "We wilden af van de goedkope plastic-look", legt Biasotto uit. Gerecycled materiaal wordt namelijk vaak gelijkgesteld aan goedkoop. Omdat dit materiaal niet uitwasbaar is, ontwierp het team de prullenbak dubbelwandig. In de tentoonstelling was een tussenstadium te zien; de verdere ontwikkeling moet onder andere richting demontabiliteit gaan. Dat maakte het bezoek spannend: elke stap van de eerste schets tot het object, openlijk gepresenteerd.
Out of Tradition: Where the Hand Remembers
De Myriem Himmich Gallery uit Casablanca was voor het eerst aanwezig op de ZDW en toonde een tentoonstelling over het tapijtenlabel Mrirt van Laila Fadaoui. Haar werken van wol, leer en papier hangen aan de muur in plaats van op de grond: het Marokkaanse tapijt verlaat zijn terrein en wordt een textiele sculptuur.
De knooptechniek is die van een klassiek Marokkaans tapijt – alleen blijft het resultaat niet op de grond liggen, het hangt aan de muur. Ambachtsvrouwen uit M'rirt in de Midden-Atlas geven deze kennis al generaties lang door: een kunde die niet in handboeken staat, maar leeft in ritme en handelingen. Je wilt hier het liefst alles eerst aanraken voordat het aan de muur gaat.
Out of Time: Objects of Desire van Nilufar
Nina Yashar heeft met de Milanese galerie Nilufar een van de belangrijkste adressen voor 'collectible design' opgebouwd. Voor Zürich cureerde ze persoonlijk een selectie waarin historische designiconen direct naast hedendaagse werken staan: sculpturale steenvormen, glanzend metaal, delicaat glaswerk. Dit is de prijzige hoek van het festival, maar ook een goed argument voor het feit dat goed materiaal decennialang meegaat.
Locatie 3: Quellenstrasse 27 in Kreis 5
Out of Context: Raw Senses toont Selling Sunset
Een pand dat decennialang creatievelingen huisvestte en binnenkort wordt gerenoveerd: het Zürichse curatorencollectief Raw Senses gebruikte deze tussenfase voor een experiment. Achter het platform voor hedendaags design staan Fabio Hendry, Giovanna Lisignoli, Sarah Quan en Sebastian Vargas.
Cultuurmakers uit design, kunst, journalistiek en curatie werden "Temporary Residents". Ze toonden niet wat ze zelf hadden gemaakt, maar leenden een designobject uit hun eigen huis: iets dat ze hadden uitgekozen, bewaard en gebruikt. Juist hier werd design tastbaar – geen nieuwigheden, maar geleefde en geleende objecten.
Ook het publiek mocht meedoen, al was daar een prijs aan verbonden. Wie als gast wilde deelnemen, vulde vooraf online een vragenlijst in en betaalde een vergoeding van 199 frank, ongeacht hoeveel vierkante meter men in beslag nam. Het tentoonstellingsbezoek zelf was gratis. In totaal was er 325 vierkante meter beschikbaar, verdeeld in eenheden van elk één vierkante meter. Wat daarop gebeurde, besliste iedereen zelf: tonen, maken, verkopen, optreden, ontmoeten – de bandbreedte was bewust open.
Op twee van deze vlakken was dat goed te observeren. Kim Pham nam slechts drie vierkante meter en toonde een katoenen deken: een van haar foto's, vertaald naar textiel via de jacquard-techniek. De blauwe kleurverlopen leken op gevangen licht. Op een ander vlak glinsterden de vaten van Yael Anders, alsof iemand ze uit een gletsjerbeek had gevist: 3D-geprint aluminium in de vorm van gletsjermolens. Wat water over millennia heeft uitgesleten, legt Anders digitaal vast en giet ze in metaal.
Of het nu gaat om een stille doucheruimte, galerielucht in het House of Interiors of een vierkante meter in een casco: de Zurich Design Weeks 2026 hebben laten zien dat "Out Of…" geen conceptuele grap is, maar vrij nauwkeurig beschrijft waar goed design momenteel ontstaat: namelijk daar waar iets zijn vertrouwde plek verlaat.
De volgende editie vindt plaats in september 2027. Alle projecten van de editie van dit jaar zijn terug te zien op designweeks.ch.
Als een cheerleader vier ik goed design en breng ik je alles bij wat met meubels en interieur te maken heeft. Regelmatig cureer ik eenvoudige maar verfijnde interior-ontdekkingen, spoor ik trends op en interview ik creatieve geesten over hun werk.
Interessante feiten uit de wereld van producten, een kijkje achter de schermen van fabrikanten en portretten van interessante mensen.
Alles tonen
