"Snowrunner" met paarden: "The Legend of Khiimori" wil fans ook buiten de stal inspireren

Philipp Rüegg

3/3/2026

Vertaling: machinaal vertaald

Een spel dat fans van paarden en voertuigsimulators aanspreekt: "The Legend of Khiimori" zou deze evenwichtsoefening kunnen maken. De Zwitserse paardenspelexpert Alice Ruppert vertelt me in een interview hoe.

In «The Legend of Khiimori» speel je een Mongoolse koerierruiter in de 13e eeuw. Het paard en de cultuur staan centraal. Terwijl je in de meeste spellen de wildste manoeuvres met paarden kunt uitvoeren en ze eindeloos kunt berijden, gedraagt je viervoeter zich in «The Legend of Khiimori» veel authentieker. Het spel is een mengeling van een paardensimulator en een open-wereld avonturenspel.

De in München gevestigde studio Aesir Interactive wil ook spelers buiten de traditionele community van paarden aanspreken.

Alice Ruppert legt me uit wat de uitdagingen zijn van een paardensimulator met een historische twist, hoe het paardengenre zich heeft ontwikkeld en waarom vergelijkingen met «Red Dead Redemption 2» een tweesnijdend zwaard zijn. Ze is actief in verschillende functies in de gamesector - voorheen als gameontwerper, maar nu steeds meer als consultant en producent, onder andere voor «Legends of Khiimori». Ze heeft ook aan andere titels gewerkt, zoals «Equinox: Homecoming», «Horses of Hoofprint Bay» of het nieuwste spel van Okomotive «Pinkeep».

Met haar website «The Mane Quest» heeft ze ook een groeiende kudde liefhebbers van paardenspellen om zich heen verzameld. Ze wordt al lang beschouwd als de genrekenner bij uitstek.

Acht jaar geleden was je bij ons te gast om samen «Red Dead Redemption 2» te spelen. Hoe hebben paardenspellen zich sindsdien ontwikkeld?
Alice Ruppert, Consultant en Producer bij «The Legend of Khiimori»: In 2018 waren paardengames nog steeds een niche, voornamelijk ontwikkeld door traditionele uitgevers voor een jonger publiek. Sindsdien is het genre geëxplodeerd. De indie sector groeit ook gestaag. Veel mensen zweren echter nog steeds bij «Red Dead Redemption 2» omdat het de grootste game is met de meest uitgebreide animaties. En per slot van rekening komen spellen van Rockstar niet elke dag uit.

**Recentelijk was er zelfs het eerste Steam Horse Fest, waarin paardengames centraal stonden. Waarom is het genre plotseling zo populair?**
Het is moeilijk om iets specifieks aan te wijzen. Maar het had al veel eerder moeten gebeuren. De interesse in paardensport en de interesse in games bestaan al heel lang. De overlap is dan ook niet verrassend. Ontwikkelaars en studio's benaderen me vaak omdat ze mijn community en mij hebben gevonden. Ik zeg niet dat deze populariteit allemaal aan mij te danken is. Maar onze community staat in sommige pitches al te boek als belangrijke early adopters.

**Games over Mongolië die niet draaien om Genghis Khan zijn een zeldzaamheid. Spellen waarin je een Mongoolse boodschapper speelt zijn waarschijnlijk zelfs uniek. Hoe zijn jullie op het idee gekomen?**
Oorspronkelijk wilden we een meer traditionele genrevertegenwoordiger met een moderne, vaag Europese setting, waarin toernooien worden betwist en de eigen stal van de speler wordt uitgebreid. De CEO van Aesir, Wolfgang Emmer, en ik begonnen het concept in twijfel te trekken. Onze community was toe aan iets nieuws. Ik was sceptisch over de vraag of we ons weer moesten richten op de gebruikelijke clichés. De vraag was: Wat zijn de alternatieven? We kwamen al snel uit bij de Mongoolse koerier. De historische setting maakt het voor veel mensen gemakkelijker om toegang te krijgen tot een paardenspel zonder de klassieke paardengamers achter te laten.

**Een vriend beschrijft het spel als «Snowrunner» met paarden. Vind je deze vergelijking toepasselijk?**
Ik ken het spel niet, maar ik heb verschillende keren gehoord dat «The Legend of Khiimori» « Euro Truck Simulator» met paarden is. De voortbeweging is een centraal onderdeel van het spel. Het lijdt geen twijfel dat het overeenkomsten heeft met ontspannen bezorgsimulaties.

Ik kan mijn eigen paarden fokken in het spel. Hoe beïnvloedt dit het verloop van het spel?Je kunt het zien als een vaardigheidsboom. Door de juiste paarden te combineren, speel je nieuwe vaardigheden vrij. Een veulen combineert bijvoorbeeld de krachten van de hengst en het uithoudingsvermogen van de merrie - waardoor je eigen stal steeds beter wordt. Het doel is niet het ultieme paard, maar een geschikt paard voor elke taak. We gebruiken verschillende paardenrassen met specifieke aanleg en vaardigheden. Terwijl het ene paard beter geschikt is voor een bergtocht, is een ander beter geschikt voor winterse temperaturen. Een strategische aanpak is vereist; je zou ook geen Ferrari meenemen voor een ritje over een besneeuwde berg.

Zelfs als beginnend paard merk ik hoe ongewoon het paard aanvoelt. Het reageert niet onmiddellijk op mijn commando, zoals een auto. Bij een laag uithoudingsvermogen voelt het traag aan en is het moeilijker onder controle te houden. Ik ken ook geen ander spel waarin mijn paard kan uitglijden als het een steen verkeerd raakt.Het paard in «The Legend of Khiimori» is geen machine, maar gereedschap. Je hebt het juiste gereedschap nodig voor de juiste klus. De mechanica gaat verder dan alleen snelheid. Neem je de binnenweg door de modder of blijf je op de weg? Het ene is misschien sneller, maar het is ook vermoeiender voor het paard, het heeft minder energie en het wordt vies. Dan moet je het weer borstelen. Dat geeft het geheel meer diepgang dan wanneer je alleen maar op de sprintknop hamert.[[image:77482280 "Paarden hebben verschillende eigenschappen en kunnen ook gefokt worden." "Aesir"]]

**Is «The Legend of Khiimori» de meest realistische paardengame?**
Realisme kan veel dingen betekenen, van animatie tot modellen tot mechanica. Vooral als het om dat laatste gaat, hebben we met «The Legend of Khiimori» veel te bieden. Toch is het bijna onmogelijk om reuzen uit de industrie zoals «Red Dead Redemption 2» - die volgens schattingen honderd keer meer kosten - bij te houden. Vergelijkingen met zulke kaskrakers zijn een tweesnijdend zwaard: we zijn blij dat het spel er goed genoeg uitziet om mee te kunnen komen met de «grote» namen. De keerzijde is dat mensen misschien met veel te hoge verwachtingen naar het spel komen.

Over grote budgetten gesproken. Je stopt je paarden waarschijnlijk niet in pakken voor bewegingsregistratie zoals Rockstar?Nee. In principe zou dit voor ons ook haalbaar zijn, maar het brengt veel uitdagingen met zich mee. Motion capturing is niet per se beter dan handanimatie. Het analyseren van de gegevens is complex en een paard vormt een enorme logistieke uitdaging. Terwijl een klein kantoor voldoende is voor mensen, heeft een paard een speciale rijbak nodig. Het paard moet ook een pak dragen, want de merken hechten niet aan zijn vacht.

Laten we even bij «Red Dead Redemption 2» blijven. Paardentestikels waren daar een groot thema. Komen er ook paardengenitaliën voor in «The Legend of Khiimori»?
Dat hebben we niet gedaan. Veel mensen hebben me gevraagd naar de paardeneieren in «Red Dead Redemption 2». Dat was gewoon een marketingstunt. En ze zien er nog slecht uit ook: Ze zien er houten uit, hangen prominent en zijn helemaal stijf. Het is het meest onrealistische aan het hele paard. Zoveel hengsten waren er toch al niet en castratie was al wijdverbreid in het Wilde Westen.

«De legende van Khiimori» speelt zich af in Mongolië, heeft Mongools schrift, Mongoolse spraak, muziek en gebruiken. Waar heb je de expertise hiervoor vandaan gehaald?Dat wisten we vanaf het begin: Als we ons in een andere cultuur wagen, moet dat met respect, voorzichtigheid en authenticiteit gebeuren. Je kunt nooit spreken van procent authenticiteit in een historisch spel. Dat is onmogelijk. Maar je kunt wel je huiswerk doen. Dat is wat het artwork- en gamedesignteam vanaf de eerste dag heeft gedaan. Naast uitgebreid intern onderzoek werkten we samen met consultants, waaronder mensen uit Mongolië en academici die gespecialiseerd zijn in de cultuur. De Mongoolse band die meespeelde op de soundtrack leverde ook belangrijke input.

**Waar heb je ook een oogje dichtgeknepen voor authenticiteit?**
In Mongolië is het ongebruikelijk om een paard een naam te geven. Het zijn boerderijdieren. Ze kunnen «de bruine» of «de witte» worden genoemd. Toch wilden we spelers de mogelijkheid geven om ze een naam te geven, omdat veel mensen dat leuk vinden om te doen. En het is ook geen taboe in Mongolië.

**Is er iets waaraan ik meteen kan zien dat een paard onrealistisch is geanimeerd?**
Wat mij het meest irriteert is wanneer een paard met gebogen voorbenen staat. Dit komt in bijna alle spellen voor, ook in «Red Dead Redemption 2». Het is anatomisch onjuist: een paard moet zijn voorste been buigen om gewicht te kunnen dragen. Dit is een fundamenteel principe van hoe gewrichten, pezen en spieren van paarden werken. Omdat paarden geen spieren hebben in het onderbeen, werkt dit deel als een veersysteem. Titels als «Ghost of Tshusima» en «Elden Ring» presteren in dit opzicht nog slechter dan «Red Dead Redemption 2».

**Maar het dier uit «Elden Ring» is ook een soort magisch paard.**
Maakt niet uit! Voor mijn part kan het een dubbele sprong maken, maar het kan niet op gebogen benen staan (lacht).

«The Legend of Khiimori» is vanaf 3 maart beschikbaar in Early Access voor PC.

Philipp Rüegg

Senior Editor

Philipp.Rueegg@digitecgalaxus.ch

Ik ben gek op gamen en diverse gadgets, dus bij digitec en Galaxus waan ik me in het land van overvloed - alleen krijg ik helaas niets gratis. En als ik niet bezig ben met het los- en weer vastschroeven van mijn PC à la Tim Taylor, om hem een beetje te stimuleren en zijn klauwen uit te slaan, dan vind je me op mijn supercharged velocipede op zoek naar trails en pure adrenaline. Ik les mijn culturele dorst met verse cervogia en de diepe gesprekken die ontstaan tijdens de meest frustrerende wedstrijden van FC Winterthur. meer

---

Achtergrond

Interessante feiten uit de wereld van producten, een kijkje achter de schermen van fabrikanten en portretten van interessante mensen.

Alles tonen

Deze artikelen kunnen je ook interesseren